• الگوی مقاومت مردان خمینی

    بررسی نقش راهبردی شهید چمران در سالروز خنثی‌سازی غائله ضدانقلاب در پاوه

    الگوی مقاومت مردان خمینی

    مرضیه کیان، خبرنگار: بوی باروت و خون، کوچه‌های شیب‌دار و سنگی پاوه را پر کرده بود. در روزهای گرم مرداد ۱۳۵۸، این شهر زیبا در حصار سنگین کینه‌توزانی گرفتار شد که تجزیه و ویرانی را فریاد می‌زدند. آب قطع بود، تنها بیمارستان شهر در آتش کینه می‌سوخت و صدای شلیک گلوله‌ها لحظه‌ای قطع نمی‌شد. در این میان، مردی از آسمان به زمین نشست که نیامده بود تا با گلوله پاسخ گلوله را بدهد؛ مصطفی چمران نیامده بود که قتل‌عام کند، آمده بود تا با قلب بزرگش، دست برادری به سوی کردهای غیور دراز کند و از دل خشن‌ترین درگیری‌ها، حماسه‌ای از وحدت شیعه و سنی بیافریند.

  • تکراری‌ها همچنان در صدر

    از تلویزیون بخوانید

    تکراری‌ها همچنان در صدر

    سریال‌های بازپخشی آی‌فیلم، تمام پنج جایگاه نخست فهرست پربیننده‌های تلویزیون در تیر ۱۴۰۵ را در اختیار گرفتند.

  • سنگ‌بنای عقلانیت و اراده ملی در عصر شکست

    نیم‌نگاهی به زایش آموزش و علم مدرن در ایران به بهانه سالروز افتتاح دارالفنون

    سنگ‌بنای عقلانیت و اراده ملی در عصر شکست

    شکست‌های خردکننده در جنگ‌های ایران و روس و پیامد تحقیرآمیز آن در قالب عهدنامه‌های گلستان و ترکمانچای، فقط بر مرزهای سرزمینی ایران عصر قاجار اثر نگذاشت؛ این ضربه مهلک، توهم خودبسندگی کارگزاران سنتی را درهم شکست و احساس هراس‌آور عقب‌ماندگی تاریخی را آشکار کرد. در این بستر تاریخی برآمده از بحران هویت و زوال اقتدار، اندیشه تاسیس دارالفنون نه به عنوان یک مدرسه، بلکه در جایگاه پاسخی حیاتی به مسئله بقای ملی شکل گرفت. میرزا تقی‌خان امیرکبیر، با تکیه بر تجارب میدانی خود در آکادمی‌های روسیه و آشنایی دقیق با ساختار مکاتب عسکریه و امپراتوری عثمانی، دریافت که جبران این شکاف با سازوکارهای مکتب‌خانه‌ای سنتی ناممکن است.

  • وقتی سرزمین معنا می‌شود

    مردم نگاری جنگ در ۴۰ روز مقاومت

    وقتی سرزمین معنا می‌شود

    آتنا پوراعظم، دانشجوی روزنامه‌نگاری: در آن ۴۰ روز، تلویزیون‌ها و رادیوها بی‌وقفه کلمات سنگین و زمختی را پمپاژ می‌کردند: «توازن قوا»، «استراتژی بازدارندگی»، «معادلات منطقه‌ای» و هزاران واژه‌ پرطمطراق دیگر که انگار می‌خواستند سایه سنگین‌شان را روی سقف خانه‌هایمان بیندازند. اما واقعیت کف خیابان، تمام این کلمات اتوکشیده را پاک کرد و دور ریخت.

تیتر سه سرویس

  • تا دیر نشده...

    تا دیر نشده...

    تابستان ۱۴۰۵ برای بسیاری از ایرانیان با پنکه‌های خاموش و یخچال‌های بی‌برق تداعی می‌شود. قطعی‌های مکرر برق که در برخی مناطق به روزانه چهار ساعت می‌رسد، وقتی پمپ‌های آب از کار می‌افتند و کارگاه‌های کوچک تعطیل می‌شوند، از یک هشدار فنی فراتر رفته و به بحرانی روزمره بدل شده است.

  • از ۲۸ مرداد تا عراق روایت یک نفوذ

    آمریکا چطور دروازه‌های نفوذ را باز کرد؟

    از ۲۸ مرداد تا عراق روایت یک نفوذ

    مجموعه مستند «دروازه‌های باز» در هفت قسمت، پرونده نفوذ آمریکا در کشورهای مختلف را از ایران تا عراق بررسی می‌کند.

  • با اسرائیل حال نمی‌کنم

    با اسرائیل حال نمی‌کنم

    نوید محمدزاده، بازیگر سینما و تئاتر، با انتشار ویدئویی بار دیگر بر حمایت قاطع خود از فلسطین تاکید کرد و گفت که پیش از این نیز چنین موضعی داشته و تا همیشه این مسیر را ادامه خواهد داد.

  • تکراری‌ها همچنان در صدر

    از تلویزیون بخوانید

    تکراری‌ها همچنان در صدر

    سریال‌های بازپخشی آی‌فیلم، تمام پنج جایگاه نخست فهرست پربیننده‌های تلویزیون در تیر ۱۴۰۵ را در اختیار گرفتند.

  • سنگ‌بنای عقلانیت و اراده ملی در عصر شکست

    نیم‌نگاهی به زایش آموزش و علم مدرن در ایران به بهانه سالروز افتتاح دارالفنون

    سنگ‌بنای عقلانیت و اراده ملی در عصر شکست

    شکست‌های خردکننده در جنگ‌های ایران و روس و پیامد تحقیرآمیز آن در قالب عهدنامه‌های گلستان و ترکمانچای، فقط بر مرزهای سرزمینی ایران عصر قاجار اثر نگذاشت؛ این ضربه مهلک، توهم خودبسندگی کارگزاران سنتی را درهم شکست و احساس هراس‌آور عقب‌ماندگی تاریخی را آشکار کرد. در این بستر تاریخی برآمده از بحران هویت و زوال اقتدار، اندیشه تاسیس دارالفنون نه به عنوان یک مدرسه، بلکه در جایگاه پاسخی حیاتی به مسئله بقای ملی شکل گرفت. میرزا تقی‌خان امیرکبیر، با تکیه بر تجارب میدانی خود در آکادمی‌های روسیه و آشنایی دقیق با ساختار مکاتب عسکریه و امپراتوری عثمانی، دریافت که جبران این شکاف با سازوکارهای مکتب‌خانه‌ای سنتی ناممکن است.

  • وقتی ترامپ با کامیون غذا  فرار می‌کند

    سوژه کاریکاتوریست‌های خارجی

    وقتی ترامپ با کامیون غذا فرار می‌کند

    هنر کارتون و کاریکاتور همواره در کمین لحظاتی است که ماجرایی سیاسی یا اجتماعی به اوج می‌رسد. ماجرای جابه‌جایی مخفیانه دونالد ترامپ در ترکیه با استفاده از خودروی حمل غذای هواپیما، نمونه‌ای کلاسیک از این تضاد است که توسط هنرمندان برجسته‌ای چون بری بلیت در مجله نیویورکر به چالش کشیده شده است.داستان از جایی شروع شد که در جریان اجلاس ناتو در آنکارا، مقامات امنیتی آمریکا با دریافت گزارش‌هایی از تهدید احتمالی، تصمیم گرفتند برای امنیت رئیس‌جمهور، نقشه‌ای مخفیانه را اجرا کنند.

  • الگوی مقاومت مردان خمینی

    بررسی نقش راهبردی شهید چمران در سالروز خنثی‌سازی غائله ضدانقلاب در پاوه

    الگوی مقاومت مردان خمینی

    مرضیه کیان، خبرنگار: بوی باروت و خون، کوچه‌های شیب‌دار و سنگی پاوه را پر کرده بود. در روزهای گرم مرداد ۱۳۵۸، این شهر زیبا در حصار سنگین کینه‌توزانی گرفتار شد که تجزیه و ویرانی را فریاد می‌زدند. آب قطع بود، تنها بیمارستان شهر در آتش کینه می‌سوخت و صدای شلیک گلوله‌ها لحظه‌ای قطع نمی‌شد. در این میان، مردی از آسمان به زمین نشست که نیامده بود تا با گلوله پاسخ گلوله را بدهد؛ مصطفی چمران نیامده بود که قتل‌عام کند، آمده بود تا با قلب بزرگش، دست برادری به سوی کردهای غیور دراز کند و از دل خشن‌ترین درگیری‌ها، حماسه‌ای از وحدت شیعه و سنی بیافریند.

  • اثر برگزیده جشنواره تئاتر فجر روی صحنه

    چند خبر از تئاتر

    اثر برگزیده جشنواره تئاتر فجر روی صحنه

    اجرای نمایش‌های «همای»، «مهمانی شب رفتن»، حضور علی زندوکیلی در کنسرت نمایش «سیاوش»، برگزاری کارگاه آنلاین نمایشنامه‌نویسی با تدریس شهرام کرمی و اکران آنلاین فیلم‌تئاتر «نکبت» از خبرهای امروز حوزه هنرهای نمایشی هستند.

  • وقتی سرزمین معنا می‌شود

    مردم نگاری جنگ در ۴۰ روز مقاومت

    وقتی سرزمین معنا می‌شود

    آتنا پوراعظم، دانشجوی روزنامه‌نگاری: در آن ۴۰ روز، تلویزیون‌ها و رادیوها بی‌وقفه کلمات سنگین و زمختی را پمپاژ می‌کردند: «توازن قوا»، «استراتژی بازدارندگی»، «معادلات منطقه‌ای» و هزاران واژه‌ پرطمطراق دیگر که انگار می‌خواستند سایه سنگین‌شان را روی سقف خانه‌هایمان بیندازند. اما واقعیت کف خیابان، تمام این کلمات اتوکشیده را پاک کرد و دور ریخت.

  • رواﯾﺘﯽ از دل ﺟﻨﮓ

    روز نوشت‌هایی از زندگی مردم عادی در زمانه بحران

    رواﯾﺘﯽ از دل ﺟﻨﮓ

    مبینا شکوهی،دانشجوی روزنامه‌نگاری: وﻗﺘﯽ ﻗﺪم در ﮐﻮﭼﻪ‌ﻫﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻢ، اوﻟﯿﻦ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪم ﺳﮑﻮﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ اﻧﻔﺠﺎر ﺗﮑﻪﺗﮑﻪ ﻣﯽﺷﺪ؛ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن زﻣﯿﻦ ﭘﯿﺶ از ﮔﺮﯾﻪاش ﺑﻮد. دورﺑﯿﻨﻢ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮدم، اﻣﺎ ﺣﺲ ﮐﺮدم ﻫﯿﭻ ﺗﺼﻮﯾﺮی ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ وزن آﻧﭽﻪ را ﻣﯽﺑﯿﻨﻢ ﺣﻤﻞ ﮐﻨﺪ.