آگاه: سطح دوم، بازسازی حوزه کسب‌وکارهاست. در این خصوص چند وزارتخانه متولی، به‌ویژه وزارت صنعت، معدن و تجارت، به‌صورت جدی در حال برنامه‌ریزی هستند. جلسات مستمر با کارگاه‌ها، کارخانه‌ها و بخش خصوصی در حال برگزاری است و انواع حمایت‌های ممکن، حتی در قالب هم‌افزایی میان دستگاه‌ها، در دست بررسی و اجراست تا کسب‌وکارهای تعطیل‌شده یا نیمه‌تعطیل، به وضعیت پیشین خود بازگردند.
بخش سوم، موضوع قطعی اینترنت است. اعضای دولت در هر مجموعه‌ای که حق رأی یا حق اظهار نظر دارند، با تمام توان تلاش کرده‌اند که تریبون مردم و صدای مردم باشند و کمک کنند تصمیماتی که در دوره خاص جنگ اتخاذ شده و ناشی از الزامات همان دوره بوده، به دوران پساجنگ سرایت نکند.
باید درباره ایران آینده مجددا بیندیشیم و تصویر ایران آینده را ترسیم کنیم. لازم است مشخص کنیم که بازیگران کلیدی در منطقه چه کسانی هستند، همکاران کلیدی ما چه کسانی خواهند بود و کدام خطوط صنایع برای ایران امروز و فردای ایران ضرورت دارند. برای نمونه، اگر تا دیروز در صنعت خودرو سرمایه‌گذاری می‌کردیم، آیا باید این سرمایه‌گذاری را محدودتر کنیم یا فراگیرتر؟ روابط ما با کشورهای اروپایی، کشورهای عربی و کشورهای منطقه چگونه باید باشد؟ سهم بازیگران کلیدی در هر بخش را چگونه باید طراحی کنیم؟
ما در گذشته سرمایه‌گذاری‌های زیادی انجام داده‌ایم و امروز نتایج آن را مشاهده می‌کنیم. اگر این سرمایه‌گذاری‌ها مثمر ثمر بوده‌اند، باید با قدرت و با تقویت این بخش‌ها در دولت به پیش برویم. بنابراین، آنچه ما به جای واژه «بازسازی» باید از آن سخن بگوییم، «بازآفرینی» یا «بازطراحی» است. این بدان معناست که ما باید به سوی یک ایران نو با اندیشه‌ای نو و مسیری نو حرکت کنیم. ممکن است در این بازطراحی، ۶۰ درصد مسیر قبلی ادامه یابد یا اصلاح شود، اما در نهایت، همگان با نگاهی منتقدانه، کارشناسانه و دلسوزانه در حال اندیشیدن به این موضوع هستند. این مهم‌ترین دستور کار هیات دولت پس از جنگ است که نیازمندی‌های خود را متناسب با این وضعیت و متناسب با یک ایران قدرتمند و عزتمند تعریف می‌کند؛ ایرانی که بتواند هم در درون از مردم، ساختارها و ارکان خود حفاظت کند و هم در بیرون، نقشی جهانی، موثر و کلیدی ایفا کند.