ویلیام شکسپیر
-
بهمناسبت سالروز درگذشت شکسپیر؛معمار کلمات و عواطف بشری
کلماتی که پل میشوند
تقویم، در آستانه سالروز درگذشت هنرمندی است که با قلم خود، روح انسان مدرن را تراش داد. ویلیام شکسپیر، بزرگترین نمایشنامهنویس و شاعر تاریخ ادبیات انگلیسی، در ۲۳ آوریل ۱۶۱۶ چشم از جهان فروبست اما صدایی که از پس قرنها از صحنه نمایشهای او به گوش میرسد، امروز بیش از هر زمان دیگری طنینانداز است. در روزگاری که دیوارها بلندتر از پلها ساخته میشوند و اخبار روزمره آکنده از جنگ، تعصب و دوقطبیهای ویرانگر است، شاید بتوان به بهانه یادبود شکسپیر، نگاهی دوباره به ادبیات انداخت؛ نه صرفا به عنوان یک سرگرمی روشنفکرانه، بلکه به عنوان قدرتمندترین محور برای خلق همدلی، احیای وحدت انسانی و درهم شکستن مرزهای تفرقه. ادبیات نخ نامرئی و مستحکمی است که پراکندگیهای بشری را به یکدیگر میدوزد و شکسپیر، بیشک یکی از چیرهدستترین خیاطان و معماران این عمارت بزرگ انسانی بوده است.
-
چشمانداز سینمای جهان در آغاز سال ۲۰۲۶؛ همگرایی جوایز و تحولات صنعت تصویر
مولفها برمیگردند؟
آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی در تاریخ صنعت سینما به عنوان نقطه عطفی در همگرایی رویدادهای هنری است. برای نخستین بار در دهههای اخیر، تراکم زمانی رویدادهای کلیدی فصل جوایز، یعنی هشتادوسومین دوره جوایز گلدن گلوب، سیوهشتمین دوره جوایز فیلم اروپا (EFA) و سیویکمین دوره جوایز لومیر، دینامیک جدیدی را در تعیین سرنوشت آثار سینمایی ایجاد کرده است. تصمیم آکادمی فیلم اروپا برای انتقال مراسم خود به اواسط ژانویه، درست پس از گلدن گلوب و پیش از اعلام نهایی نامزدهای اسکار، یک حرکت محاسبه شده برای به چالش کشیدن هژمونی سنتی هالیوود و تزریق سلیقه اروپایی به قلب فصل جوایز آمریکا بوده است.
-
از واسازی تا بازسازی خانواده در سینمای بینالمللی
بازگشت به خانه
تاریخ سینما همواره آینهای تمامنما از تحولات نهاد خانواده بوده است. اگر دهه ۱۹۵۰ عصر تقدیس خانواده هستهای و دهه ۱۹۷۰ دوران طغیان علیه آن بود، به نظر میرسد سال ۲۰۲۵ نقطه عطفی برای سنتز این دو دیدگاه است. امسال، پرده نقرهای نه میزبان انکار سنت است و نه مبلغ بازگشت کورکورانه به گذشته؛ بلکه شاهد تلاشی هوشمندانه برای بازتعریف نقشهای سنتی پدر و مادر در دل پیچیدگیهای جهان مدرن هستیم. فیلمسازان برجسته جهان، پس از سالها تمرکز بر فردگرایی و قهرمانان تنها، دوربینهای خود را دوباره به سمت میز شام و اتاق نشیمن چرخاندهاند تا بپرسند در عصر دیجیتال و سیالیت هویتها، چه چیزی از خانه باقی مانده است که ارزش جنگیدن داشته باشد؟