آگاه: علی قمصری در این باره نوشته‌ است:
... در این روزها با حمله جبران‌ناپذیر به زیرساخت‌های حیاتی کشور مانند پل‌ها و کارخانه‌های صنعتی مواجهیم. اتفاقی که ایران و مردمش را برای تبدیل به عصر حجر، هدف گرفته است.آرزو دارم قبل از اینکه مرحله جدی‌تر جنگ زیرساختی، چراغ خانه‌های کشورم را خاموش کند، چراغ زندگی خودم خاموش شود و آرزو دارم چشمانم هیچ گاه جدا شدن حتی یک وجب از خاکمان را نبیند. من، همیشه بر سه اصل باور دارم: حلال‌خوری در زندگی شخصی، اعتراض با تکیه به اراده خویش، بی اعتمادی به دخالت خارجی. همان‌طور که در عمرم هیچ فرصتی را برای اجرای رایگان برای مردم و عشق‌ورزی خالص به اقوام از دست نداده‌ام و همیشه زیستم برای هم نوا بودن با شرایط اقشار مختلف، متوسط و به دور از مال اندوزی بوده، اگر مسئله خاموشی برق جدی‌تر شود کاری خواهم کرد که برق چهل درصد تهران به جانم گره بخورد. چون نیروگاه برق یعنی برق و آب و زندگی و خواهیم دید که می‌توانم با کمک هنرمندان روی از بین نرفتن برق چهل درصد تهران موثر باشم. هدف جنگ به هیچ عنوان نجات نیست و ای کاش مردم به این موضوع آگاه باشند. برای من تقسیم کردن کودکان به خودی و غیر خودی معنا ندارد. کودک، بی‌گناه‌ترین و زیباترین هدیه یزدان بزرگ است.
پس از سوگواری کشته‌شدگان دی، ریخته شدن خون دختران میناب، سوگواری‌ام را دوچندان کرد. پس بر خود واجب می‌دانم اگر درباره دی سخن گفتم و سوگوار کشته‌شدگان شدم، درباره میناب سکوت نکنم.
مردم ایران، با تکیه بر تاریخ چند هزار ساله‌شان بی‌شک به هوشیارانه‌ترین شکل از این بحران دشوار عبور خواهند کرد. ما یک رسانه کاملا صادق و بی‌طرف در جهان، بیشتر نداریم … قلبمان.
در هر برهه، قلبمان راه درست را به ما گوشزد می‌کند. رسانه‌های تندرو نمی‌توانند ما را از قلبمان دور کنند. حتی همان انسانی که در آن رسانه حضور دارد نیز قلب دارد و حتما بالاخره صدای قلبش را خواهد شنید ….
آسیب دیده‌ایم اما بلند می‌شویم ….