آگاه: در دیگر بازی همین گروه مصر با سه گل نیوزلند را شکست داد تا اولین برد این گروه به نام فراعنه به ثبت برسد؛ مصری‌ها با این پیروزی و با کسب یک امتیاز از بازی اول مقابل بلژیک چهار امتیازی شدند و تا حدودی تکلیف صعودشان روشن شد چرا که با کسب یک مساوی مقابل ایران و با پنج امتیاز (در مجموع سه مسابقه) به دور بعدی صعود می‌کنند. اما بلژیک، ایران و نیوزلند برای صعود به دور دوم مسابقات نیاز به برد در مسابقه بعدی دارند که در این میان کار بلژیک مقابل نیوزلند شاید ساده‌تر باشد اما صعود تیم ما به اما و اگر کشیده است. البته ایرانی‌ها همیشه به انجام کارهای سخت مشهورند و امیدواریم این بار هم بتوانند این کار سخت را به سرانجام برسانند.
زدن دو گل در بازی اول، فوتبالدوستان ایرانی را امیدوار کرده بود که در بازی دوم مقابل بلژیک هم بتوانند شاهد گلزنی بازیکنان ایرانی باشند، اما ارنج اولیه کادر فنی همه فوتبالدوستان ایرانی را حیرت‌زده کرد؛ ارنجی کاملا دفاعی با میانگین سنی ۳۲ سال و ۶ ماه! که احتمالا بالاترین میانگین سنی در بین تیم‌های حاضر در جام جهانی باشد. بلژیک آن‌طور که انتظار می‌رفت بازی نکرد و اگر امیر قلعه‌نویی سرمربی تیم ملی کمی جسورتر و شجاع‌تر تیمش را ارنج می‌کرد شاید الان سه امتیاز را در کیسه داشت و برای بازی بعدی مقابل مصر استرس کمتری هم وجود داشت، اما ارنج دفاعی تیم ملی اجازه نداد بازیکنان در حمله پرتعدادتر شرکت کنند و موقعیت گل زیادی خلق نشد؛ هر چند تیم ملی بد بازی نکرد. حتی بعد از ده‌نفره شدن بلژیک هم تفکرات دفاعی که به خاطر ترس از باخت بر بازیکنان ایرانی غالب شده بود اجازه خودنمایی به آنها را نداد.
به نظر می‌رسد امیرخان به خاطر جلوگیری از ثبت باخت در جام جهانی و خراب شدن کارنامه‌اش، با احتیاط بیش از حد تیم را وارد زمین کرد و همین احتیاط و ترس از باخت اجازه نداد بازیکنان خودشان باشند و بتوانند ورق را به نفع ایران برگردانند. بازی ضعیف بلژیک بهترین موقعیت برای ایران بود تا با کسب سه امتیاز این مسابقه، بازیکنان با خیالی آسوده‌تر در مقابل مصر حضور پیدا کنند و با کسب یک تساوی به مرحله بعد صعود کنند اما شرایط مسابقه آنطور که باب میل ما بود پیش نرفت. شاید قسمت نیست که بازیکنان ایرانی طعم شیرین صعود به مرحله بعد در بزرگ‌ترین رویداد فوتبال را بچشند و همیشه باید طعم گس «شاید صعود کنیم و شاید نه» را بچشند و بعدتر هم طعم تلخ حذف را تجربه کنند.
با این شرایط ایران در مسابقه بعدی مقابل مصر فقط و فقط به برد نیاز دارد، کاری که بسیار سخت است و اگر ژنرال بخواهد در مقابل تیمی مثل مصر بالا و انتحاری بازی کند نه تنها نتیجه مورد نظر را کسب نمی‌کند، بلکه شکست سختی را هم متحمل می‌شود و... با این حساب باید به گونه‌ای مقابل مصر بازی کنیم که با کسب یک مساوی دیگر و در مجموع کسب سه امتیاز از سه مسابقه، شاید- تاکید می‌کنیم شاید- بتوانیم جزو بهترین تیم‌های سوم گروه‌های جام جهانی به مرحله بعد صعود کنیم تا دل میلیون‌ها ایرانی شاد شود و پرچم سه رنگ ایران عزیز در ورزشگاه به اهتزاز درآید.