آگاه: در این میان، استفاده از پیام‌های مختصر و تاثیرگذار، به ویژه توسط سیاستمداران غربی، به یک استراتژی رایج و موثر تبدیل شده است. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، نمونه بارزی از این رویکرد است که با انتشار پیام‌های یک خطی خود، نه تنها بر جو سیاسی کشورش تاثیر گذاشت بلکه سعی در ایجاد تنش و بی‌ثباتی در دیگر کشورها، از جمله ایران داشته و دارد.

پیام‌های ترامپ که غالبا با لحن تند و انتقادی همراه است، به سرعت در فضای مجازی منتشر می‌شوند و احساسات عمومی را تحت تاثیر قرار می دهند. این نوع ارتباطات نه تنها بر نارضایتی‌ها دامن می‌زند بلکه می‌تواند به تحریک اعتراضات و تبدیل اعتراض مسالمت‌آمیز به ناآرامی‌ها و اغتشاش منجر شود. در ایران، چنین پیام‌هایی می‌تواند به تقویت گروه‌های معترض و بی‌اعتمادی نسبت به دولت منجر شود. این وضعیت نشان‌دهنده این است که چگونه یک پیام کوتاه می‌تواند در سطح جهانی تاثیرگذار باشد و جوامع را به سمت بی‌ثباتی سوق دهد.
ما به عنوان یک جامعه باید هوشیار باشیم که چگونه این نوع پیام‌ها می‌توانند بر روان جمعی ما تاثیر بگذارند. در شرایطی که کشور با چالش‌های اقتصادی و اجتماعی متعددی مواجه است، این نوع دخالت‌ها می‌تواند جرقه‌ای برای ناآرامی‌ها باشد. بنابراین، ضروری است که همگان نسبت به این مسائل آگاه باشند و از وحدت و همبستگی ملی حمایت کنند. ما باید به یاد داشته باشیم که هرگونه اختلاف نظر و تنش داخلی می‌تواند به راحتی توسط عوامل خارجی مورد سوءاستفاده قرار گیرد.
ما باید به یاد داشته باشیم که هر پیام کوتاه و تحریک‌آمیز ممکن است تبعات عمیق و مخربی برای امنیت و ثبات کشور ما داشته باشد. لذا باید با هوشیاری و بصیرت، به مقابله با این نوع سیاست‌ها بپردازیم و از ثبات اجتماعی و روانی کشورمان دفاع کنیم. همچنین لازم است که رسانه‌ها و فعالان اجتماعی نقش فعالی در ارتقای آگاهی عمومی ایفا کنند تا بتوانیم از تاثیرات منفی این نوع پیام‌ها جلوگیری کنیم.

آگاه باشیم؛ هوشیار باشیم! 
در این راستا، تقویت فرهنگ گفت‌وگو و تبادل نظر سالم بین اقشار مختلف جامعه می‌تواند به کاهش تنش‌ها کمک کند. ایجاد فضایی برای شنیدن نظرات مختلف و احترام به دیدگاه‌های دیگران، می‌تواند راهی برای پیشگیری از بی‌ثباتی باشد. بنابراین، ما باید تلاش کنیم تا با همدلی و همکاری، از کشور خود در برابر تهدیدات خارجی و داخلی محافظت کنیم.