دکه‌های بی‌کلمه

صبح، پیش از آنکه هیاهوی اتومبیل‌ها آسفالت خاکستری تقاطع را فتح کند، نبض خیابان در بوی مرکب تازه و تا شدن منظم صفحات کاغذ می‌زد. سال‌ها پیش، پیشخوان‌های فلزی نبش میدان‌ها دروازه ورود به جهان فکر و خبر بودند؛ مکان‌هایی که رهگذران شتاب‌زده، دقیقه‌ای مکث می‌کردند تا سرنوشت جهان را در چند کلمه درشت مرور کنند.

معمار دروغگوی امروز

حوالی همین روزها، سیزدهمین سالگرد درگذشت کامران شاهین‌فر است؛ از معماران نسل دوم معاصر ایران که دغدغه‌اش فقط آجر و سیمان نبود، بلکه شان معمار و روح زندگی در بناها را جست‌وجو می‌کرد. اما چرا یادکردن از شاهین‌فر و دیگر معماران برجسته مهم است؟ او و هم‌نسلانش، آخرین حلقه‌های زنجیره‌ای بودند که معماری را ظرف زندگی می‌دیدند، نه کالایی برای سوداگری. به این بهانه می‌خواهیم با هم کمی در کوچه پس‌کوچه‌های شهر قدم بزنیم و ببینیم چه شد که خانه‌های‌مان از محل آرامش به خوابگاه‌های گران‌قیمت تبدیل شدند؟ چه شد که معماری ما، فرهنگ ما را تغییر داد و فرهنگ‌مان، معماری‌مان را به فراموشی سپرد؟

به بهانه روز جهانی فلسفه

فلسفه به ما یاد می‌دهدچطور فکر کنیم

در تاریخ ملی کشورمان ۳۰ آبان روز فارابی نامگذاری شده است که در میان اهالی علم فلسفه به این روز «روز حکمت و فلسفه» هم می‌گویند اما علاوه براین مناسبت ملی، در تقویم میلادی هم سومین پنج‌شنبه ماه نوامبر روز جهانی فلسفه نام دارد. این مناسبت در سال ۲۰۰۲ اولین بار توسط یونسکو و با هدف ارتقای فرهنگ فیلسوفانه بین‌المللی و بزرگداشت گوناگونی و تفاوت انسان‌ها نامگذاری شده است.

به بهانه سالروز درگذشت مهدی سحابی، مترجم نامدار کشورمان

عصر ترجمه‌های انبوه

امروز هجدهم آبان‌ماه مصادف با سالروز درگذشت مهدی سحابی، مترجم، نویسنده، نقاش، مجسمه‌ساز و عکاس ایرانی است. مترجمی پرکار با ذهنی خلاق که ناشران از کار کردن با او استقبال می‌کردند. او از نسل مترجمانی بود که این روزها تعدادشان خیلی کم شده است.