مروری بر مقاومت غریبانه و صلح انسان‌ساز امام حسن مجتبی (ع)

سردار سکوت؛ فاتح بی‌شمشیر

تاریخ همیشه پر از هیاهو، چکاچک شمشیرها و تاخت‌وتاز اسب‌ها نیست. گاهی بزرگ‌ترین و سرنوشت‌سازترین پیروزی‌ها در دل سکوتی تلخ و صلحی غریبانه رقم می‌خورد. امام حسن مجتبی (ع)، سردار تنهای مدینه، تجلی عینی همین حقیقت مهجور است. مردی که در میان یارانی خسته، فریب‌خورده و دنیاطلب، سخت‌ترین تصمیم تاریخ را گرفت: نوشیدن جام زهرآگین صلح برای حفظ نهال نوپای اسلام و پاسداری از جان معدود شیعیان راستین. صلحی که هرگز از سر تسلیم و ضعف نبود، بلکه اوج شجاعت، دوراندیشی و یک «مقاومت تاکتیکی» برای بقای مکتب به شمار می‌رفت. غربت او تنها به بقیع بی‌سایه‌بان و غبارآلود ختم نمی‌شود؛ غربت جانسوز او در میان مدعیانی بود که بصیرت فهم استراتژی‌اش را نداشتند و با طعنه‌هایشان دلش را خون کردند.