سرمقاله
-
مرگ بر آمریکا
در شبی که باید آکنده از شادی و امید به آینده باشد، سقف خانهای در کوهستک شهرستان سیریک، در جنوب ایران با موشکهای رژیم کودککش آمریکا بر سر مهمانان یک عروسی فروریخت. دهها زن و کودک با لباسهای محلی، دستهای حنا بسته و چهرههای خندان در حیاط خانه جمع شده بودند. موسیقی محلی مینواختند و هلهله فضا را پر کرده بود. ناگهان آسمان شکافت و بمبهایی مرگبار مستقیم بر سر این جشن فرود آمد.
-
-
معماری قدرت در عصر گذار
پیام بیشکک برای آینده چندقطبی جهان
-
-
-
ستارهای بدرخشید...
در شبهایی که آسمان مکه هنوز از تاریکی قبیلهها و تعصبها سنگین بود، نوری متولد شد. تولد پیامبر اکرم (ص)، فقط تولد یک انسان نبود؛ آمدن امکانی بود برای شکستن دیوارهایی که انسانها میان خود ساخته بودند. دیواری از خون و نسب، دیواری از قدرت و فقر، دیواری از کینه و فراموشی. او آمد تا بگوید که همه از یک اصلاند و هیچکس بر دیگری برتری ندارد، مگر به تقوا.
-
هفته دولت؛ هفته ملت
هفته دولت امسال نسبت به سالهای گذشته در موقعیت متفاوتی قرار دارد. این روزها در شرایطی فرارسید که کشور دو جنگ تحمیلی جدی را پشت سر گذاشته است و در جنگ تحمیلی ۴۰ روزه، رهبر عظیمالشان انقلاب را از دست داد و با شهادت ایشان، کشور با شرایط ویژهای روبهرو شد. همزمان با شهادت آن بزرگمرد هجمه سنگین نظامی دشمن هم آغاز شد و در ۴۰ روزی که گذشت ارکان مهم کشور خصوصا نیروهای نظامی تلاش کردند تا دشمن علاوه بر اینکه عقب رانده شد بلکه به قدرت، سرسختی و شکستناپذیری ایرانیان هم تاکید کرد.
-
سرمایه پاسداشتنی
هر ملتی با فرهنگ خود شناسنامه دارد و در شناسنامه تمدن ایرانی، بر هیچ ستونی بهاندازه اخلاق، نقشی نگاشته نشده است. از «پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک» در کتیبههای کهن تا «تو نیکی مکن ز بدان پس نیک شو» فردوسی؛ از اندرزهای حکیمانه نهجالبلاغه تا دفتر شمس و حکایتهای مثنوی؛ ایرانی همواره اخلاق را نه یک آرایه ذهنی، بلکه شیوه زیست دانسته است. اما امروز سوال این است که این میراث کهن، در برابر آزمونهای دنیای معاصر چقدر ایستاده است؟ پاسخ پیمایشهای ملی، هم امیدبخش است و هم هشداردهنده و شنیدن هر دو، وظیفه هر تحلیلگر و هر تصمیمگیر فرهنگی است. آنچه پیمایشهای ملی به ما میگویند، پیش از هر چیز تصویر جامعهای است که هنوز بر ریشههای ارزشی خود ایستاده است.
-
درنگی در مفهوم تابآوری
مفاهیم در عرصههای انسانی و اجتماعی میتوانند چند وجهی و متنوع مورد تحلیل و تبیین قرار گرفته و از زوایای گوناگون مشاهده شوند. وقتی کلمهای در فضای رسانهای کشور هم میپیچید باید متوجه این موضوع باشیم تفاسیر چند وجهی آنها را مورد خدشه قرار ندهد.
-
-
-
لذت منتظر بودن در عصر شتاب
در عصر شتاب و غفلت، آنجا که زمان چون رودخانهای بیصدا از کنار ما میگذرد و آسمان شهرها از دود و نورهای مصنوعی پوشیده شده، کسانی هستند که نگاهشان را به افقی دورتر دوختهاند.
-
تا دیر نشده...
تابستان ۱۴۰۵ برای بسیاری از ایرانیان با پنکههای خاموش و یخچالهای بیبرق تداعی میشود. قطعیهای مکرر برق که در برخی مناطق به روزانه چهار ساعت میرسد، وقتی پمپهای آب از کار میافتند و کارگاههای کوچک تعطیل میشوند، از یک هشدار فنی فراتر رفته و به بحرانی روزمره بدل شده است.
-
-
فرهنگ در دو جهان
صبح یک روز کاری در تهران، جوانی ۲۵ساله گوشیاش را برمیدارد، چند ثانیه صبر میکند تا اتصال فیلترشکن برقرار شود و بعد اینستاگرام را باز میکند. جایی که هم محل کار اوست، هم ویترین سلیقهاش و هم کانون گفتوگوهایش. این صحنه آنقدر تکراری شده که دیگر دیده نمیشود، اما شاید مهمترین واقعیت فرهنگی ایران امروز در همین چند ثانیه انتظار خلاصه شده باشد.
-
-
-
باافتخار، خبرنگارم
خبرنگار، بیش از یک شغل بلکه یک ماموریت است. ماموریتی که در روزهای عادی شاید در هیاهوی زندگی روزمره گم شود، اما در لحظههای سخت و بحرانی، سنگینی و اهمیت آن بر شانههای جامعه احساس میشود. روز خبرنگار فرصتی است تا نه فقط به قدردانی از کسانی که روایتگر واقعیتاند بپردازیم، بلکه بار دیگر به مسئولیت سنگین، حساس و تاریخی این حرفه بیندیشیم.
-
متغیرهایی برای آینده منطقه
دشمن در جنگ ۴۰ روزه با نیت سقوط و خالی کردن بنیانهای نظام جمهوری اسلامی ایران پا به عرصه میدان گذاشت و در این مسیر هر آنچه در توان داشت به میدان آورد. به شهادت رساندن رهبر شهیدمان اوج این فعالیت خصمانه بود که تنها و تنها یک هدف از آن دنبال میشد و آن هم سرنگونی کامل نظام جمهوری اسلامی ایران بود که پس از چند روز این مقوله کاملا روشن شد که چقدر محاسبات سردمداران امپریالیسم اشتباه بوده است.
-
عقبنشینی دوباره ترامپ درباره ایران
الگوی تهدید، فشار و عقبنشینی در تقابل با تهران
در روزهای اخیر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، بار دیگر صحنه سیاست خارجی ایالات متحده را با ترکیبی از تهدید نظامی و عقبنشینی مشروط به نمایش گذاشت.
-
آتش روی میز تحریر
با آغاز حملات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه کشورمان از خرداد سال ۱۴۰۴ که منجر به جنگ ۱۲ روزه شد، سیستم آموزشی ایران هم در کانون آتش قرار گرفت. مدرسه شجره طیبه در شهر میناب در جنوب کشور هدف موشک قرار گرفت و بیش از ۱۵۰ کودک معصوم به شهادت رسیدند. همان اتفاق اصلیترین دلیل بود برای اینکه تمام مدارس کشور به صورت نامحدود تعطیل شوند و دوباره آموزش مجازی رونق بگیرد، البته اگر اینترنت و سرعت آن جوابگو بود.
-
شکوه اربعین؛ میزبانی بیدریغ عراقیها و جلوه محور مقاومت
پیادهروی اربعین هر سال تصویری کمنظیر از بزرگترین اجتماع مذهبی جهان را رقم میزند. میلیونها زائر از دهها کشور، با پای پیاده از نجف به کربلا یا از مسیر طریقالعلما حرکت میکنند تا آیین پیادهروی اربعین را زنده نگه دارند. این حرکت عظیم، فراتر از یک زیارت فردی و حتی گروهی، به نماد همبستگی، قدرت نرم جهان شیعه و تجلی ارادهای جمعی تبدیل شده است که هیچ مرز و مانعی آن را متوقف نمیکند.
-
-
-
زیستن در سنگینی روزها
این روزها در هر کوچه و خیابانی که بگذری، رد پای خشم را میبینی؛ نه خشم شعارزده، که خشم ساکت مردمی که مبلغ قبض برقشان بالاتر رفته، در سفرهشان گوشت نیست و برای کرایه خانه مجبورند از قرض همسایه به سراغ قرض فامیل بروند.
-
-
-
-
همیشه مردم پای کار هستند
در یک سال اخیر، ایرانیان با تجربهای بینظیر، دو بار در برابر حملات گسترده ارتش آمریکا و رژیم صهیونیستی ایستادگی کردند و همبستگی خود را به جهانیان به نمایش گذاشتند. این اتحاد، که ریشه در هزاران سال همزیستی اقوام گوناگون در این سرزمین کهن دارد، در این برهه تاریخی به شکلی بیسابقه خود را نشان داد و بار دیگر ثابت کرد که تهدیدات خارجی، ملتی را که هویتی مشترک دارد، بیش از پیش به هم نزدیک میکند.
-
مرغ سحر
آنچه یک ملت را در سختترین شرایط سرپا نگه میدارد، بیش از هر عامل دیگری، روحیه جمعی و باور به توانایی عبور از بحران است. این روحیه نه در شعارها و سخنرانیهای پرشور، بلکه در بطن زندگی روزمره میلیونها انسان عادی تجلی مییابد. کارگری که با دستمزد ناکافی همچنان پای کار میایستد، معلمی که کلاسش را با عشق اداره میکند، پرستاری که شیفتهای طولانی را تحمل میکند و جوانی که با همه موانع به دنبال ساختن آیندهاش است. این اراده خاموش و استوار، سرمایهای گرانبهاست که امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند صیانت است، چراکه جریانهایی آگاهانه یا ناآگاهانه در پی تخریب و فرسایش آن هستند.