آگاه: دشمن در هر تهاجم، ابتدا به دنبال شناسایی «گسست‌های اجتماعی» می‌گردد تا از طریق دوقطبی‌سازی، اراده ملی را خدشه‌دار کند. وحدت در این شرایط، دشمن را آچمز می‌کند. فراموش نکنیم در شرایط جنگی یا بحرانی، هرگونه اختلاف نظر در سطح کلان که به فضای عمومی و رسانه‌ای منتقل شود، منجر به تردید در جامعه می‌شود. اما همانطور که تاکید شد همدلی، حس امنیت و اعتماد به نفس را به جامعه بازمی‌گرداند و مانع آن می‌شود که فشارهای خارجی منجر به یأس و ناامیدی جمعی شود. کافی است، یک بار تمامی پیام‌های صادر شده از سوی حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی‌خامنه‌ای پس از انتخاب از سوی مجلس خبرگان به عنوان سومین رهبر نظام اسلامی را مرور کنیم. در اکثر پیام‌ها کلیدواژه «اتحاد» لحاظ شده است. ایشان در پیامی به مناسبت هفته دولت فرموده بودند: «بی‌تردید هر سخن ناامیدکننده و تضعیف‌کننده انگیزه‌های ملی و عمومی و هر نوع دوگانه‌سازی موهوم از قبیل جنگ یا مذاکره، وفاق یا تندروی، سازش یا جنگ‌طلبی که در گذشته به مردم عزیزمان خسارت‌هایی بی‌واسطه یا باواسطه وارد ساخته، از این پس هم می‌تواند همان تاثیر را به‌جا بگذارد، لذا بنده قاطعانه اعلام می‌کنم که ارتکاب هر آنچه به‌ضرر انسجام اجتماعی باشد، ممنوع است.»
پیام مهم و راهگشای معظم‌له تکلیف را برای همگان (خواص و عوام) مشخص کرد و نشان داد در شرایط فعلی، «انسجام اجتماعی» اولویت دارد. یعنی در لحظه بحران، منافع کل (بقا ملی) را باید در نظر داشت همین ولا غیر. البته در اینجا مقصود، نبود اختلاف نیست، بلکه جلوگیری از تبدیل اختلاف نظر به تضاد اجتماعی است. بنابراین هر اقدامی که منجر به تخریب چهره مسئولان در فضای عمومی شود یا باعث ایجاد شکاف میان اقشار جامعه شود، گامی «ضد ملی» تلقی می‌شود و باید از آن پرهیز کرد. همچنین هشدار ایشان به معنای آن است که نقد باید در کانال‌های رسمی ارائه شود، نه در فضای باز و عمومی که منجر به تضعیف روحیه جامعه و تقویت روایت‌های دشمن شود. به این نکات پرداخته شد تا به اصل ماجرا بپردازیم. انتظار می‌رفت پس از پیام شخص اول کشور برخی خواص همانند مردم، سفیر وحدت و اتحاد مقدس باشند و متلک‌های سیاسی و انتقادهای تند و تیز از مسئولان و مدیران اجرایی را به زمان دیگری موکول کنند. در جریان‌های سیاسی هستند افراد و رسانه‌هایی که گویا نمی‌خواهند بپذیرند تنهاه را علاج ما وحدت و همگرایی است. رسانه‌هایشان در قالب روزنامه و صفحات مجازی را رصد کنیم پی می‌بریم ـ متعلق به یک جریان خاص هم نیستند ـ یا دولت و رئیس‌جمهور را به نام نقد در تیررس حملاتشان هدفگیری می‌کنند یا به نام اصلاحات، رقیب را افرادی تندرو و افراطی می‌نامند، هنوز در ایام رقابت‌های انتخاباتی سیر می‌کنند! اینکه برخی افراد یا جریان‌ها، برخلاف محور اتحاد عمل می‌کنند، ناشی از سه عامل است:
الف) عدم تفکیک میان نقد سازنده و تخریب: برخی جریان‌ها و شخصیت‌ها دچار این توهم هستند که هرگونه بیان نارضایتی در فضای عمومی، شجاعت مدنی یا انتقاد است. آنها متوجه نیستند که در شرایط کنونی، «زمان‌بندی» اهمیت بیشتری از محتوای نقد دارد. نقد در زمان جنگ، برای دشمن به عنوان سلاح عمل می‌کند.
ب) اولویت دادن به سرمایه‌های سیاسی کوتاه‌مدت: آنها برای کسب محبوبیت سریع در میان بخشی از جامعه یا برای تثبیت جایگاه خود در رقابت‌های سیاسی، ترجیح می‌دهند «منتقد» به نظر برسند تا اینکه «هم‌سویی» خود را با بدنه قدرت در دولت و مجلس و سایر ارکان نشان دهند. این رفتار، نوعی فرصت‌طلبی سیاسی در لباس انتقاد است.
ج) نادیده گرفتن ابعاد جنگ ترکیبی: عده‌ای به دلیل عدم درک عمیق از نحوه عملکرد دشمن، نمی‌دانند که رسانه‌های بیگانه دقیقا منتظر همین انتقادهای داخلی هستند تا آن را به عنوان شکاف‌های عمیق بازنمایی کنند. در واقع، این افراد ناآگاهانه تبدیل به ابزاری برای روایت‌های دشمن می‌شوند.
 داریوش صفرنژاد، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل سیاسی با بیان اینکه یکی از راهبردهایی که استعمارگران در طول تاریخ و به‌ویژه در چند سده اخیر در نقاط مختلف جهان دنبال کرده‌اند، ایجاد اختلاف میان اقوام، مردم و طوایف بوده است، گفت: آنچه می‌تواند نقشه‌های دشمنان را باطل و توطئه‌های آنان را خنثی کند، وحدت و همدلی است. ممکن است در برخی حوزه‌ها اختلاف نظر و سلیقه وجود داشته باشد، اما امروز که با دشمن خارجی مواجه هستیم، ضرورت توجه به وحدت و انسجام بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. وی می‌گوید: وجود اختلاف سلیقه در یک جامعه امری طبیعی است و جمهوریت نیز بر پایه حضور و مشارکت مردم و وجود دیدگاه‌های مختلف شکل می‌گیرد. زمانی که مردم در انتخاب‌ها و تصمیم‌گیری‌های مختلف مشارکت می‌کنند، طبیعی است که سلیقه‌ها و دیدگاه‌های متفاوتی نیز وجود داشته باشد، اما در نهایت باید به انتخاب مردم و چارچوب‌های قانونی احترام گذاشت.
کارشناس مسائل سیاسی با بیان اینکه فضای جمهوریت این امکان را فراهم می‌کند که مسائل، مشکلات و کاستی‌ها مورد بحث و بررسی قرار گیرد، اما در نهایت خروجی جامعه باید مشخص باشد، اظهار کرد: به‌ویژه در شرایطی که کشور با دشمن خارجی و تهدیدهای بیرونی مواجه است، انسجام و همدلی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و همه باید منافع ملی و امنیت کشور را در نظر داشته باشند. نخبگان، فرهیختگان، استادان و همه اقشار جامعه باید به این مسئله توجه داشته باشند که وحدت و انسجام به معنای نادیده گرفتن مشکلات نیست، بلکه به معنای جلوگیری از تبدیل اختلافات داخلی به فرصت برای دشمن است.
فرجام سخن: رویکرد رهبری در تاکید بر وحدت و ممنوعیت اقدامات آسیب‌زننده به انسجام اجتماعی، یک «سوله دفاعی» در برابر تهدیدات است. تضاد رفتاری برخی جریان‌ها با این توصیه‌ها، یا ناشی از ساده‌انگاری سیاسی است یا در تضاد منافع شخصی با منافع ملی! از همین رو هر اقدامی که در حال حاضر منجر به تضعیف انسجام اجتماعی شود، فارغ از اینکه تحت عنوان «انتقاد» باشد یا هر چیز دیگر، گام نهادن در راستای اهداف دشمن است. انقلابی واقعی یا در خط امام بودن، جایی ثابت می‌شود که بازیگران عرصه سیاست در عمل تابع فرمایشات و مطالبات رهبر انقلاب باشند.