روایت ماندگار ایران، هنرمند و زن

از شاهنامه تا امروز

دکتر نصیبه سادات حسینی - پژوهشگر و مدرس مطالعات زن و خانواده: وقتی از شاهنامه سخن می‌گوییم، از یک متن ادبی صرف حرف نمی‌زنیم؛ از حافظه تاریخی یک ملت سخن می‌گوییم، از متنی که روح قهرمانانه ایرانیان را صورت‌بندی کرده و نشان داده است که ایران در لحظه‌های سرنوشت‌ساز، چگونه از دل رنج و تهدید، معنای ایستادگی و هویت را می‌سازد.

نقل چهارشنبه‌ها از آنها که ستون خیمه ایران شدند/۱

تخته سیاه بوی باروت و سکوت تهران

مرضیه کیان - خبرنگار: پس و پیش ۱۰ ماه از آن سحرگاه شوم در جنگ ۱۲ روزه می‌گذرد. روزی که آسمان تهران چاک خورد و مریم بابایی، معلم بازنشسته ما، در سنگر خانه‌اش پر کشید. این واگویه زنی روزنامه‌نگار با تهران است. قصه اولین شهیدی که پیکرش به قطعه ۴۲ بهشت زهرا (س) آمد تا شکوه ایستادگی را به رخ شلوغی‌های این شهر بکشد.

یلدا نماد تاب‌آوری ایرانی

شب یلدا، که به عنوان طولانی‌ترین شب سال شناخته می‌شود یکی از کهن‌ترین و ارزشمندترین جشن‌های ایرانی است. این جشن ریشه در باورهای باستانی ایرانیان دارد و نمادی قدرتمند از پیروزی نور بر تاریکی، تولد دوباره خورشید و امید به روزهای روشن‌تر و طولانی‌تر است. در فرهنگ ایرانی، یلدا نه تنها یک رویداد نجومی، بلکه لحظه‌ای عمیق برای تأمل در چرخه زندگی، طبیعت و پیوندهای خانوادگی است.

گفت‌وگویی با بهروز غریب‌پور به مناسبت اجرای اپرای عروسکی حافظ

دردناک است که مردم تصور می‌کنند نمایش عروسکی مختص کودکان است

بهروز غریب‌پور برخلاف نامش اصلا برای مخاطب تئاتر و به ویژه تئاتر عروسکی غریب نیست. او هر ساله اپراهای متعددی از شاعران مختلف ایرانی را در ایران و کشورهای مختلف به روی صحنه می‌برد، کاری که به جرات می‌توان گفت کسی غیر از او موفق به انجامش آن هم در طول سالیان دراز و با این کیفیت نشده است.

به بهانه سالروز درگذشت مهدی سحابی، مترجم نامدار کشورمان

عصر ترجمه‌های انبوه

امروز هجدهم آبان‌ماه مصادف با سالروز درگذشت مهدی سحابی، مترجم، نویسنده، نقاش، مجسمه‌ساز و عکاس ایرانی است. مترجمی پرکار با ذهنی خلاق که ناشران از کار کردن با او استقبال می‌کردند. او از نسل مترجمانی بود که این روزها تعدادشان خیلی کم شده است.

مروری بر گوشه‌ای از فرهنگ شفاهی پیش از فناوری‌های نوین ارتباطی

آداب نانوشته؛ نقش‌های ماندگار

زهرا بذرافکن-خبرنگار گروه فرهنگ: در هیاهوی جهان دیجیتال، جایی که اطلاعات در کسری از ثانیه جهانی می‌شود و حافظه‌ها به فضای ابری سرریز کرده‌اند، گنجینه‌ای کهن و ارزشمند همچنان به حیات خود ادامه می‌دهد؛ گنجینه‌ای که نه روی تراشه‌های سیلیکونی که در سینه‌ها و حافظه‌ها نسل به نسل منتقل شده است. این گنجینه، «فرهنگ شفاهی» نام دارد؛ میراثی ناملموس از آواها، داستان‌ها، آیین‌ها و باورهایی که هویت جمعی ما را در طول قرن‌ها شکل داده‌اند. از لالایی‌های مادرانه در گهواره تا نعره‌های حماسی نقالان در قهوه‌خانه‌ها، این فرهنگ زنده و پویا، روایتی دیگر از تاریخ و روح یک ملت است.