در عین شایستگی، صعود به اما و اگر کشید

باز هم ای کاش...

نیم‌نگاهی به برنامه‌های طنز و تخصصی فوتبال پلتفرم‌ها در شب‌های جام جهانی

کاسب ویو یا طنزپرداز مردمی؟

ظهور نسل جدید کمدین‌های ایرانی در فضای رسانه‌ای کشور، با برنامه‌های استعدادیابی تلویزیونی به‌ویژه مسابقه «خنداننده‌شو» در برنامه خندوانه آغاز شد. چهره‌هایی مثل ابوطالب حسینی و امیرحسین قیاسی، بخش عمده‌ای از شهرت، پایگاه اجتماعی و اعتبار اولیه خود را مدیون قاب تلویزیون و تریبون رسانه ملی هستند. با این حال، با گسترش پلتفرم‌های شبکه نمایش خانگی و توسعه روزافزون رسانه‌های تعاملی، فضای جدیدی برای این استعدادهای نوظهور فراهم شد تا فراتر از صداوسیما به برنامه‌سازی بپردازند.

جام جهانی سیاست، نه فوتبال

سوت آغاز بزرگ‌ترین جام جهانی تاریخ به صدا درآمد، اما بوی سیاست، قوی‌تر از عطر چمن تازه در سه کشور میزبان پیچیده است. تورنمنتی که قرار بود «نماد اتحاد» باشد، حالا به ویترینی برای نفاق‌های نوین فیفا و قدرت‌های جهانی بدل شده است. جام جهانی ۲۰۲۶، نه یک رویداد ورزشی، که یک بیانیه سیاسی است.

وقتی فوتبال به تاریخ می‌رسد

«تک به تک»، رقابتی در سایه جام جهانی

ثبت‌نام مسابقه «تک به تک» همزمان با برگزاری رقابت‌های جام جهانی آغاز شد.

تیم ملی پیر بود، پیرتر شد

جوانگرایی به سبک ژنرال!

محمود احمدی- خبرنگار ورزشی: با نزدیک شدن به مهلت قانونی فیفا برای ثبت فهرست نهایی، سرانجام امیر قلعه‌نویی، سرمربی این تیم از لیست ۲۶ نفره خود رونمایی کرد تا مثل همیشه منتقدان و موافقان به صحبت در مورد لیست نهایی بپردازند؛ اما مهم‌ترین نکته در لیست اعلامی ژنرال حذف چهار جوان آینده‌دار بود که می‌توانستند به جای برخی از بازیکنان پا به سن‌گذاشته، مصدوم و بی‌انگیزه برای تیم ملی در جام جهانی بازی کنند.

فیفا بیانیه داد فوتبال‌دوستان ایرانی امیدوار شدند

وعده‌های انتخاباتی!

محمود احمدی- خبرنگار ورزشی: بعد از جلسه سرنوشت‌ساز مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال کشورمان با هیات فیفا به ریاست ماتیاس گرافستروم، دبیرکل این سازمان که شنبه شب در استانبول برگزار شد، دیروز دوشنبه تیم ملی فوتبال کشورمان برای برگزاری آخرین کمپ آماده‌سازی خود برای حضور در جام جهانی، عازم آنتالیای ترکیه شد. بعد از برگزاری این جلسه، فیفا در بیانیه‌ای از حضور قطعی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ خبر داد و اعلام کرد که از حضور ایران در جام جهانی حمایت می‌کنیم و مشتاق حضور ایرانی‌ها در جام جهانی هستیم.

نگاهی بر دگردیسی عواطف ملی؛ از جوشش جمعی حماسه ملبورن تا جامعه تنهای امروز

یک ملت؛ یک شادی

هشتم آذر ۱۳۷۶، روزی معمولی در تقویم اداری اما به یادماندنی در تقویم عاطفی ملت ایران بود. ساعت‌ها پیش از آنکه ساندرو پل مجارستانی، سوت پایان دیدار ایران و استرالیا را در ورزشگاه کریکت گراند ملبورن به صدا درآورد، خیابان‌های تهران و شهرهای ایران در سکوتی سنگین و پر از دلهره فرو رفته بود. این سکوت، سکوت بی‌تفاوتی نبود؛ سکوت انتظار بود. ایران در برابر استرالیایی قرار داشت که تمامی امکانات و حمایت‌های جهانی را با خود داشت. زمانی که کریم باقری و سپس خداداد عزیزی، غزال تیزپا، توپ را به تور دروازه مارک بوسنیچ دوختند، چیزی فراتر از یک نتیجه ورزشی رقم خورد.