آگاه: ظریف در آن فیلم که زمانش مجهول است، به سفر خالد بن سلمان، وزیر دفاع عربستان سعودی به تهران و مشرف شدن او به محضر امام شهید در مقطع فروردین ۱۴۰۴ اشاره می‌کند. ظریف در یک تحلیل سطحی و باسمه‌ای، با استنتاج مغلوط از دیدار وزیر دفاع سعودی با امام شهید، می‌گوید که ما اشتباه کردیم که به فلان مداح تریبون دادیم تا از آل‌سعود، بد بگوید و سعایت کند. در واقع، ظریف می‌گوید ما تندروی کردیم و از آل‌سعود، بد گفتیم و سپس، همین ما، مجبور شدیم وزیر دفاع سعودی را به محضر رهبر انقلاب نیز ببریم تا به نوعی از آل‌سعود دلجویی کنیم و به جهانیان بگوییم که ما محتاج سعودی‌ها هستیم!
در اینجا باید به جناب ظریف گفت که از قضا در حال اشتباه فاحش و تحلیل معوج و کجکی است و اساسا یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات وزارت امور خارجه دولت پزشکیان که به نظر تحت مشاوره‌های جناب ظریف بود، در همان مقطع فروردین ۱۴۰۴ یعنی چند هفته پیش از جنگ ۱۲ روزه رخ داد؛ اما ماجرا چه بود؟در ۱۸ فروردین ۱۴۰۴ برابر با هفت آوریل ۲۰۲۵، بازار سهام آمریکا به واسطه جنگ تعرفه‌ای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا سقوط کرد و قیمت نفت بالا رفت. در همان مقطع، ترامپ توییت زد که قیمت نفت را پایین می‌آورم؛ همان روز نیز با نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در کاخ سفید دیدار کرد و برای اولین بار گفت که می‌خواهم ویتکاف مشاورم را عازم مسقط عمان کنم تا با ایرانی‌ها مذاکره کند.
همزمان خالد بن‌سلمان، وزیر دفاع عربستان سعودی هم به تهران آمد و مقامات دولت پزشکیان و سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه، او را به دیدار امام شهید نیز بردند. در جریان حضور خالد بن‌سلمان در ایران، آل‌جابر، مسئول پرونده یمن در عربستان نیز همراه او آمده بود. در واقع ترامپ و آل‌سعود به عنوان غلام حلقه به گوش ترامپ، می‌خواستند با ایران به‌صورت صوری مذاکره کنند تا ایران و یمن در خلیج فارس شلوغ‌کاری نکنند و قیمت نفت بالاتر نرود.در همان مقطع زمانی، بسیاری از تحلیلگران گفتند که ایران اشتباه کرد که از خالد بن‌سلمان میزبانی کرد و وزیر دفاع سعودی را به حضور پذیرفت؛ بلکه ایران باید به آمریکا این پالس را می‌داد که می‌خواهد با قیمت نفت بازی کند و قیمت نفت در دستش به مثابه یک اهرم فشار و کارت بازی برای امتیازگیری است. شاید اگر در همان مقطع زمانی فروردین ۱۴۰۴، در خلیج فارس شلوغ‌کاری می‌کردیم و قیمت نفت را به اوج می‌رساندیم، هیچگاه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ و جنگ ۱۲ روزه‌ای در کار نبود و به تبع آن، جنگ ۴۰ روزه نیز به سراغ‌مان نمی‌آمد.
ما باید یاد بگیریم که برای تنش‌زدایی باید تنش‌زایی کنیم! به قول معروف، اگر صلح می‌خواهیم باید برای جنگ آماده شویم. این گزاره‌ای است که کاملا منطبق با رئال پالیتیک و واقع‌گرایی سیاسی است و اصلا ربطی به نگاه ایدئولوژیک و فرمایشی و تقلیدمدارانه ندارد.
نظر شما