ایرانهراسی
-
چرا اربعین و تشییع از چشم جامعهشناسی مدرن پنهان ماند؟
نقطه کور محاسبات غربی
محمدجواد ازغنده: میتوان تصورش کرد: یک تحلیلگر کارکشته غربی را، پشت میزش در اندیشکدهای پر زرق و برق، که با انبوهی از داده و مدلهای نظری، سعی دارد پدیدهای به نام اربعین را هضم کند. او دوگانههای ذهنش را مرور میکند: فردگرایی یا جمعگرایی تودهوار؟ عقلانیت ابزاری یا احساسات رمانتیک؟ سود مادی یا ازخودبیگانگی مذهبی؟ و هر بار به دیواری آجری میخورد. صورتمسئله او غلط است. دستگاه محاسباتیاش، اصولا آنتن دریافت این فرکانس از حقیقت را ندارد.
-
-
مجــمع شــیاطین
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، به واشنگتن رفته است تا دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا را برای سومین بار وادار سازد تا به ایران تجاوز کند؛ این در حالی است که ترامپ نگران افزایش تصاعدی قیمت جهانی نفت بهواسطه مسدود بودن دو تنگه هرمز و بابالمندب است و کارزار عملیاتی دو هفتهایاش در جنوب ایران نیز جز شکست، عایدی برای آمریکا نداشته است. بنابراین عقل حکم میکند که ترامپ این بار با طناب پوسیده نتانیاهو، خود را به چاه نیندازد.
-
در چشمانداز سند امنیت ملی آمریکا
مواجهه با ایران چگونه ترسیم شد؟
پس از سالها، آمریکا دوباره به فکر برونسپاری منطقه غرب آسیا به متحدان خود افتاده اما پویایی دیپلماتیک ایران با فعالکردن ظرفیتهای موجود در طرفهای غیرغربی، بهترین گزینه در زمان حال به نظر میرسد. بشیر اسماعیلی، کارشناس امور بینالملل در یادداشتی که برای «ایسنا» نوشته به این مسئله پرداخته است.
-
سنت تقریظنویسی: سلاح نرم ایران قوی در جنگ تمدنی با غرب
تقابل با فرهنگ مهاجم
در جهانی که غرب با تمام قوا درصدد تحمیل «تکقطبی فرهنگی» و محو هویت ملتهای مستقل است، سنت تقریظنویسی مقام رهبری نه یک اقدام نمادین، بلکه یک عملیات راهبردی در جبهه جنگ نرم بهشمار میرود. این سنت، دقیقا در نقطهای قرار دارد که غرب با هالیوود، نتفلیکس، انتشارات عظیم کتابهای ایدئولوژیک و بودجههای کلان برای «تغییر رژیم از طریق فرهنگ» حمله میکند. تقریظ، پاسخ هوشمندانه، تهاجمی و پیشدستانه ایران به این تهاجم است؛ پاسخی که بهجای دفاع منفعل، هویتساز است و حمله میکند.