وقتی بند ناف سینما از قصه بریده شد

خاطره مشترک رفتن به سینما در دهه‌های ۷۰، ۸۰ و تا حدی ۹۰، طعم غریبی از همبستگی، هیجان و پیوند جمعی داشت. در آن سال‌ها، قدم گذاشتن به سالن سینما فقط عملی تفریحی یا تلاشی برای وقت‌گذرانی نبود؛ سینما رفتن نوعی آیین مدنی و تجربه‌ای خانوادگی بود که تاروپود زیست شهری را به یکدیگر وصل می‌کرد. خانواده‌ها گاهی در صف‌های طولانی پیاده‌روها می‌ایستادند تا به تماشای اثری بنشینند که در سبد فرهنگی‌شان عنصری حذف نشدنی بود.

گزارشی از دومین روز جشنواره فیلم فجر

دومین دیروز جشنواره فیلم فجر در پردیس ملت با نمایش فیلم «تقاطع نهایی» ساخته سعید جلیلی ساعت ۱۴ دیروز آغاز شد.

نگاهی به اوضاع فروش سینماها از ابتدای سال تاکنون

موفقیت در جشنواره به معنای موفقیت در فروش و اکران نیست

از ابتدای امسال با احتساب فیلم‌هایی که اکران عمومی آنها از اسفند سال گذشته آغاز و در نوروز سال جاری ادامه یافته ۶۱‌فیلم سینمایی در سینماهای سراسر کشور به اکران عمومی رسیده است.

نگاهی به بازنمایی نقش «مرد» در سینمای اجتماعی به اصطلاح روشنفکری

وقتی «پدر» مسبب همه بدبختی‌ها شناحته می‌شود

سینمای ایران در دهه‌های اخیر بیش از هر زمان دیگری به درون خانواده سرک کشیده و روابط خانوادگی را به میدان اصلی درام تبدیل کرده است. در این میان، نقش پدر جایگاهی ویژه و البته مناقشه‌برانگیز یافته است. اگر در گذشته پدر یا غایب بود یا در مقام مرجع اخلاقی و تصمیم‌گیرنده ظاهر می‌شد، امروز در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی، پدر نه ستون خانواده بلکه منشأ فروپاشی آن است؛ شخصیتی که تصمیم‌های اشتباه، تعصب، سکوت یا ناتوانی‌اش، خانواده را به مسیر بحران و بدبختی می‌کشاند.