آگاه: در ۲۵ بهمن ۱۳۶۷ امام خمینی(ره) حکم ارتداد سلمان رشدی را صادر و اعلام کردند که نویسنده و ناشران آگاه از محتوای کتاب «آیات شیطانی» مستحق مجازات‌اند تا دیگر کسی جرات اهانت به مقدسات مسلمانان را نکند.
در دهه‌های اخیر، همان خط مقابله با هتک حرمت مقدسات در عرصه بین‌المللی تکرار شده است. در چند سال اخیر، در سوئد قرآن در انظار عمومی به آتش کشیده شد، در دانمارک اقدامات سازمان‌یافته علیه قرآن گزارش شد و در هلند نیز صحنه‌های بی‌حرمتی ثبت شد، اقداماتی که رهبر انقلاب اسلامی آنها را «اهانت کینه‌توزانه و توطئه‌آمیز» خواندند و بر لزوم مقابله جهانی و محکومیت صریح این اقدامات تاکید کردند.
رهبر انقلاب، همچنین طی پیامی در ۳۱ تیر ۱۴۰۲ درباره اهانت به قرآن در سوئد، تاکید کردند: «جسارت به ساحت مقدس قرآن مجید حادثه‌ای تلخ، توطئه‌آمیز و خطرآفرین است. اشد مجازات برای عامل این جنایت مورد اتفاق همه علمای اسلام است... حرمت و شوکت قرآن کریم روز به روز افزون‌تر خواهد شد...»
تجربه نشان داده است که هتک حرمت مقدسات تنها محدود به عرصه خارجی نیست. در برخی ناآرامی‌ها و اغتشاشات داخلی، از جمله دی‌ ۱۴۰۴، شاهد مواردی بوده‌ایم که با تحریک احساسات، به قرآن کریم، مساجد و امامزاده‌ها تعرض شده، رویدادهایی که نیازمند برخورد قانونی قاطع از سوی مسئولان و هوشیاری مردم است تا اعتراض‌های مشروع به اهانت و تخریب شعائر مقدس تبدیل نشود. همچنین در سال ۱۳۸۸، در روز عاشورا، پرچم منقش به نام مبارک حضرت امام حسین(ع) در یک صحنه آزاردهنده به آتش کشیده شد، رخدادی که دل‌های مومنان را جریحه‌دار کرد و یادآور ضرورت حفظ حرمت شعائر دینی بود.
مسجد، امامزاده و قرآن، نمادهای هویت‌بخش فرهنگ ایرانی ـ اسلامی‌اند و تعرض به آنها، چه در خیابان‌های اروپا و چه در بستر ناآرامی‌های داخلی، به تضعیف انسجام اجتماعی و خدشه‌دار کردن ارزش‌های معنوی می‌انجامد. در چنین شرایطی، هوشیاری مردم و مسئولان، مراقبت از فضای فرهنگی و برخورد قانونی با هتک حرمت‌ها از ضرورتی انکارناپذیر برخوردار است.
بازخوانی قاطعیت امام خمینی(ره) و تاکیدات رهبر انقلاب اسلامی در دفاع از حرمت قرآن و مقدسات پیام روشنی دارد: دفاع از قرآن کریم و شعائر اسلامی نه موضوعی جناحی، بلکه مسئله‌ای هویتی، ملی و دینی است؛ خط قرمزی که پاسداشت آن، ضامن عزت، ایمان و استمرار همبستگی اجتماعی است.