آگاه: مسئله صریح و روشن این است که تا سه دهه قبل عمق چاه‌های آب کشاورزی در کشور به صورت میانگین به ۵۰ متر می‌رسید و حالا عمق این چاه‌ها در غرب استان تهران به حدود ۳۰۰ متر رسیده است. این یعنی آنکه سطح آب‌های زیرزمینی به طرز تاسف‌آوری پایین رفته که همین امر حتی خطر فرونشست را برای زندگی شهری و محیط زیست کشور تشدید کرده است چه آنکه در شهری مانند اصفهان مسئله فرونشست موجب تهدید جدی میراث فرهنگی و جهانی این شهر شده است. در نتیجه نباید به همین چند بارش اخیر دلخوش بود و از شیوه صحیح مصرف آب غافل شد. این در حالی است که شرکت آب تهران اعلام کرده وضعیت منابع آبی پایتخت، بحرانی است و تابستان پیش رو بسیار سخت خواهد بود. بر اساس اعلان این شرکت پایتخت در وضعیت تنش آبی مطلق قرار دارد و بارش‌های تهران هنوز ۶۰ درصد نسبت به شرایط نرمال عقب است.  اما در شرایطی که بر اساس آمارهای رسمی تنها حدود ۱۰درصد از آب مصرفی کشور در بخش شرب و شهری است در نتیجه باید برای تغییر زیربنایی و اصولی مصرف آب در بخش‌های کشاورزی و صنعتی به فکر چاره بود. اگرچه پیش از این هم به مسائل مرتبط با این موضوع پرداخته شده است اما باید آن را تکرار کرد تا از خاطر و مقابل متولیان این بخش دور نماند.  در ماه‌های اخیر و با توجه به ناترازی‌هایی که در بخش انرژی و به خصوص برق ثبت شد، دولت چهاردهم به صورت جدی به توسعه نیروگاه‌های خورشیدی پرداخته است و با توجه به اخبار منتشر شده،امید می‌رود که از ابتدای سال آینده و با توجه به گرم شدن هوا، کمبودهای برقی در کشور نسبت به سال قبل کاهش یابد. در بخش تامین آب و اصلاح چرخه مصرف آن نیز باید به صورت جدی برنامه‌های فوری داشت. آبخوان‌داری روش موثری است که می‌توان در محل‌های لازم به صورت فوری انجام داد تا در همین مدت باقیمانده از زمستان و حتی در فصل بهار، از بارش‌های بهاری حداکثر استفاده را کرده و سفره‌های زیرزمینی را تقویت کرد. همچنین توسعه مخازن ذخیره آب در فضاهای سبز شهرها نیز می‌تواند موجب تداوم سرسبزی و حفاظت از محیط زیست شهرها شود. توجه به تغییر الگوهای کشت و نیز سرانه بارش و کاشت محصولات مقاوم در برابر کم‌آبی نیز از روش‌های دیگری است که در صورت توجه به آنها می‌توان امیدوار بود در بلندمدت به نتایج مثبتی منتج شوند.