آگاه: در متن نوشته شده از سوی پیمان ناصح‌پور آمده است: «در آن سال‌هایی که پدرم در هنرستان چنگ آواز درس می‌دادند، از طرف ریاست هنرستان، تابلوی کوچک خوشنویسی شده‌ای به پدرم تقدیم شده بود، که در آن پیام بزرگی نوشته شده بود: «اگر هنر و انسانیت نتوانند در کنار هم قرار گیرند، پس بگذار هنر بمیرد.» مهم‌ترین وظیفه هنرمند، به نظر بنده نیز، همین است. آیا هنرمندان، اگر ادعای مردمی بودن دارند، نباید صدای انسان‌های بی‌گناه و مظلوم و به ویژه کودکان باشند؟ در همین راستا، بنده از همه کوبه‌ای‌نوازان و طبل‌نوازان جهان می‌خواهم که با درآوردن صدای سازهایشان، صدای انسان‌های مظلوم، به ویژه دختران میناب باشند. امید آنکه طبل‌نوازان جهان، در مجامع عمومی و کنسرت‌ها، انسانیت هنرمندان رئوف را به خوبی به نمایش بگذارند. بنده نیز در اولین فرصت مناسب، چنین کاری را انجام خواهم داد.»