با اعلام وزارت ورزش

فدراسیون فوتبال تصمیم نهایی را می‌گیرد

با شروع جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه کشورمان فعالیت‌های ورزشی به حالت تعلیق درآمد. در این میان بلاتکلیف ماندن لیگ برتر فوتبال کشورمان بیشتر از ورزش‌های دیگر به چشم آمد، چرا که برای حضور در مسابقات باشگاه‌های قاره آسیا باید قهرمان‌های کشورمان مشخص و اعلام شوند و با نیمه‌کاره ماندن لیگ، این امر امکان‌پذیر نیست.

قربانیان بی‌صدا

در ورزش ایران، یک نابرابری ساختاری عمیق و نگران‌کننده به چشم می‌خورد. این نابرابری تنها به تفاوت در محبوبیت یا درآمدزایی رشته‌های مختلف خلاصه نمی‌شود، بلکه به یک توزیع ناعادلانه و اغلب غیرمنطقی منابع بودجه‌ای بازمی‌شود. در یک سو، لیگ برتر فوتبال با بودجه‌ای سرسام‌آور و رشد ۴۸۶‌درصدی تنها در سه سال ایستاده است؛ بودجه‌ای که از ۵۷۲ میلیارد تومان در سال ۱۴۰۰ به ۳۳۵۳ میلیارد تومان در سال ۱۴۰۳ رسیده و صرف قراردادهای نجومی بازیکنان می‌شود. در سوی دیگر، بسیاری از رشته‌های پایه و اصیل ایرانی مانند کشتی، وزنه‌برداری، دوومیدانی و ژیمناستیک در محرومیت مطلق به سر می‌برند. این محرومیت تنها به معنای نداشتن سالن‌های مجهز یا زمین‌های استاندارد نیست، بلکه گاهی حتی کمبود وسایل تمرینی را نیز شامل می‌شود.