آگاه: جلال رفیع در مقدمه کتاب «ای ایران» می‌نویسد: «تاکید کتاب حاضر درباره حسین گل‌گلاب است که خود معجونی از هنرهاست و سرآمد آن هنرها سرایش سرود ای ایران در بزنگاه حمله متفقین است که مد نظر نگارنده بوده است.» کتاب «ای ایران»، درباره حسین گل‌گلاب سراینده قطعه ‌«ای ایران» است که به کوشش هومن ظریف، در ۱۹۲ صفحه توسط موسسه اطلاعات منتشر شده است. جلال رفیع در ادامه مقدمه‌ای که بر کتاب ای ایران نوشته، خاطره‌ای کوتاه می‌نویسد از تابستان سال ۱۳۶۷، که همراه دو فرزند هشت‌ساله و دو ساله خود حال غمگین و قطعی ارتباط با ایران را در دورانی که هنوز جنگ تحمیلی به پایان نرسیده، با خواندن سرود ای ایران تغییر می‌دهد. او می‌گوید: «چطور شعری که حسین گل‌گلاب در سال ۱۳۲۳ سرود، در سال ۱۳۶۷ یعنی ۴۴ سال بعد توانست آتش در جان و دلمان بیفکند و در ذهن و ضمیر جوانانه و کودکانه و دخترانه و پسرانه‌مان پرچمی از امید و ایمان و نشاط و نیرو را به اهتزاز درآورد.» حسین گل‌گلاب در سال ۱۲۷۶ شمسی در تهران به دنیا آمد و فرزند ابوتراب‌خان مصورالملک بود. او تحصیلات مقدماتی را در مدرسه علمیه و سپس دارالفنون گذراند و نزد معلمان فرانسوی زبان فرانسه آموخت. در جوانی، با همکاری و راهنمایی چهره‌هایی مانند کلنل علینقی وزیری و کاظم وزیری به موسیقی روی آورد و برای فراگیری تار به کلاس وزیری می‌رفت. این دوره نقطه اتصال او با فضای موسیقی هنری ایران بود و بعدها به سرودن ترانه‌ها و سرودهای ماندگار انجامید. از مهم‌ترین آثار موسیقایی و ترانه‌ای او «ای ایران، ای مرز پرگهر» است که در فضای اشغال ایران توسط متفقین سروده شد و با آهنگ روح‌الله خالقی و آواز غلامحسین بنان جاودانه شد که اسم این کتاب نیز برگرفته از این قطعه است. ناگفته پیداست که برای مردی با این گستردگی دانش و استعداد و فعالیت‌های مختلف و آثار گوناگون، چقدر می‌توان نوشت.