آگاه: حدیث مشهور نبوی (ص) است که میفرماید «شیّبتنی سورۀ هود» یعنی سوره هود مرا پیر کرد! آن هم کدام آیهاش؟ فاستقم کما أمرت و من تاب معک! یعنی همانطور که دستور آمد خودت و هرکس همراهت شده استقامت کنید! اما راز این استقامت و تابآوری که به کار این روزهای ما در نبرد تمدنی با دشمن آمریکایی-صهیونی میآید، چیست؟ بیایید سیری در راز و رمزهای استقامت بکنیم. بیایید سر سفره قرآن و عترت بنشینیم! به فرمان امام شهیدمان -این بزرگ شاگرد قرآن و عترت- مضامین فتح مبین و نصرت الهی و شدت بر کفار و رحم بر یکدیگر را از سوره فتح مرور کنیم، در «دعای توسل» عرض توسل به درگاه حضرات معصومین ببریم و در «دعای ۱۴» همنوا با زینالعابدین (ع) شکوه به درگاه الهی از ظالمان ببریم. نیز همنوا با سیدالساجدین (ع) در «دعای ۲۷» دعا کنیم برای مرزداران و مرزنشینان که در خط مقدم نبرد هستند و با معصومین (ع) هم مسیر بشویم و بیش از دو و نیم قرن زندگی و کارنامه سراسر مبارزه آنها را مرور کنیم تا شاید ما هم یکی از همرزمان حسین (ع) بشویم.
هممسیر با ائمه انقلاب اسلامی
بعد از سفر ۲۵۰ ساله با بهترینهای تاریخ و همزمان با غیبت بقیهالسیف آنها، مهدی موعود (عج) بیش از هزار سال میراث مبارزه و استقامت و پایداری بزرگان و علما را داریم اما نقطه اوج سفر ما را ۱۰۰ سال اخیر شکل میدهد که از اولین کتاب امام سیدروحالله خمینی (ره) یعنی «شرح دعای سحر» شروع میشود و با کتابها و بیانات ایشان تا خرداد وداع با ایشان پیش میرود. آنگاه با میراث مکتوب و منطوق امام شهید سیدعلی خامنهای (ره) همگام میشویم از کتابهای دوران مبارزات تا بیش از ۳۰ سال و هزاران صفحه بیانات و مکتوبات و بعد از حادثه شهادت ایشان با خلف صالح ایشان امام سیدمجتبی خامنهای همگام شدیم و هستیم و انشاءالله خواهیم بود که سالها گمنام بود و چندان او را نمیشناختیم و هنوز نمیشناسیم و پیامهای این روزهایش در شرایط عدم حضور رسانهای و اجتماعی تنها جلوههایی از شخصیت و تفکر ایشان است و انشاءالله خدا توفیق بدهد کما و کیفا روز به روز با ایشان بیشتر آشنا بشویم.
ولی فقیه را امام بگیر، نه خواستهات را
اینجا شاید از سختترین قسمتهای سفر ما باشد. در قرآن و عترت گشتهایم، در منظومه وارثان قرآن و عترت یعنی امامان انقلاب اسلامی هم گشتهایم، همه اینها برای آن پایمردی و پایداری در راه لازم است اما آیا کافی هم هست؟ اینجاست که پای اخلاق و سلوک و معنویت مطرح میشود. مبادا تمایلات درونی خود اعم از شخصی و سیاسی و گروهی و... را ملاک قرار دهیم و از تمکین امر ولایت شانه خالی بکنیم چه با صراحت چه با تلویح. حتی ممکن است بیاییم عملا به نام حرف ولایت دنبال حرف خودمان باشیم و این از پیچیدگیهای عجیب و غریبی است که باید مراقبت کنیم. در زندگی خود مراعات حدود و ثغور الهی را بکنیم و روی کم و کیف زیست شخصی و تحصیلی و کاری و معنوی و... خود کار کنیم. مسیر، مسیر دشوار و پر از پیچ و خم است و حتی با بهترین لوازم و امکانات بازهم خداست که کمک میکند و توفیق میدهد و ما مامور به تلاشی با نیت الهی و ناظر به هدف هستیم. چه در جنگ چه در صلح، چه در غیبت رهبر، چه در حضور او، چه در این دولت یا آن دولت، خلاصه تحت هر شرایطی آنچه رمز موفقیت است استقامت است و رمز آن هم تلاشی است حداکثری و منظم در ابعاد مختلف با توکل بر خدا و توسل بر معصومین (ع) و استمداد از ارواح طیبه علما و شهدا و اقتدا به امام جامعه که در این روزهای ایران عبارت است از حضرت آیتالله امام سیدمجتبی حسینیخامنهای مدظله العالی.
نظر شما