عید فطر

  • در سال جدید دو روز در هفته بلیت سینما نیم‌بها می‌شود

    در سال جدید دو روز در هفته بلیت سینما نیم‌بها می‌شود

    دبیر شورای صنفی نمایش در گفت‌وگویی که با «مهر» انجام داده است، بیان کرد: در جلسه‌ای که با شورای صنفی نمایش داشتیم، دو طرح مصوب شد که براساس آن قرار است از میان هشت سرگروه اکران یکی از سرگروه‌ها را کم کنیم. در واقع دو سرگروه چارسو و فرهنگ به دلیل فروش کم حذف می‌شوند و قرار است یک سرگروه جدید از بخش خصوصی به جمع بقیه اضافه شود. منتظر پیشنهاد انجمن سینماداران هستیم و بعد از آن نام سرگروه جدید را اعلام خواهیم کرد.

  • بی‌توجهی متولیان نسبت به گیشه رمضان

    فرصت‌سوزی‌های مکرر سینمای ایران در سال ۱۴۰۴

    بی‌توجهی متولیان نسبت به گیشه رمضان

    اواخر خرداد سال ۱۳۸۸ به واسطه برگزاری انتخابات جمهوری اسلامی، ناآرامی‌هایی در کشور اتفاق افتاد که برآیند آن، درست مثل امروز روی گیشه سینماها، تئاتر و موسیقی تاثیر بدی گذاشت؛ یکی از تصمیماتی که در آن سال برای رونق گیشه گرفته شد اجرای طرح «اکران افطار تا سحر» (در مرداد، یعنی چند ماه پس از شلوغی‌ها) بود.

  • نماز  راه باران را باز می‌کند

    بارش‌های پاییزی بالاخره بعد از نیمه فصل خزان به ایران رسید

    نماز راه باران را باز می‌کند

    «اگر باران به کوهستان نبارد، به سالی دجله گردد خشک رودی»  شیخ اجل، حضرت سعدی شیرازی زمانی که این بیت را می‌سرود به یکی از حقایق سرزمین‌های منطقه خاورمیانه اشاره کرده است که نشان از وضعیت خشک و شکننده آبی آن دارد. الان که شما خواندن این گزارش را شروع کرده‌اید گوشه و کنار کشور شاهد نم باران و برف اندکی بوده است که البته بعد از چند ماه خشکی و بی‌بارشی، غنیمتی بزرگ است و علت آن شاید دستان ترک خورده کشاورز کهنسال یا چشمان تر  کودکی خردسال بوده باشد.

  • عید فطر و قربان در یونسکو به رسمیت شناخته شد

    عید فطر و قربان در یونسکو به رسمیت شناخته شد

    در چهل‌وسومین کنفرانس عمومی یونسکو که در شهر تاریخی سمرقند ازبکستان در حال برگزاری است، دو عید فطر و قربان، توسط سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو به رسمیت شناخته شد.

  • پایانی بر یک آشتی دروغین

    روایتی کوتاه از واقعه خونین ۱۷ شهریور ۱۳۵۷

    پایانی بر یک آشتی دروغین

    تابستان سال ۱۳۵۷، تهران در تب‌وتاب حوادثی بود که از دی‌ماه سال قبل آغاز شده و رفته‌رفته بر شدت آن افزوده می‌شد. رژیم پهلوی در تلاش بود با وعده‌هایی چون «فضای باز سیاسی» و سیاست «آشتی ملی» به رهبری دولت جعفر شریف‌امامی، از فوران خشم مردمی که سال‌ها تحت ستم و سرکوب قرار داشتند، جلوگیری کند؛ اما این تلاش‌ها تنها فریبی برای پنهان‌کردن چهره واقعی رژیمی بود که جز با فریبکاری، نمی‌توانست خود را صلح‌دوست و آزادی‌خواه نشان دهد. در این میان، حادثه خونین ۱۷ شهریور، نه یک رویداد تاریخی، بلکه نقطه‌ای بود که تمامی رشته‌های فریب را پنبه کرد و به هرگونه امید برای مصالحه میان ملت و سلطنت‌طلبان پایان داد. این واقعه، تجلی عینی استیصال رژیمی بود که دیگر هیچ پایگاهی در میان مردم نداشت و آخرین برگ‌های کتاب حیات ستمکارانه خود را ورق می‌زد.