آگاه: استراتژی نامتقارن: با توجه به اختلاف قدرت در تجهیزات ناوگان، استفاده از تکنولوژی‌های نامتقارن (پهپادهای دریایی، زیردریایی‌های کوچک و موشک‌های ساحلی دقیق) می‌تواند هزینه هرگونه اقدام نظامی علیه مسیرهای دریایی را برای دشمن بسیار بالا ببرد؛ تقویت توانایی دفاعی در تنگه هرمز و مسیرهای ورود به آب‌های آزاد، به عنوان یک برگ برنده برای ایجاد تعادل در قدرت (Balance of Power) عمل می‌کند. ضمن آنکه ستاد کل نیروهای مسلح و نیروی دریایی سپاه آمادگی اسکورت مسلحانه مستقیم کشتی‌های تجاری ایرانی را دارند. هرگونه اقدام خصمانه علیه شناورهای ایرانی می‌تواند با پاسخ متناسب، از جمله توقیف کشتی‌های مرتبط با طرف‌های متخاصم، مواجه شود.
افزایش پایش و نظارت: استفاده از سیستم‌های پیشرفته رادار و ماهواره‌ای برای شناسایی و رصد دقیق تحرکات ناوگان‌های بیگانه در نزدیکی مرزهای آبی دیگر عاملی است که باید مورد توجه قرار گیرد.
توسعه اقتصاد آبی: در این گذار چند اصل باید در نظر گرفته شد. تقویت بنادر در دریای خزر و دریای عمان و ایجاد مسیرهای جایگزین مانند مسیرهای زمینی و ریلی به سمت آسیا برای کاهش وابستگی مطلق به مسیرهای دریایی تحت کنترل غرب، تقویت همکاری با قدرت‌های نوظهور مانند چین، روسیه و کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای که تمایل کمتری به پیروی از سیاست‌های دریایی آمریکا دارند و در تبیین سومین عامل می‌توان به‌کارگیری تکنولوژی‌های نوین در حمل‌ونقل و استفاده از روش‌های جدید در انتقال انرژی همانند انتقال گاز از طریق خطوط لوله به جای کشتی و همچنین استفاده از کشتی‌های با مشخصات فنی خاص که ریسک شناسایی یا توقیف را کاهش می‌دهند اشاره کرد.
 اما پیرامون محاصره دریایی، نظرات سیاسیون در دو جریان اصولگرا و اصلاح‌طلب هم جالب توجه است. محمد عطریانفر، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران در یادداشتی که برای «مهر» ارسال کرد، نوشت: به‌نظر می‌رسد محاصره دریایی لزوما به پیروزی سریع برای ایالات متحده منجر نمی‌شود. ایران دارای ظرفیت تاب‌آوری بالا و مسیرهای جایگزین زمینی است و به همین میزان هزینه محاصره برای آمریکا و متحدانش بالاست و به دلیل عدم همراهی کامل متحدان غربی، طبعا مشروعیت و کارآمدی آمریکا در این نوع عملیات کاهش یافته است. در مقام تاکید بر راهبردهای مقابله و خنثی‌سازی، گسترش کریدورهای زمینی مانند مسیرهای آسیای مرکزی، قفقاز و پاکستان می‌تواند وابستگی به مسیر دریایی را کاهش دهد. این رویکرد در بلندمدت اهمیت راهبردی دارد.علاوه بر او، علی کیهانیان، عضو شورای وحدت اصولگرایان با اشاره به موقعیت ممتاز جغرافیایی کشورمان، تاکید کرد: ایران هم از حیث زمینی، هم از حیث دریایی و هم از حیث هوایی سر پل سه قاره است. اگر یکی از این مبادی دچار اختلال بشود آن دو مبادی دیگر وجود دارد لذا این بار هم توطئه دشمن خنثی خواهد شد. در واقع ایران به دلیل موقعیت خاص سوق‌الجیشی خود به هیچ عنوان به لحاظ هوایی، زمینی و دریایی قابل محاصره نیست. بالاخره آمریکا باید واقعیت‌های میدانی را بپذیرد. هرگونه تشدید تنش، با پاسخ‌های بازدارنده در سطوح مختلف از قدرت سخت دریایی تا تنوع کریدورهای زمینی مواجه خواهد شد.