۱۸ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۶:۱۹
کد خبر: ۲۰٬۹۰۶

ماندنی

مجتبی مشهدی محمد ـ دبیر گروه فرهنگ

جمهوری اسلامی ایران از نهم اسفند وارد مرحله‌ای جدید از درگیری نظامی مستقیم با ایالات متحده و اسرائیل شده است. حملات هوایی گسترده به تأسیسات، زیرساخت‌ها و برخی مراکز تصمیم‌گیری، همراه با پاسخ‌های موشکی و پهپادی از سوی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، فضایی از تنش و نااطمینانی را در سراسر کشور ایجاد کرده است.

آگاه: شهادت رهبر انقلاب و انتظار برای تعیین رهبر بعدی نیز علاوه بر نامعلوم بودن وضعیت و حس بلاتکلیفی در عامه مردم، مایه تبلیغات دشمن را فراهم آورده است. در چنین شرایطی، حفظ ثبات روانی جامعه و پرهیز از رفتارهای هیجانی، بیش از هر زمان دیگری به یک ضرورت راهبردی تبدیل شده است. از همین روی، تجمعات شبانه شیوه‌ای مناسب برای ایجاد همدلی و همراهی در میان مردم فراهم کرده است. فضایی که در آن می‌توان نشان داد که تنها نیستیم، تنها نمانده‌ایم و با هم به سوی آینده روشن خواهیم رفت.
جنگ‌های مدرن، علاوه بر میدان نبرد فیزیکی، عرصه‌ای روانی و اجتماعی را نیز هدف قرار می‌دهند. تضعیف انسجام داخلی، گسترش شایعه، تشدید اختلافات و فروپاشی اعتماد عمومی میان مردم و نهادها، از مهم‌ترین ابزارهای فشار در این عرصه هستند. تجربه‌های پیشین نشان داده که هرگونه واکنش احساسی و بدون تأمل - اعم از انتشار اخبار تأییدنشده در فضای مجازی، تصمیم‌گیری‌های فردی شتاب‌زده یا دامن زدن به فضای دوقطبی و تقابل داخلی - می‌تواند به طور غیرمستقیم به اهداف دشمن یاری رساند. وطن‌دوستی در چنین لحظاتی، تنها در قالب حمایت از نیروهای مسلح یا حضور در جبهه تعریف نمی‌شود؛ بلکه مهم‌تر از آن، در حفظ بنیان‌های اجتماعی و روانی کشور تجلی می‌یابد. ایران امروز به شهروندانی نیاز دارد که:
پیش از بازنشر هر خبر یا مطلبی، صحت و منبع آن را بررسی کنند؛
از دامن زدن به شایعات و اخبار جعلی که هدف اصلی‌شان ایجاد وحشت و سردرگمی است، پرهیز ورزند؛
در تعاملات روزمره و فضای عمومی، آرامش و مدارا را سرلوحه قرار دهند؛
انرژی روانی خود و اطرافیان را صرف همبستگی و کمک‌رسانی سازنده کنند، نه تخریب و سرزنش بی‌ثمر.
حفظ وطن در این برهه، بیش از آنکه به معنای نابودی کامل دشمن باشد، به معنای بقای ظرفیت ادامه حیات جمعی و ملی است. سرزمینی که مردمش آرامش خود را از دست دهند، اعتمادشان را به یکدیگر و به آینده از دست دهند و در گرداب هیجان و ناامیدی فرو روند، حتی در صورت پیروزی‌های نظامی موقت، شکننده خواهد شد.
نیروهای مسلح و مسئولان کشور مسئولیت سنگین دفاع از تمامیت ارضی و امنیت ملی را بر عهده دارند؛ اما مردم نیز مسئولیت سنگین حفظ انسجام اجتماعی، تاب‌آوری روانی و جلوگیری از فروپاشی درونی را دارند. این دو مسئولیت مکمل یکدیگرند و هیچ‌یک بدون دیگری به نتیجه نخواهد رسید.
در این روزهای سخت، هر بار که وسوسه خشم بی‌مهار یا ناامیدی فراگیر به سراغمان می‌آید، باید به خاطر آوریم که آرامش امروز ما، سپر فردای این سرزمین است. ایران نه تنها با موشک و پهپاد، بلکه با خویشتن‌داری، صبر و همبستگی مردمانش حفظ می‌شود.
مسئولیت ما در این لحظه تاریخی، سنگین اما روشن است: بمانیم، آرام بمانیم و نگذاریم هیجان دشمن، ما را از درون متلاشی کند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.