آگاه: آنچه میخوانید بخشی از دلنوشتهها و متنهایی است که طی روزهای اخیر توسط هنرمندان موسیقی در فضای مجازی منتشر شدهاند.
محسن چاووشی، خواننده: محسن چاووشی چند روز پس از جنگ هم زمان با فرا رسیدن سالروز شهادت حضرت علی (ع) و جنگ رمضان تک آهنگ جدیدی را با نام «حسبی الله» منتشر کرد و درباره آن نوشت: «حسبیالله» گفتوگوی من با مولایم علی(ع) است و براستی خدا برای ما بس است. چاووشی همراه با این قطعه، متن مفصلی به شرح زیر نوشت: از اول اعتراضات و نزدیک به دو ماه است فکر میکنم و رصد میکنم تا نکتهای را در آنسوی مرزها بیابم که جذبم کند و حرف حق باشد اما به وجدانم قسم که هرچه گشتم ناامیدتر شدم، پس سکوت کردم! و در این سکوت دیدم حق با بعضی از شماست: من «وسطم» . «وسط» مثل عابری که دی ماه در خیابان به گران شدن گوشت فکر میکرد و از پشت تیر به سرش خورده بود. وسط مثل پیرزنی روستایی که نه تلویزیون دارد و نه گوشی موبایل؛ فقط آلزایمر دارد و پسری که بیکار شده و چند ماه است قرصهایش را به موقع نمیرساند…
و این «وسط»خیلی جای بزرگی است و خیلیها در آن جا میشوند. اصلا جریانی که این «وسط» را ندارد نمیتواند انقلابی را رقم بزند یا حکومتش را حفظ کند!
در این دو ماه قلبم سوخت برای کشتهشدگان…
اما دست خودم نبود!
من به عنوان کسی در وسط، قلبم برای پلیس و معترض و عابر با هم میسوخت و برای هر هموطنی که ناچار به خیابان آمده بود و دیگر به خانه برنگشت…
در خانه من نه صدا و سیما یکریز جمهوری اسلامی را تبیین میکند نه اینترنشنال و منوتو مجال حضور دارند. در خانه من اما هنوز چراغ منطق روشن است و ذهن جست وجوگرم آزاد است به هر مباحثهای وارد شود و هر حرف حقی، مهر تایید دریافت کند و مهم نباشد که این حرف از دهان چه کسی خارج شده است.در این دو ماه خیلی فکر کردم و کسانی را دیدم که حتی یک دقیقه فرصت آزادانه و در خلوت فکر کردن را نداشتهاند و هرچه از رسانه به خوردشان داده بودند را پشت هم تکرار میکردند ؛ آنچنان مسخ و مسحور که از کینه حاکمیت حاضرند شب را روز بنامند و روز را شب… و ایران امروز ما چقدر در فضای رسانه باخته است.
به این فکر کردم که اگر برای هر کشوری حتی سوییس هم دهها شبکه اپوزیسیون به زبان خودشان سالها و شبانه روز محتوا تولید میکردند که “سوئیس کشور خوبی نیست” اکنون درصدی از همین کسانی که در رفاه مطلق هستند نیز به دنبال براندازی بودند…
آری همین رسانه کاری با کشور ِساموراییهای متعصب کرد که در خیابانها به سربازان آمریکایی لبخند گرم بزنند بیآنکه یادشان بیاید در هیروشیما و ناکازاکی چه بلایی به سرشان آوردهاند… به هر حال هر چه فکر کردم دیدم نمیتوانم از بیگانه بخواهم به کشورم حمله کند!
دیدم نمیتوانم کنار سلبریتیهایی باشم که به اعتقادات لااقل نیمی از مردم کشورم ناسزا میگویند و تهدید به قرآنسوزی میکنند و بدون اینکه خندهشان بگیرد، بشارت آزادی میدهند! دیدم حتی نمیتوانم از اهالی جزیرهی اپستین بخواهم به جان کودکان و دختران بیگناه وطنم کاری نداشته باشند!! تا اینکه جنگ شروع شد و کمکها رسیدند،همچنان که قبل از ما کمکها به ویتنام و افغانستان و عراق و لیبی و… رسیده بودند!
دیدم جنگ است و فقط میتوانم بخوانم!
که اگر در زمان پهلوی و قاجار هم بودم و بیگانهای به کشورم یورش میبرد همین کار را میکردم…
برای دلگرمی مردم و کسانی که از مردمم دفاع میکنند خواندم…
«حسبی الله» گفت وگوی من با مولایم علی (ع) است.
و براستی خدا برای ما بس است…
اکنون به عنوان کسی در وسط، حاضرم ۴۷ سال دیگر به جمهوری اسلامی فرصت بدهم نقایص خود را برطرف کند تا اینکه با عدهای همصدا شوم و پوریم دیگری را در تقویم اسراییل رقم بزنم که در فردای به اصطلاح آزادی با چکمه روی سنگ قبر هموطنانم سرود شادی بخوانند!
و آن عده!
آن عده خیلی دیر میفهمند که در جهان هیچ کشوری جز به منافع خودش فکر نمیکند و علاج واقعی در وطنماست!
این را هم به آن عدهای که سمت درست تاریخ را به من گوشزد میکنند میگویم: اصلا سمت درست تاریخ و هرچه میبافید ارزانی خودتان…
من ترجیحم این است که
در همین وسط بایستم و بمیرم
وسط مدرسه میناب
وسط خانههایی که سفرههایشان کوچک شد
وسط صدای اذان در حیاط مسجدی فرو ریخته…
وسط خیابانهای شهرم…
محمد اصفهانی- خواننده: محمد اصفهانی در قالب متنی با عنوان «خداوند حافظ ماست...» نوشت: «با سلام و بزرگداشت یاد شهیدان مسیر حقیقت و سعادت و تبریک سال نو؛ بهعنوان زاده و بالیده ایران، تجاوز و زیادهخواهی دشمنان این آب و خاک را نسبت به تمامیت ارضی و قدرت دفاعی بازدارنده آن، غیرمنطقی و محکوم میدانم. مردم هوشمند، شجاع و بینظیر ما شایسته بهترینها هستند و خداوند، حافظ ماست.»
محمد معتمدی- خواننده: محمد معتمدی، خواننده موسیقی ایرانی با انتشار متنی صریح ضمن درخواست از ایرانیان برای حضور محکم در یکی از مهمترین و حساسترین مقطع از تاریخ کشورمان توضیح داد: «آنچه امروز در معرض تجاوز قرار گرفته، نه تنها تمامیت ارضی، بلکه تمامیت تمدنی، تمامیت فرهنگی و تمامیت وجودی و هویتی ایران است. در تمام مدت عمر همه ما و حتی شاید در ۵۰۰ سال اخیر، روزها و هفتههایی مهمتر و سرنوشتسازتر از این روزها برای ایران وجود نداشته است. نترسیم، چرا که ایران محکمتر و استوارتر از آن است که با نسیمی بلرزد و خدا هم فرمان داده که لا تخافو و لا تحزنو. فقط محکم و شفاف، کنار وطنمان بایستیم. این صفحه از کتاب تاریخ ایران، به تک تک ما چشم دوخته. نامش را بلند صدا بزنیم و از متجاوز و حامیانش تبری بجوییم.»
رضا صادقی- خواننده: رضا صادقی، خواننده موسیقی پاپ نیز با انتشار متنی در فضای مجازی از غیرت ایرانیان در دفاع از مرزهای وطن گفت: «میمونیم درستش میکنیم... خون ندادیم، جون نکندیم که اجنبی بیاد بگه راست برو یا چپ؟! خدا مادر وطن... من جنوبم آقایون تهدیدکن؛ بسمالله، بچه هشت سال جنگ حقیقیو از حرف مفت مجازی ترسی نیست، آره خودمون میسازیمش، اگر چه با خشت جان خویش.»
پرواز همای- خواننده: پرواز همای خواننده موسیقی ایرانی نیز با انتشار نوشتهای در دفاع از مام میهن نوشت: «ایران برای ایرانیان است در هر کجای جهان که باشند و هر ایرانی میداند هیچ دایهای مهربانتر از مادر نیست.»
سامان علوی- آهنگساز: سامان علوی از هنرمندان موسیقی منطقه آذربایجان که طی سالهای اخیر فعالیتهای متعددی را در عرصههای پژوهش و اجرا انجام داده ضمن اشاره به رشادت و ایستادگی ملت ایران در روزهای اخیر به واسطه جنگ رمضان گفته است: «آنچه طی این روزهای اخیر در ایام جنگ رمضان مشاهده کردم ایستادگی و شجاعت مردم شریف و دلیر ایران عزیز در دفاع از میهن بود. مردمی که از همه اقشار مختلف نشان دادند نام نامی «ایران» و پرچم مقدس آن خط قرمز است و به هیچ عنوان اجازه نمیدهند ذرهای از این خاک به دست دشمن برسد.»
امین غفاری- رهبر ارکستر: امین غفاری، نوازنده و رهبر ارکستر خلیج فارس هم در متنی نوشت: «وطنم، این روزها، آسمانت نه با آواز چکاوکهای بهاری، که با مرثیهای حماسی لبریز شده است. امروز موسیقی ما، طنین با شکوه ایستادگی است. اگرچه چشمان تاریخ از ضجههای جانسوز مادران میناب خون میگرید، اما همین نالهها امروز به نغمهای بدل شده که الهامبخش هزاران سمفونی و مرثیه است. در این سال، سفره ما بوی غیرت گرفته، غیرتی که از گلوی استوار کوههای البرز و زاگرس فریاد میشود. در روزهایی که تجاوز دشمن، پنجه بر چهره خورشیدی ایران کشیده، ما از خاکستر خویش دگربار برمیخیزیم تا ثابت کنیم ایران سرزمین باربدها و آرشهاست. سرزمینی که هر نغمه آن رویشی بیپایان است. ایران من! ای زخمی نبردهای نابرابر، سربلند بمان که فرزندانت اجازه نخواهند داد وجبی از این خاک اهورایی، زیر قدمهای بیگانگان برود. بر بلندای عالم نامت را فریاد خواهند زد و از قداست فرهنگ متعالی و ابدیات نواها خواهند نواخت.»
گرشا رضایی- خواننده: گرشا رضایی، خواننده موسیقی پاپ در واکنش به ادعای دونالد ترامپ مبنی بر حمله زمینی به کشورمان واکنش نشان داد و نوشت: «میگن آمریکا قراره جزایر ما رو بگیره در این صورت بدونین با ۹۰ میلیون سرباز ایرانی طرفید. سکوت این روزها خیانته.»
رضا شیری- خواننده: رضا شیری، خواننده هم در واکنش به تخریب خانه ترانه مکرم ترانهسرا در پی تجاوز دشمن نوشت: «تعریف جنگ رو از ایشون بپرسید طرفداران جنگ!»
سینا حجازی- خواننده: سینا حجازی، خواننده هم همچون برخی دیگر از همصنفان خود در محکومیت از شهادت مظلومانه دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب نوشت: «سهم هیچ کودکی اینگونه مردن نبود و نیست و بمیرم برای تمام مادرانی که فرزندان خود را اینگونه به همراه خویش به خاک سپردند.»
محمد ملکمسعودی- خواننده بختیاری: محمد ملکمسعودی، خواننده و هنرمند بختیاری هم با انتشار متنی نوشت: «میهن، فقط یک نقشه جغرافیایی یا مجموعهای از شهرها و کوهها نیست. میهن یعنی مردمی که با همه تفاوتها، در کنار هم زیر یک آسمان نفس میکشند و سرنوشتی مشترک دارند. دفاع از میهن، فقط در میدان جنگ و با اسلحه نیست؛ هرچند آن دفاع، مقدسترین دفاع است. دفاع از میهن یعنی پاسداری از فرهنگ و حفظ میراثمان، تلاش برای آبادانی آن و مهمتر از همه، حفظ وحدت و همبستگی ملی.
پس مهمترین پیام من به جوانان داشتن وحدت است. ایران متعلق به همه ماست؛ از هر قوم و قبیلهای که باشیم، اختلافات را کنار بگذارید و به نقاط اشتراکتان بیندیشید. قدرت ما در یگانگی و وحدت ماست. در گذشته شاید تهدیدها ملموستر و فیزیکیتر بودند، اما امروز ابعاد جنگ نرم، تهاجم فرهنگی و تلاش برای تفرقهافکنی، بسیار ظریفتر و در عین حال خطرناکتر شده است. در چنین شرایطی، انسجام درونی جامعه، باور به ارزشهای مشترک و احساس تعلق عمیق به یکدیگر و به وطن، قویترین سپر دفاعی ماست.»
علی صمدپور- آهنگساز: علی صمدپور از آهنگسازان کشورمان نیز با انتشار متنی کوتاه تصریح کرد: «ایران حریفی ساده نیست، تمدنی چندلایه و پیچیده است.»
امیرحسین سمیعی- آهنگساز و خواننده: امیرحسین سمیعی، آهنگساز، درباره تعهد هنرمندان به میهن در زمان جنگ نوشت: «هنرمند میهنپرست در کنار میهن خود ایستاده است؛ مثل همه عزیزانی که در این چند روز میبینید اتحادی مثالزدنی ایجاد کردهاند. اگر لزوما تولید اثر هنری موضوع نباشد، سرمایه اجتماعی هنرمند کنار سرزمینش میایستد، کنار مردمش. ما تا جایی که وظیفه حکم کند هر چه در توان داریم انجام خواهیم داد، مثل یک سرباز، مثل یک هممیهن، مثل یک ایرانی.»
فرزاد فرزین- خواننده: فرزاد فرزین، خواننده هم با ارائه متنی به رسانهها از پویشی برای ساخت خانههای مناطق آسیبدیده در جنگ خبر داد و نوشت: «در این شرایط مهمترین کاری که از دست ما برمیآید، کمک به هموطنانی است که در این جنگ خانههایشان آسیب دیده است. از آنجایی که شاید برخی از کمکهای دولتی کفاف هزینههای ساخت این منازل را ندهد با چند تن از دوستان خیر، در حال آماده کردن لیستی از خانههای آسیبدیده در مناطق محروم استانهای مختلف هستیم تا برای ساخت و بازسازی آنها در حد توان شخصیمان اقدام کنیم. این حرکت کاملا غیردولتی است و قرار نیست از طرف مردم کمکی جمعآوری بشود و ترجیح بر این بود که خیرین و هنرمندان پای کار ساختن این خانهها باشند. از باقی هنرمندان و چهرهها هم دعوت میکنم که در ساخت این خانهها به کمک ما بیایند.»
محسن شریفیان- خواننده: محسن شریفیان، نوازنده موسیقی نواحی استان بوشهر هم در واکنش به تهدیدهای اخیر دشمن برای تعرض به جزیره خارک نوشت: «خارک! نامی که لرزه بر اندام دشمنان میاندازد و در دل یلان ایرانزمین، شکوهی ابدی را تداعی میکند. این جزیره، فراتر از خاکی محصور در آب، نمادی است از صلابت ملتی که هرگز در برابر هیچ بیگانهای سر فرود نیاورده است. خارک، قلعهای است بنا شده بر دستان پرتوان و اراده پولادین مردانی که هرگز پشت به میهن نکردند.
در روزگاران کهن، آن زمان که سایه شوم کشتیهای پرتغالی، هلندی و بریتانیایی بر آبهای نیلگون جنوب سنگینی میکرد، خارک تنها یک لنگرگاه تجاری نبود؛ بلکه قلب تپنده مقاومت بود. روحی حماسی در رگهایش جاری بود؛ روحی که در اوج طوفان استعمار، در وجود «میرمهنای دلیر» شعلهور شد. او با عزمی راسخ و صدایی که کوه را به لرزه درمیآورد، ایستادگی کرد و نگذاشت این امانت گرانبها در چنگال بیگانگان گرفتار آید. این روحیه حماسی، نسل به نسل در رگهای مردان جنوب جوشید. سالها بعد، در سینه «رئیسعلی دلواری»، شعلهورتر گشت.
آنجا که امواج دریا، شاهد دلاوری مردانی بود که با دستانی خالی اما قلبی لبریز از غیرت و ایمان، برابر هجوم وحشیانه دشمنان ایستادند و این حماسه، در جان فرماندهان دریادل و پهلوانان نامداری چون «نادر مهدوی»، «بیژن گرد» و «علیرضا تنگسیری» ادامه یافت؛ مردانی که خلیج فارس برایشان نه فقط آب، که خانهای بود که با تمام وجود از آن پاسداری میکردند. امروز نیز، داستان خارک، روایتی است از پایداری بیبدیل. جزیرهای که تاریخ گواه است، دستهای طمعکاری که از دور برای تصاحب آن دراز شدهاند، هیچگاه بر این خاک مقدس نرسیده و دوامی نیاوردهاند. آری، مردمان جنوب به خونگرمی و بخشندگی شهرهاند، اما بدانند آنان که چشم طمع به آب و خاک این سرزمین دوختهاند، باید بدانند که بهای آن، «جان شیرین» است! این پاسداری، همیشگی است.»
نظر شما