از نمایش واقعیت زندگی تا واقعی‌سازی نمایش‌های ساختگی

این‌ همه ریلیتی‌شو می‌خواهیم چکار؟

چند روز پیش در حال چرخ زدن در اینستاگرام و بالا و پایین کردن صفحات بودم که چشمم به پیج بلاگر معروفی افتاد که نوشته بود به زودی با ریلیتی‌شو «نقاب» در خدمت شما خواهم بود. قبلش هم تبلیغ «زن روز» و «شفرونی» و اینها را دیده بودم و از خودم پرسیدم چی شد که ریلیتی‌شو اینقدر گل کرد؟

رئالیتی‌شوی آشپزی یا گورستان فرهنگ غذا!

در میان شلوغی شبکه‌های نمایش خانگی و عطش سیری‌ناپذیر برای تولید محتوای پرزرق و برق، ژانر رئالیتی‌شوهای آشپزی در ایران می‌توانستند جایگاه قابل قبولی داشته باشند. برنامه «شفرونی» که با دکوری شکیل و البته غیرایرانی و میزبانی نیما شعبان‌نژاد آغاز شد، مدعی بود که پرچمدار موج جدیدی در این سری برنامه‌ها خواهد بود اما آن‌طور که برنامه آغاز شد و ادامه یافت، نشان داد که «شفرونی» نه یک آشپزخانه گرم و اصیل، بلکه استودیویی برای نمایش حواشی سلبریتی‌ها و تبلیغات بی‌وقفه است. در حقیقت، غذا در این برنامه فقط یک بهانه برای مطرح کردن شوخی‌های کلامی بی‌چارچوب و پرکردن کنداکتور است.