آگاه: در شرایط جنگ و حملات هوایی، حفظ جان اولویت اصلی و حیاتی است. این امر مستلزم رعایت دقیق نکات ایمنی ابلاغ‌شده توسط مقامات مسئول، مانند پناه گرفتن سریع در مکان‌های امن و مقاوم در برابر انفجار (مانند پناهگاه‌ها، زیرزمین‌ها یا بخش‌های مرکزی ساختمان‌ها) و دوری از پنجره‌ها و دیوارهای خارجی است.
همچنین، آمادگی قبلی شامل داشتن یک «کیف اضطراری» حاوی آب، مواد غذایی غیرفاسدشدنی، جعبه کمک‌های اولیه، داروهای ضروری و اسناد مهم می‌تواند در شرایط قطع ارتباطات و خدمات ضروری، تفاوت بزرگی در بقا ایجاد کند. توجه به هشدارهای محلی و پیروی بی‌چون و چرا از دستورالعمل‌های لحظه‌ای، شانس زنده ماندن را به طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

اصل اول: آمادگی روانی برای شرایط غیرعادی
فرد دارای قدرت تمرکز بالا و آماده برای حوادث، بهترین عملکرد را در بدترین شرایط خواهد داشت. این مورد را باید قبل از سوار شدن به خودرو، در ذهن داشته باشیم. فراتر از شرایط جنگی، حتی در زمان صلح هم ممکن است با رویدادهای ناخوشایند مربوط به تصادف دیگران مواجه شویم. پس آمادگی روانی برای شرایط غیرعادی، برای تمام رانندگان و سرپرستان خانواده لازم است.
در کنار اقدامات فیزیکی برای حفظ جان، مقاومت روانی و حفظ آرامش اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد. استرس و ترس ناشی از حملات می‌تواند توانایی تصمیم‌گیری صحیح را مختل کند. برای مقابله با این فشار روانی، حفظ روتین‌های ساده، تنفس عمیق و آگاهانه و تمرکز بر کارهایی که در کنترل فرد هستند (مانند کمک به دیگران یا حفظ نظم در محیط پناهگاه) بسیار موثر است. ارتباط محدود و هدفمند با عزیزان در صورت امکان، گوش دادن به اخبار موثق و اجتناب از شایعات و درک این نکته که این شرایط موقتی است، به تثبیت وضعیت روحی کمک کرده و امکان مدیریت بهتر شرایط بحرانی را فراهم می‌آورد.

جعبه کمک‌های اولیه و کپسول آتش‌نشانی استاندارد خودرو
در بسیاری از کشورهای دنیا، حمل ادوات پزشکی مربوط به کمک‌های اولیه برای خودروها، اجباری است. همچنین، کپسول آتش‌نشانی کوچک نیز، نقش مهمی در کاهش خسارت ناشی از حوادث دارد.
محتویات جعبه کمک‌های اولیه خودرو:
موارد پانسمان و پوشش زخم:
انواع چسب زخم در اندازه‌های مختلف.
گاز استریل و پدهای جاذب.
بانداژ چسب‌دار (رول) و باند مثلثی.
نوارچسب پزشکی.
ضدعفونی‌کننده‌ها و ملزومات:
دستمال یا محلول ضدعفونی‌کننده (مانند بتادین یا الکل).
پد یا دستمال مرطوب حاوی الکل برای تمیز کردن دست.
ابزار و وسایل کمکی:
قیچی کوچک و نوک‌تیز (برای بریدن لباس یا باند).
موچین کوچک (برای خارج کردن خار یا تراشه).
یک جفت دستکش یک بار مصرف (لاتکس یا نیتریل).
پتوی نجات (مخصوص حفظ دمای بدن در شرایط اضطراری).
کیسه دفع زباله کوچک.
داروهای عمومی (اختیاری و با رعایت احتیاط):
مسکن‌های بدون نسخه (مانند استامینوفن یا ایبوپروفن).
آنتی‌هیستامین خوراکی برای واکنش‌های آلرژیک خفیف.
نکته مهم: اطمینان حاصل کنید که تاریخ انقضای هر ماده دارویی یا استریل را بررسی کرده و جعبه کمک‌های اولیه را در محلی خشک و در دسترس در خودرو قرار دهید.
برای حمل داخل خودرو، کپسول آتش‌نشانی مناسب باید کوچک، سبک و با قابلیت اطفای حریق نوع B (مایعات قابل اشتعال مانند بنزین) و نوع C (تجهیزات الکتریکی تحت ولتاژ) باشد.

اقدامات عملی سرنشینان خودرو هنگام حمله هوایی و شرایط جنگی:
 آرامش خود را حفظ کنید.
 نفس عمیق بکشید، نترسید، هوشیار عمل کنید.
 خودرو را به حاشیه برسانید.
 با راهنما و فلاشر آهسته کنار بروید.
 چند بار برای هشدار بوق بزنید.
 زیر پل کنار دکل یا ساختمان بلند توقف نکنید.
 کمربند را باز و خودرو را خاموش کنید.
 اگر ریزش ساختمان نیست، برای خروج از خودرو آماده شوید.
 سوئیچ را بردارید.
 وسایل ضروری مثل موبایل، کیف، پول و دارو را فراموش نکنید. دنبال پناه بگردید.
 کنار جدول خندق یا سرازیری، پشت موانع بتنی کنار اتوبان، پناه بگیرید.
 داخل ماشین، کنار شیشه یا زیر پل نمانید.
 به روی زمین، پشت به نور انفجار بخوابید.
 سر را با دست یا بازو بپوشانید.
 از خودرو فاصله بگیرید.
 اگر نتوانستید پیاده شوید. به روی صندلی دراز بکشید و سر را با دست بپوشانید.
 در صورت امکان، سر را بین پاهای خود قرار دهید.
 اگر صدای انفجار شنیدید، حتما از شیشه خودرو، دور بمانید و بیرون را نگاه نکنید.