سلام آمریکا به نفت ۱۰۰ + دلاری

پاسخ ایران به حملات آمریکا در تنگه هرمز، نمایشی از مانور بازدارندگی فعال است. «جمهوری اسلامی» با به‌کارگیری دکترین «پاسخ متقارن و گسترده»، نه‌تنها خسارات سخت‌افزاری به شناورها و نفتکش‌های دشمن وارد کرد، بلکه پیام داد که برتری تکنولوژیک آمریکا در برابر اشراف عملیاتی ایران کارساز نیست. این زنجیره وقایع- از شکار زیرسطحی تا ضربات متقابل- هزینه تصمیم‌گیری برای کاخ سفید را افزایش داد و منجر به شکست توهم امنیت ناوگان آمریکایی در منطقه شد. در واقع عملیات‌های اخیر سپاه، «برتری نسبی» ایران را در جنگ با دشمن متخاصم تثبیت کرد.

سپاه از به غنیمت گرفتن یک فروند زیرسطحی هوشمند دشمن آمریکایی خبر داد

شکار کوسه آمریکایی

نیروی دریایی سپاه یک زیرسطحی هوشمند آمریکا را در تنگه هرمز شناسایی و به غنیمت گرفت. این اقدام که طی یک عملیات اطلاعاتی صورت گرفت، نشان‌دهنده اشراف کامل ایران بر حریم آبی خود و توانایی شکار پیشرفته‌ترین تجهیزات دشمن است.

توانایی نظامی داریم، اراده سیاسی می‌خواهیم

باید محاصره دریایی را بشکنیم

محاصره دریایی علیه ایران باید شکسته شود؛ این گزاره‌ای است که در باب آن، میان مردم مبعوث‌شده ایران اسلامی اتفاق‌نظر وجود دارد؛ قوای مسلح ایران اسلامی قابلیت و توانمندی شکستن این محاصره را دارد؛ قوای سیاسی نیز باید اراده لازم در این زمینه را پیدا کند.

اردیبهشت، مقاومت دوم و روایت شهید تنگسیری

فرماندهی که تاریخ خواندن کتاب‌هایش را ثبت می‌کرد

در دومین نشست «اردیبهشت مقاومت» که در فروشگاه نشر شهید کاظمی در مجتمع ناشران قم برگزار شد، خانواده سرلشکر شهید علیرضا تنگسیری مهمان ویژه این برنامه بودند. در این نشست، دختر شهید تنگسیری شخصیت پدرش را فراتر از عنوان و جایگاه نظامی‌اش معرفی کرد و از او به‌عنوان پدری مهربان، همراه و متواضع یاد کرد؛ پدری که حتی در اوج فرماندهی و مشغله‌های سنگین، در کنار خانواده همان «بابا»ی صمیمی باقی مانده بود.

بازخوانی پارادوکس استمرار پس از فقدان

شهادت به‌مثابه تکثیر قدرت

در منطق متعارف قدرت، فقدان یک رهبر، به‌ویژه در بزنگاه‌ها باید به نوعی خلأ، سردرگمی و حتی افول در سطوح مختلف منجر شود؛ گویی که انسجام، جهت‌گیری و انرژی یک جریان، تا حد زیادی به حضور فیزیکی و کنش مستقیم او وابسته است. بر همین اساس، بسیاری از محاسبات در ساحت سیاست و اجتماع، بر این فرض استوارند که حذف یک نقطه کانونی، به تضعیف کل شبکه خواهد انجامید. با این حال، تجربه‌ای که در نسبت با رهبر شهید و تحولات پس از شهادت او شکل گرفته، به‌نحو معناداری این منطق را به چالش می‌کشد و ما را با این پارادوکس مواجه می‌سازد که چگونه ممکن است فقدان، نه به کاهش، بلکه به «تکثیر قدرت» بینجامد؟