آگاه: اعتراض سازنده، حرکتی است که با هدف اصلاح امور و مطالبه حقوق قانونی صورت می‌گیرد. محور اصلی چنین اعتراضاتی، مسالمت‌آمیز بودن و عمل در چارچوب قوانین است. این نوع از اعتراض نه تنها مذموم نیست، بلکه می‌تواند به عنوان یک مکانیسم بازخورد مفید برای نظام حکمرانی عمل کند. نمونه بارز این امر را می‌توان در تحصن کامیون‌داران مشاهده کرد که با اعتراضی مدنی و سازمان‌یافته به گرانی گازوئیل، موجب توجه سریع مسئولین و حل نسبی مشکل شد. در اینگونه موارد، حتی تشکیل کارگروه‌های مردمی برای ارائه راه‌حل به دولت نیز می‌تواند گامی مثبت و سازنده تلقی شود.
در مقابل، آشوب هدفمند با قصد برهم زدن نظم عمومی، تخریب اموال و ایجاد ناامنی صورت می‌گیرد. نشانه‌های آن عبارت‌اند از: استفاده از خشونت فیزیکی، تخریب اموال عمومی (مانند شکستن شیشه بانک‌ها) و تلاش برای مختل کردن امنیت شهرها. این اقدامات، که اغلب با پوشش اعتراضات مردمی انجام می‌شود، در حقیقت هدف‌شان نه اصلاح، بلکه براندازی و ایجاد هرج و مرج است. مراجع چنین حرکت‌هایی نیز عمدتا در شبکه‌های معاند و با حمایت‌های مالی سنگین قرار دارند.

نقش دشمنان و جنگ نرم
نباید از نظر دور داشت که دشمنان این ملت، به ویژه محافل صهیونیستی، میلیاردها دلار برای جنگ نرم و ایجاد بی‌ثباتی هزینه می‌کنند. آنان از هر نارضایتی واقعی به‌عنوان فرصتی برای نیل به اهداف خود بهره می‌برند. تجربه جنگ ۱۲روزه و وعده‌های پوچ رهبران صهیونیست به مردم ایران، که در نهایت به موشک‌باران مناطق غیرنظامی انجامید، گواه روشنی بر این مدعاست. بنابراین، هر حرکت اعتراضی که مورد تایید یا حمایت این جریان‌ها قرار گیرد، قطعا به ضرر منافع ملی و آرمان‌های مردم خواهد بود.

هوشمندی مردم در تشخیص مرزها
خوشبختانه اکثر قریب به اتفاق مردم و کسبه کشور، به ویژه پس از تجربه‌های اخیر، با هوشمندی و درایت عمل می‌کنند. آنان می‌کوشند تا حق اعتراض خود را بدون «ریختن نفت بر آتشی که دشمن هیزم آن را چیده» ابراز کنند. این بدان معناست که مطالبه‌گری در عین پایبندی به اصول و قوانین و پرهیز از هرگونه خشونت و تخریب، می‌تواند موثر واقع شود. اعلام برائت بازاریان و اقشار مختلف از اغتشاشات، نمونه‌ای از این بصیرت عمومی است.

ضرورت برخورد قانونی با آشوبگران
برخورد قاطع و قانونی با عناصری که به بهانه اعتراض به تخریب و ناامنی دست‌می‌زنند، نه تنها لازم، بلکه در تمام کشورهای دنیا امری رایج است. کسانی که عمدا به اموال عمومی آسیب می‌زنند یا امنیت شهروندان را تهدید می‌کنند، مستحق پاسخ درخور و قانونی هستند. تمایز قائل شدن بین معترض مسالمت‌آمیز و آشوبگر، کلید حفظ حقوق مردم از یک سو و صیانت از نظم عمومی از سوی دیگر است.

مرز باریک اما واضح
مرز میان اعتراض سازنده و آشوب هدفمند، اگرچه باریک، اما کاملا واضح است: اعتراض، اصلاح‌طلبانه، قانونی و مسالمت‌آمیز است؛ در حالی که آشوب، براندازانه، خشونت‌آمیز و مخرب. مردم می‌توانند و باید در شرایط دشوار اقتصادی و اجتماعی، خواسته‌های خود را به صورت مدنی و در چارچوب قانون بیان کنند. اما باید همواره هوشیار باشند که دست دشمنان برای سوءاستفاده از نارضایتی‌های مشروع بازنماند. آینده کشور در گرو همین بصیرت و انتخاب آگاهانه میان «اصلاح» از درون و «براندازی» از بیرون است.