طاهره صفارزاده
-
بازتاب فاجعه صبرا و شتیلا در ادبیات و هنر پایداری
زیتون در خون
شهریورماه بیروت در سال ۱۳۶۱ (مصادف با سپتامبر ۱۹۸۲)، با بوی تلخ باروت و خاکستری آغشته به خون پیوند خورد؛ شبی که سایه شوم مرگ بر کوچههای تنگ و نمور دو اردوگاه بیدفاع آوار شد و صبرا و شتیلا در سکوت سرد و تبانی مدعیان حقوق بشر، به مسلخ تاریخ بدل شدند.
-
به بهانه سالروز درگذشت طاهره صفارزاده
زنی که شعر برایش ابزاری برای مبارزه بود، نه کسب شهرت
طاهره صفارزاده چهارم آبانماه سال ۱۳۸۷، بعد از ۷۲ سال زندگی از دنیا رفت، او ۲۷ آبانماه ۱۳۱۵ در سیرجان به دنیا آمد و در کودکی پدر و مادرش را با فاصله زمانی اندکی از دست داد. طاهره نخستین شعرش را در ۱۳ سالگی سرود و نخستین جایزه شعر را نیز در سال چهارم دبیرستان به پیشنهاد محمدابراهیم باستانیپاریزی که دبیر دبیرستان بهمنیار بود، از رئیس آموزش و پرورش استان گرفت.