آیتالله بهشتی
-
روایتی ناگفته از معمار ناشناخته انقلاب اسلامی
صدای ناشنیده بهشتی
مرضیه کیان، خبرنگار: پاییز سال ۱۳۵۷ با گامهای سنگین و ملتهب تاریخ به روزهای سرنوشتساز عاشورا رسیده بود. پایتخت در تسخیر موج خروشانی از انسانهایی قرار داشت که خیابانهای خاکستری را به رودی از اراده بدل کرده بودند. مقصد، میدان شهیاد بود؛ نمادی از معماری مدرن پهلوی که در بیستم آذر همان سال به صحنه بزرگترین همهپرسی خیابانی قرن تبدیل شد. در میان بهت ناظران بینالمللی و لرزه بر اندام ساختار حاکم، صدایی با طمأنینهای غریب و ادبیاتی حقوقی و استوار از بلندگوها برخاست. مردی که پشت تریبون قرار گرفت، بیانیهای ۱۷ مادهای را بند به بند قرائت کرد و از عمق جان صدها هزار نفر «صحیح است» گرفت؛ متنی که تیر خلاص را بر پیکره سلطنت نشاند. او سیدمحمد بهشتی بود؛ مردی که تاریخ رسمی اغلب تصویرش را در چارچوب چند قضاوت اداری یا تصاویر روزهای پس از پیروزی خلاصه کرده، اما لایههای عمیق زیست فکری و ناگفتههای شخصیتش زیر غبار زمان مکتوم مانده است.
-
بازخوانی پرونده یک ترور ناجوانمردانه در قلب تهران
خونی که ریشهها را جان داد
تابستان تبدار سال ۱۳۶۰، روزهای پرالتهابی را برای تهران رقم زد. پایتخت که تازه از غبار فتنه بنیصدر و حامیانش رها شده بود، طعم شیرین استقرار دولتی مکتبی و انقلابی را با ریاستجمهوری محمدعلی رجایی و نخستوزیری محمدجواد باهنر میچشید. اما این آرامش، دیری نپایید. هنوز داغ سنگین فاجعه هفتم تیر و پر کشیدن آیتالله بهشتی و ۷۲ تن از یاران صدیق انقلاب بر سینه ملت تازه بود که عقربههای ساعت در بعدازظهر یکشنبه هشتم شهریور، روی لحظهای شوم متوقف شد.
-
«آگاه» در گزارشی به بررسی عملیات تروریستی منافقین در چهار دهه اخیر پرداخت
ایران در مدار اقتدار
پس از ورود امام به میهن در بهمن ۵۷ و پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن همان سال هیچ کس گمان نمیبرد، دشمن به سرعت به ترور فیزیکی شخصیتهای صاحبنام برای تقابل با نظام نوپای اسلامی روی بیاورد.
-
«آگاه» به بررسی اطلاعیه روز گذشته وزارت اطلاعات پرداخت
کالبدشکافی قدرت اطلاعاتی ایران در نبرد با گروهکهای تروریستی
پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، نهتنها نقطه عطفی در تاریخ سیاسی کشور بود، بلکه نظام نوپای جمهوری اسلامی را در برابر طیف گستردهای از تهدیدات امنیتی و اطلاعاتی قرار داد.