در کوچه‌ها و بوستان‌های شهرک واوان در جنوب غربی تهران، درختانی قد کشیده‌اند که نه تنها قرار است سایه و میوه بدهند؛ که هویت تازه‌ای برای یک شهر بسازند. چند سالی است جمعی از نیروهای هیاتی و مردمی در واوان، پروژه‌ای آرام اما ماندگار را آغاز کرده‌اند؛ کاشت گسترده نهال زیتون با نگاهی فرهنگی، دینی، اقتصادی و زیست‌محیطی. حرکتی که حالا پس از چند سال، هزاران نهال را در نقاط مختلف شهر پراکنده کرده و قرار است روزی واوان را همان‌گونه که رودبار با زیتون شناخته می‌شود، به شهر زیتون تبدیل کند.

واوان، شهر زیتون می‌شود

آگاه: سیدحسین موسوی، سرپرست اداره تبلیغات اسلامی شهرستان اسلامشهر و از فعالان این طرح، درباره آغاز این مسیر می‌گوید: ما از سال ۹۸ این کار را شروع کردیم؛ یعنی قبل از اینکه نهادهایی مثل بنیاد علوی یا دستگاه‌های دیگر به‌صورت جدی وارد این حوزه شوند. موسوی درباره انگیزه آغاز این حرکت می‌گوید: اولین انگیزه ما توصیه‌های امام خمینی (ره) درباره درختکاری بود. ایشان همیشه با زبان عمل مردم را به غرس نهال دعوت می‌کردند و حتی جمله معروف هر ایرانی یک درخت را مطرح کرده بودند. ما احساس کردیم باید به این توصیه عمل کنیم.
او دلیل دیگر انتخاب زیتون را اهمیت راهبردی روغن این محصول می‌داند و ادامه می‌دهد: بیش از ۹۰ درصد روغن مصرفی کشور وارداتی است و روغن یک کالای استراتژیک محسوب می‌شود. از طرفی زیتون، درختی قرآنی و مثمر است؛ شش بار نام زیتون و یک بار نام روغن زیتون در قرآن آمده و در طب ایرانی ـ اسلامی هم از روغن زیتون به‌عنوان بهترین روغن یاد می‌شود.

زیتون؛ درختی برای مقاومت و نشاط
به گفته موسوی، انتخاب زیتون فقط جنبه اقتصادی نداشته است. او از ویژگی‌های روحی و فرهنگی این درخت هم سخن می‌گوید: زیتون ۱۲ ماه سال سبز است. در روایات آمده نگاه به سبزه نشاط‌آور است. این درخت همیشه‌سبز، هم زیبایی بصری دارد و هم حس طراوت و آرامش ایجاد می‌کند. او ادامه می‌دهد: زیتون نماد مقاومت است؛ برخلاف بسیاری از درختان میوه که عمر کوتاهی دارند، زیتون چند صد سال عمر می‌کند.
این حرکت مردمی در سال‌های گذشته به‌طور میانگین سالانه هزار اصله نهال زیتون در واوان و مناطق اطراف کاشته است. موسوی می‌گوید: حدود ۶ هزار نهال زیتون در این سال‌ها غرس شده است. برخی از آنها امروز تبدیل به درختانی شده‌اند که هم سایه می‌دهند و هم کم‌کم به باردهی رسیده‌اند. او توضیح می‌دهد که نهال‌ها فقط در یک باغ خاص کاشته نشده‌اند: ما به مردم گفتیم اگر باغ، حیاط خانه، فضای جلوی مجتمع یا هر فضایی دارند، ما نهال را تامین می‌کنیم. فقط از آنها تعهد گرفتیم که از نهال‌ها نگهداری کنند.
موسوی از برنامه‌های آینده این مجموعه نیز خبر می‌دهد؛ برنامه‌ای که می‌تواند به اشتغال‌زایی محلی منجر شود: یکی از دلایل انتخاب زیتون این بود که قابلیت فرآوری دارد. برنامه داریم در آینده کارگاهی راه‌اندازی کنیم تا مردم محصول درختانشان را تحویل دهند و ما روغن‌گیری یا فرآوری کنسروی انجام دهیم. او تاکید می‌کند: این کار هم مردم را درگیر یک حکمرانی مردمی می‌کند و هم می‌تواند برای تعدادی از جوانان منطقه اشتغال ایجاد کند.

درختی مقاوم برای روزهای کم‌آبی
موسوی درباره چالش‌های این مسیر می‌گوید: خوشبختانه این کار از ابتدا با استقبال مواجه شد و چالش جدی نداشت. تنها نگرانی احتمالی مسئله کم‌آبی بود، اما زیتون درختی مقاوم است و در سال‌های بعد نیاز آبی کمی دارد. او معتقد است همین ویژگی باعث شده زیتون انتخاب مناسبی برای توسعه فضای سبز در منطقه باشد. حالا فعالان این طرح امیدوارند سال‌های آینده تعداد نهال‌های زیتون واوان آن‌قدر زیاد شود که نام این شهر با زیتون گره بخورد؛ روایتی متفاوت از یک حرکت هیاتی که این‌بار به‌جای دیوار و سازه، ریشه در خاک دوانده است.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.