شورای فرهنگ عمومی کشور
-
چرا ۱۴ مهر «روز تهران» شد
یک نامگذاری که نزدیک به یک دهه پیگیری شد
امیرماهان محمدی‌یکتا، خبرنگار: ۱۴ مهر برای بسیاری فقط یک تاریخ در تقویم است، اما پشت این روز، بخشی از تاریخ سیاسی و شهری ایران قرار دارد؛ تاریخی که به ۲۹ شعبان ۱۳۲۵ قمری و تصویب متمم قانون اساسی مشروطه بازمی‌گردد. تهران پیش از آن، در دوره آقامحمدخان قاجار به پایتختی انتخاب شده بود، اما در متمم قانون اساسی مشروطه، برای نخستین بار جایگاه پایتختی آن در متن قانون تثبیت شد. همین پیوند تاریخی، مبنای انتخاب ۱۴ مهر به عنوان «روز تهران» شد؛ انتخابی که از سال ۱۳۹۵ دنبال شد و سرانجام در سال ۱۴۰۴ در شورای فرهنگ عمومی استان تهران به تصویب رسید.
-
چرا اهالی موسیقی از ثبت روز «آواها و نواها» استقبال نکردند؟
کسی از متخصصان نظر نخواست
هر بار که صدایی می‌شنویم از زمزمه آهنگین مادری که فرزند خود را در آغوش گرفته تا یک آواز آشنا در بازار شلوغ شهر، با دو جهان متفاوت اما پیوسته می‌بینیم که تلاقی آنها با هم چقدر شبیه به‌هم و آشنا هستند: آوا و نوا. اما تا به حال به این فکر کرده‌اید تفاوت این دو کلمه در چیست؟
-
چه موانعی بر سر پژوهش‌های فرهنگی وجود دارد؟
از کمبود داده تا نبود درک بزنگاهی از مسائل اطراف
۲۵ آذر در تقویم ملی کشور از سوی «شورای فرهنگ عمومی کشور» به نام «روز پژوهش» نامگذاری شده است. وزارت «علوم، تحقیقات و فناوری» نیز از سال ۱۳۷۹ چهارمین هفته آذر را به نام هفته پژوهش نامگذاری کرده است.
-
به بهانه روز فرهنگ عمومی و ۴۰ سالگی نهاد متولی
فرهنگ در میان مردم معنا پیدا می‌کند، نه در اتاق جلسات
برخی واژه‌ها آنقدر در روزمره‌مان زیاد به کار می‌روند که شاید کمتر کسی عمیق به معنای آن فکر کند چون معمولا یک درک و شناخت عمومی از آن وجود دارد و همه هم بر آن مبنا از کلمه استفاده می‌کنند. «فرهنگ» یکی از همین واژه‌هاست؛ کلمه‌ای سهل و ممتنع که در عین سادگی، درکش برای همه دارای پیچیدگی‌های خاص و نیازمند تفکر و تامل است. در تقویم ملی کشورمان ۱۴ آبان به نام روز فرهنگ عمومی، نامگذاری شده است. اما احتمالا اولین سوالی که به ذهن می‌آید این است که فرهنگ عمومی یعنی چه؟