آگاه: من همه راه‌های ناشناخته این سرزمین را بلدم؛ از سپیدرود تا ارس، از زاینده‌رود تا کارون، همه رودهای این سرزمین کهن به قلب من می‌ریزند.
دوباره و دوباره روزهایی بر مام میهن گذشت که وارد مرحله تازه‌تری از بحران شده و مثل همیشه بیگانگان و بیگانه‌پرستان نقش پلید خود را در تحریف اعتراضات ایفا کردند و تمام تلاش خود را برای تبدیل اعتراضات به اغتشاشات کرده‌اند و آنچه جوان و نوجوان ایرانی را تهییج و تحریک می‌کرد رخ داد و ما به چهلمین روز این سوگ جبران‌ناپذیر نشسته‌ایم.
بله! ما اندوهگینیم از غم این همه سرو جوان که بر خاک افتادند!
گرانی، آستانه تحمل همه‌ را دچار اختلال کرده و دید مقابل را در جاده‌ای که قرار است به سمت بهتر شدن اوضاع پیش برود، کور کرده است و ... .
آن خواننده خائن فراری به رغم خباثت غریبی که در بی‌وطنی دارد جمله‌ای عالی دارد که «ما تف کرده خود را دوباره نمی‌پذیریم» و پهلوی و مجاهد خلق و بقیه قاذورات عالم هستی به ایران بازنخواهند گشت‌ و تکرار می‌کنم که: ما برگیم؛ پای همین درخت می‌ریزیم!
درختی که ایران است و وطن است؛ درختی درست مثل انشاءهای بچگی‌مان، که با خون هزاران شهید آبیاری شده و دشمن بداندیش نمی‌تواند و نخواهد توانست به یک وجب این خاک چشم داشته باشد!