فیلمساز رویاهای جمعی

تاریخ در سینمای علی حاتمی، تقویمی از سالمرگ‌ها و عهدنامه‌ها نیست؛ تلاشی عمیق برای بازیابی خاطره از دست ‌رفته یک ملت است. او به جای رجوع به اسناد بایگانی‌شده دارالحکومه‌ها، به گوشه‌های تاریک و پنهان عواطف، حسرت‌ها و رویاهای جمعی ایرانیان نقب می‌زد. اگر تاریخ رسمی همواره روایت پیروزی فاتحان و بازیگران مسلط عرصه قدرت بوده است، حاتمی دوربینش را رو به خلوت آدم‌هایی می‌کاشت که در تندباد دگرگونی‌های تاریخی، هویت، آرامش و یکپارچگی زیست جهان خویش را جست‌وجو می‌کردند.

به مناسبت سالروز درگذشت جهان‌پهلوانی که هنوز نامش پرآوازه است

مَرد مثل آ قا تختی

هنوز هم بسیاری از اهالی قدیمی شهر ری، ۱۷ دی سال ۱۳۴۶ را به خاطر دارند. روزی که پیکر بی‌جان محبوب‌ترین قهرمان ورزشی ایران روی دستان جمعیت میلیونی عزاداران تشییع و وارد آرامستان ابن‌بابویه شد تا در مقبره خانوادگی «شمشیری»ها آرام بگیرد. آن روز افراد زیادی مسیر مسجد فخر تا آرامستان ابن‌بابویه را که مسیر تشییع جنازه جهان‌پهلوان بود پیاده طی کردند تا با اشک‌های صمیمانه و پرغصه خود پهلوان همیشه خندان‌شان را بدرقه کنند. دلیل دفن جهان‌پهلوان در مقبره خانوادگی شمشیری‌ها رفاقت و ارتباط فکری او با مرحوم «حسن شمشیری» بود. اما آنچه جهان‌پهلوان را به اسطوره پهلوانی تبدیل کرد، خلق و خوی متواضعانه‌ای بود که به دل توده مردم می‌نشست.

نگاهی به اوضاع فروش سینماها از ابتدای سال تاکنون

موفقیت در جشنواره به معنای موفقیت در فروش و اکران نیست

از ابتدای امسال با احتساب فیلم‌هایی که اکران عمومی آنها از اسفند سال گذشته آغاز و در نوروز سال جاری ادامه یافته ۶۱‌فیلم سینمایی در سینماهای سراسر کشور به اکران عمومی رسیده است.

خلوتی سینماها در آذر

۹ فیلم در حال اکران کمتر از هزار تماشاگر داشتند

در هفته آخر آبان‌ماه حدود ۵۹۵ هزار نفر برای تماشای فیلم به سینما رفته بودند و حدود ۴۴ میلیارد تومان هم بلیت فروخته شد، اما در هفته ابتدایی آذرماه که با شدت گرفتن آلودگی در شهرهای مختلف و اعلام تعطیلی و دورکاری برخی روزها همراه بود، فقط ۴۷۲ هزار نفر به سینما رفتند و فروش ۳۶ میلیارد تومان بلیت در گیشه‌ها ثبت شد. 

کاهش ۴ میلیونی مخاطبان سینما نسبت به پارسال این‌موقع

کمدی‌ها؛ ناجی سینمای امروز

تعداد تماشاگران سینما در هشت ماه ابتدایی امسال نسبت به مدت مشابه سال گذشته از ۲۰ میلیون نفر به ۱۶ میلیون نفر رسیده که به نظر می‌رسد علت آن را فقط در دلایل غیرسینمایی نمی‌توان جست‌وجو کرد.