آگاه: اشاره‌ام به نوجوان است و مسئله نوجوانی. اشاره‌ام به تمام کارها و فعالیت‌هایی است که باید انجام می‌دادیم و ندادیم. ای‌کاش الزامی وجود داشت که همه مسئولان مرتبط به صورت هفتگی یا ماهانه ملزم به حضور در کلاس‌های درسی دانش‌آموزان شوند و بروند و بنشینند و گوش دهند، بدون آنکه در پی ارشاد و توضیح و اقناع باشند. ابتدا به حرف‌ها و دغدغه‌های نوجوانان گوش دهند، سپس بیایند آنها را جمع‌بندی کنند، کمیسیون تشکیل دهند و کاری کنند که متناسب به حال و ادبیات و نگاه رایج و مرسوم سن نوجوانی در این دوره و زمانه است.
اشتباه ساختاری این شناخت آن است که تنها گروه خاص و محدودی را نماینده نوجوانان قرار و آن را تعمیم دهیم. باید اتمسفر و برآیند کلی نوجوانی در کشور را رصد کرد، نیازهای‌شان را شناخت و برای پرسش‌های‌شان، پاسخ  داشت. نوجوانانی که با فطرت پاک در پی رشد علمی و معنوی و توسعه فردی خود هستند. بچه‌هایی که با شور و اشتیاق همین امسال در ایام اعتکاف مساجد را با شور و شعف پر کردند و یاد گرفتند و تمرین کردند چطور می‌توان خدا را در لحظه لحظه زندگی حس کرد.
بارها اشاره کرده‌ایم و کرده‌اند به اصلاح نظام آموزشی کشور، به به‌روزرسانی نیازهای دانش‌آموزان و تامین آنها در نظام آموزشی که بسازد نسل تازه را با یقین و معرفت و مهم‌تر از همه امیدوار. به قولی، از معلم و مربی ناامید، شاگرد و دانش‌آموز امیدوار درنمی‌آید. باید نظام دال و مدلولی هر آنچه به نظام آموزشی مرتبط است از ابتدا مسئله‌شناسی و سپس بهینه‌سازی شود، اگر این کار انجام نشود متاسفانه با فرآیندی مواجه خواهیم شد که بعدها هر آنچه کار و فعالیت انجام دهیم، شاید به نتیجه نرسد و کاری نتوان کرد.
نسل جدید، نسلی خاص و متفاوت است. ادبیات و علاقه‌مندی‌های خاص خود را دارد که شاید بدترین نوع برخورد و مواجهه با آنها، مقابله و نفی آنهاست. این نسل مقابله را برنمی‌تابد، حال و حوصله چندانی هم ندارد، دنبال فهمی هستند که جان کلام را خلاصه به آنها برساند. حالا در بین تمام دسترسی‌های متفاوت و وسیع این نسل به دنیای اطلاعات و دیتا، باید ببینیم ما کجای مسئله ایستاده‌ایم و چه نقشی داریم؟  اگر ندید بگیریم و به گذشت زمان بسپاریم فرصت کار را از دست داده‌ایم. نسل جدید، نسل سختی نیست، اهل تعامل و رسیدن به جواب است، اما جوابی که با ادبیات خودش به او داده شود نه با ادبیات بزرگسالانه سفت و سخت که حتی معنی برای گوینده نیز واضح و شفاف نباشد. 
باید همه توجه‌مان را بسپاریم به این نسل و نیازهایش، نسلی که به راحتی و به واسطه حضور در کلاس‌های درسی مقاطع مختلف قابل دسترسی است و می‌توان پای دغدغه‌های‌شان نشست و شنید از دنیای‌شان، دنیایی که مال امروز و الان است، نه دیروز... ‎ .