جواد طلوع
-
انسجام اجتماعی؛ مسئلهای پیش از تمدن
توان ادامه همکاری
مدتی است در مطالعه مسائل تمدنی یک پرسش برایم جدیتر شده است: چرا بعضی جوامع با وجود اختلافهای فراوان، توان ادامه دادن و ساختن دارند و بعضی دیگر با وجود برخورداری از منابع و امکانات، در انجام سادهترین کارهای مشترک هم دچار مشکل میشوند؟ پاسخ را نمیتوان فقط در اقتصاد، سیاست یا میزان برخورداری از علم و فناوری پیدا کرد. پیش از همه اینها، کیفیت رابطهای که میان انسانها برقرار است اهمیت دارد. جامعهای که افرادش نتوانند برای یک مسئله مشترک به هم اعتماد کنند، در بلندمدت نمیتواند کارهای بزرگی را که نیازمند همکاری چند نسل است، پیش ببرد.
-
نقطه کانونی تحلیلها
کیفیت «انباشت تمدنی»
فکر میکنم وقتی درباره تابآوری تمدنی حرف میزنیم از همان ابتدا سوال را اشتباه مطرح میکنیم. معمولا میپرسیم چرا بعضی ملتها از بحران عبور میکنند و بعضی دیگر نه؛ در حالی که تقریبا همه ملتها از بحران عبور میکنند. تاریخ، تاریخ ملتهای بیبحران نیست. تفاوت از جایی شروع میشود که یک بحران در یک جامعه به نقطه آغاز تحول تبدیل میشود و در جامعهای دیگر فقط زخمی تازه بر زخمهای قبلی اضافه میکند. بنابراین مسئله اصلی، عبور از بحران نیست؛ مسئله این است که بحران در هر جامعه چه چیزی تولید میکند.