آگاه: در همین رابطه، غلامحسین اسلامی‌فرد، کارشناس رسانه با اشاره به تحرکات رسانه‌های بیگانه در قبال تحولات ایران، می‌گوید: «بی‌بی‌سی بیشتر خودش را بی‌طرف نشان می‌دهد. اما اصلا چنین چیزی در عمل معنا ندارد. کسانی که در انگلیس پژوهش کردند، اعتراف می‌کنند به اینکه بی‌بی‌سی بی‌طرف نیست. واقعیت هم همین‌طور است. شبکه ایران اینترنشنال هم می‌بینیم که کجا قرار گرفته‌! آنها در واقع طرف مردم نیستند. سردمدارشان رادیو آمریکا و رادیو اسرائیل هستند و آنها هم در همان مسیر راه می‌روند.»
هرجا بحث اغتشاش، آشوب و اختلاف‌افکنی در میان است به وضوح رد پای دوقلوهای رسانه‌ای ضد انقلاب دیده می‌شود. البته به‌رغم سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی که انجام داده‌اند اما تاکنون به دلیل حضور به موقع مردم با بصیرت و انقلابی و اقتدار و توانایی بازدارندگی نیروهای مسلح در میدان، نتوانسته‌اند به هیچ‌یک از سناریوهای رسانه‌ای خود دست یابند. به همین جهت، گزینه دیگری روی میز گذاشته‌اند تا بتوانند باز با افکار عمومی در داخل کشورمان بازی کنند!
خبرگزاری «مهر» دیروز در مطلبی آورده بود: «اینترنشنال با توجه به مشکلات معیشتی موجود در جامعه، اخیرا انتشار ویدئوها و گزارش‌های مردمی درباره مسائل اقتصادی را افزایش داده است. این روند بخشی از یک فرآیند ادراک‌سازی و مهندسی احساس بوده که در گام نخست، با برجسته‌سازی مستمر مشکلات اقتصادی، تلاش می‌کند تصویری بحرانی و فراگیر از وضعیت کشور در ذهن مخاطب شکل دهد.
در مرحله بعد، انتشار پی‌درپی تصاویر و روایت‌هایی از نقاط مختلف کشور می‌تواند به مخاطب این پیام را القا کند که بحران همه جامعه را دربر گرفته است. در چنین الگویی، تکرار، تعمیم و تمرکز بر نمونه‌های مشابه به ابزاری برای ساخت یک ادراک مشترک از «بحران فراگیر» تبدیل می‌شود و همزمان می‌تواند حس هم‌سرنوشتی میان گروه‌های ناراضی را تقویت کند.
این روند از منظر عملیات روانی، بر مهندسی تدریجی احساسات مخاطب استوار است؛ ابتدا برجسته‌سازی مشکل، سپس تشدید احساس خشم، اضطراب و ناامیدی و در ادامه، تبدیل این احساسات پراکنده به یک برداشت عمومی از وجود بحرانی فراگیر. در نهایت، تلاش می‌شود این ادراک شکل بگیرد که «حضور در خیابان» تنها راه برون‌رفت از بحران است.»
بالاخره برای یاران رسانه‌ای موساد در اینترنشنال بسیار سنگین تمام شد چرا که با تمامی دروغ‌پردازی‌هایشان در دو جنگ تحمیلی اخیر، نتوانستند مردم کوچه و بازار را راهی خیابان‌ها کنند تا علیه نظام سیاسی‌شان لشکرکشی کنند. مردم آمدند اما در حمایت از نظام، «آقای شهید» و رهبر عزیز انقلاب؛ صحنه‌هایی که در میادین کلان‌شهرها و سایر استان‌ها و شهرستان‌ها ثبت شد، حسابی اپوزیسیون را خشمگین کرد. فقط به چند نمونه از دروغ‌های شاخدار اینترنشنال در دو جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روز می‌پردازیم تا پی ببریم آقایانی که با کروات و کت و شلوارهای اتوکشیده و خانم‌ها، با آرایش‌هایی که انجام می‌دهند و در مقابل دوربین ظاهر می‌شوند، از هیچ ادراک خبری برخوردار نیستند. به عبارت دیگر، فقط لب و دهن هستند و چیزی در چنته برای عرضه ندارند.
بامداد جمعه ۲۲ اسفند سال گذشته، خیابان طرشت هدف حملات هوایی قرار گرفت. تصاویری که لحظاتی پس از این حادثه منتشر شد، برخورد چندین موشک به ساختمان «پژوهشگاه فضایی ایران» را تایید می‌کرد؛ مرکزی غیرنظامی که در قلب یک منطقه شهری واقع شده است. پژوهشگاه فضایی ایران، جایی بود که پژوهشگران ایرانی در حوزه فناوری صلح‌آمیز فضایی فعالیت می‌کردند، اما کمتر از ۲۴ ساعت بعد، شبکه اسرائیلی اینترنشنال در یک گزارش ویدئویی مدعی شد: این مرکز به‌دلیل ارتباط با برنامه موشکی ایران هدف قرار گرفته است!
 به راستی این شبکه چگونه می‌تواند چنین ادعایی را بدون کوچک‌ترین تحقیق میدانی مطرح کند؟ پاسخ در خود گزارش نهفته است؛ گزارشی که حتی در ساده‌ترین مصداق‌ها هم اشتباه می‌کند؛ مثلا این شبکه، ماهواره‌های خصوصی «کوثر» و «هدهد» که متعلق به شرکت خصوصی و دانش‌بنیان «امید فضا» هستند و هیچ ربطی به پژوهشگاه ندارند را به نام این مرکز تمام می‌کند. اشتباهی که هر خبرنگار تازه‌کاری با یک جست‌وجوی ساده آن را تکذیب می‌کند.
این شبه‌رسانه در گزارش خود صراحتا مدعی شد: «پژوهشگاه فضایی ایران نقش مهمی در توسعه دو ماهواره مهم جمهوری اسلامی داشته: ماهواره‌های «هدهد و کوثر» و اینگونه القا کرده است که این پروژه‌ها توسط این پژوهشگاه و با اهداف نظامی هدایت می‌شده است. این جمله نشان می‌دهد که تهیه‌کننده این گزارش حتی زحمت یک جست‌وجوی ساده در موتور جست‌وجوگر گوگل را هم به خود نداده است! ماهواره‌های کوثر و هدهد متعلق به بخش خصوصی ایران و شرکت «امید فضا» هستند.
این ماهواره‌ها در کلاس کیوب‌ست (CubeSat) یا ماهواره‌های مکعبی کوچک هستند. ابعاد بسیار کوچک و توان محدود این ماهواره‌ها که برای کاربردهای کشاورزی و اینترنت اشیا (IoT) طراحی شده‌اند، اساسا با استانداردهای محموله‌های نظامی یا هدایت آتش که نیازمند اپتیک‌های بسیار بزرگ و سنگین هستند، هیچ سنخیتی ندارد. این دو ماهواره توسط موشک سایوز روسیه به فضا پرتاب شدند و محصول اولین دستاورد مهم بخش غیردولتی فضایی ایران هستند. نسبت دادن این ماهواره‌ها به پژوهشگاه فضایی یا استفاده از آن به‌عنوان مستندی بر «نظامی بودن» فعالیت‌های این پژوهشگاه، یا ناشی از جهل کامل تهیه‌کننده گزارش است یا تحریف عمدی اطلاعات.
در گزارش مذکور، این شبکه مدعی شد: پژوهشگاه فضایی ایران در ساخت و توسعه ماهواره‌بر سیمرغ نقش داشته است! این ادعا کاملا نادرست است، ماهواره‌بر سیمرغ یک ماهواره‌بر سوخت‌مایع دومرحله‌ای است که توسط وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح ساخته شده است.
یا در جریان جنگ ۱۲ روزه (خرداد سال ۱۴۰۴) باز شاهد دروغ‌پراکنی‌های اسرائیل اینترنشنال بودیم. زمانی که دشمن متجاوز به ساختمان شیشه‌ای در جام جم حمله کرد و شبکه‌های اسرائیلی با دیدن تصاویر اصابت موشک‌ها به ساختمان رسانه ملی ایران، پایکوبی به راه انداختند، اینترنشنال تریبون خود را در اختیار بنیامین نتانیاهو قرار داد. نخست‌وزیر اسرائیل در گفت‌وگو با اینترنشنال، دروغ‌های خود را تکرار و بار دیگر ایران را تهدیدی برای جهان معرفی کرد. اما نکته قابل ‌تأمل، خنده‌های رضایت‌بخش و تاییدآمیز مجری این شبکه بود که با واکنش‌هایی شدید در فضای مجازی روبه‌رو شد.
شبکه اسرائیلی اینترنشنال در ادعای مضحک دیگری مدعی شده بود: قائم‌مقام دفتر رهبر انقلاب و دیگر مقامات ایرانی، برای خروج از کشور، با روسیه وارد مذاکره شده‌اند؛ ادعایی که حتی درباره رهبر انقلاب هم تکرار کردند. این در حالی بود که هیچ‌گونه تماسی مبنی بر درخواست مسئولین بلندپایه ایران از جمله قائم‌مقام دفتر رهبر انقلاب از مقامات روسیه برای پناهنده شدن به روسیه در صورت وخیم شدن اوضاع گرفته نشده است.
همزمان با حملات تاریخی جمهوری اسلامی ایران به سرزمین‌های اشغالی، شبکه صهیونیستی اینترنشنال، ویدئویی پربازدید از اصابت موشک سپاه به شهر حیفا را منتشر کرد و در دروغی آشکار، محل این ویدئو را تهران معرفی کرد. البته پس از رو شدن دست این رسانه وابسته به اسرائیل بی‌سروصدا مجبور به حذف این ویدئو شد. ادعای خروج کارمندان سازمان ملل از ایران نمونه دیگری است که مجری ضد ایرانی اینترنشنال با انتشار ادعایی نادرست درباره خروج کارمندان سازمان ملل از ایران، سعی در تشویش اذهان عمومی داشت؛ ادعایی که بلافاصله از سوی دفتر سازمان ملل در ایران تکذیب شد.
دروغ‌پراکنی‌ها ادامه داشت! بعد از حمله اسرائیل به بیمارستان فارابی کرمانشاه، شبکه اینترنشنال تلاش کرد این جنایت را مشروع جلوه دهد. پس از این جنایت، این شبکه به نقل از سازمان تجزیه‌طلب «هه‌نگاو»، به‌دروغ مدعی شد: سپاه در ساختمان‌های اطراف بیمارستان، پرتابه جنگی ذخیره کرده بود.
حال، با خبری جدید منتشر شده در خبرگزاری «مهر» ـ وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی ـ  اینترنشنال پروژه جدیدی را در دستور کار قرار داده  تا به لجن‌پراکنی‌هایش در قبال ایران و ایرانی‌ها ادامه دهد. در فضای ایجاد شده وظیفه مردم و خواص (رسانه‌ای‌ها) چیست؟
بیژن مقدم، کارشناس مسائل سیاسی و فعال رسانه‌ای به پرسش مطرح شده پاسخ می‌دهد و با بیان اینکه بخش مهمی از جنگ امروز، جنگ روانی و رسانه‌ای است و نباید روایت‌های رسانه‌های معاند را مبنای قضاوت قرار داد، می‌گوید: اعتماد به منابع رسمی و معتبر، یکی از مهم‌ترین راهکارهای مقابله با عملیات روانی دشمن است.
وی افزود: متاسفانه برخی افراد، منابع رسمی داخلی را کنار می‌گذارند و روایت رسانه‌های خارجی را معتبرتر می‌دانند؛ در حالی که در شرایط جنگی، دشمن از ابزارهای رسانه‌ای برای تحقق اهداف خود استفاده می‌کند و انتشار اخبار نادرست، بخشی از راهبرد او محسوب می‌شود. 
کارشناس مسائل رسانه با تاکید بر ضرورت ارتقای سواد رسانه‌ای، اظهار کرد: کاربران باید همواره منبع اصلی اخبار را بررسی کنند و صرف مشاهده نام یا لوگوی یک رسانه در فضای مجازی را ملاک صحت خبر قرار ندهند، زیرا در موارد متعددی مشاهده شده است که اخبار جعلی با سوءاستفاده از نام رسانه‌های رسمی منتشر شده‌اند. فضای مجازی می‌تواند صرفا سرنخی برای پیگیری اخبار باشد، اما اعتبار یک خبر تنها زمانی قابل پذیرش است که در پایگاه رسمی رسانه یا مرجع اصلی منتشر شده باشد.
وی درباره مسئولیت رسانه‌ها نیز گفت: رسانه‌های داخلی باید ضمن هوشیاری نسبت به ترفندهای عملیات روانی، اخبار را دقیق، مستند و به‌موقع منتشر کنند و در عین حال، ملاحظات امنیتی را نیز مد نظر قرار دهند. رسانه‌ها باید ضمن بیان واقعیت‌ها، از ایجاد ناامیدی در جامعه پرهیز کنند؛ چرا که نحوه روایت اخبار می‌تواند در تقویت روحیه عمومی، افزایش اعتماد اجتماعی و ارتقای تاب‌آوری جامعه در برابر جنگ روانی دشمن نقش موثری ایفا کند.اگر تحرکات رسانه‌های ضد مردمی همچون اینترنشنال را در یک «جورچین» قرار دهیم متوجه خواهیم شد این شبکه در رویدادهای مختلف، هرگاه منافع قدرت‌های پشتیبانش ایجاب کرده، علیه مردم یا در جهت تضعیف اراده ملی حرکت کرده است. آنها خود را حامی مردم و ایران می‌دانند، اما در عمل، هرگونه اتفاقی که منجر به ثبات اجتماعی یا پیشرفت ملی شود را سانسور می‌کنند و هر اتفاقی که منجر به اغتشاش و آشوب شود را جشن می‌گیرند. این نشان می‌دهد، مخاطب برای این شبکه، ارزشی ندارد.
در مجموع خبر منتشر شده در «مهر» را می‌توان اینگونه تحلیل کرد: در هر کشوری، دو نوع سرمایه وجود دارد؛ سرمایه مادی (پول، نفت و زیرساخت) و سرمایه روانی (امید، اعتماد به نفس ملی و اراده برای مقاومت). دشمن می‌داند، در بسیاری از زمینه‌ها نمی‌تواند با فشار نظامی یا اقتصادی سریعا نتیجه بگیرد. آخرین نمونه، دو جنگ تحمیلی اخیر بود، بنابراین هدف شبکه موساد اینترنشنال این است که سرمایه روانی مردم را تخریب کند فلذا ما با یک «سلاح رسانه‌ای» روبه‌رو هستیم که هدفش نه فعالیت رسانه‌ای، بلکه در اصل تخریب روحیه مردمی است. اما نمی‌دانند یا نمی‌خواهند بدانند که حنای امثال B.B.C  فارسی و رسانه فارسی موساد برای «ملت ما» رنگی ندارد. تا توانستند به اخبار کذب و جهت‌دار روی آورده بودند، چه شد؟ در شرایط جنگی کدام ایرانی در داخل کشور زیر چتر رسانه‌های اپوزیسیون قرار گرفت؟!
به هر حال، ما با یک تقابل رسانه‌ای روبه‌رو هستیم؛ تقابلی میان رسانه‌های رسمی معاند مانند: اینترنشنال، بی‌بی‌سی، وی‌اوای، رادیو فردا، یورونیوز، فرانس ۲۴ و دیگر رسانه‌هایی که به زبان فارسی و انگلیسی، علیه ایران تولید محتوا می‌کنند و از سوی دیگر رسانه‌هایی که یا حامی ایران هستند یا دست‌کم رویکرد متعادل‌تری نسبت به تحولات منطقه دارند مانند: راشا تودی، الجزیره و همچنین رسانه‌های رسمی جمهوری اسلامی ایران. اما آنچه می‌تواند به شکل‌گیری روایت صحیح‌تر از میدان کمک کند و در عین حال نفوذ بیشتری در افکار عمومی داشته باشد، سه ضلع «میدان، رسانه و مردم» است. این سه عنصر به شکل عجیبی به هم گره خورده‌اند و در کنار هم، یک روایت واحد تولید می‌کنند. به اعتقاد برخی کارشناسان، وقتی برای روایت حقیقت و مقابله با روایت دشمن وارد میدان می‌شویم، صرف داشتن سخن کافی نیست، باید کلام، قدرت نفوذ در دل و ذهن مخاطب را نیز داشته باشیم.