آگاه: این تحول نه محصول هیجان‌های نظامی یا گفتمان شعاری، بلکه نتیجه تراکم تجربه‌های تاریخی، مقاومت در برابر فشارهای چندجانبه و اتکا به نیروی داخلی در عرصه‌های علمی، نظامی و فرهنگی است. در فضای جدید تقابل منطقه‌ای، ایران دیگر در مقام تدافعی صرف قرار ندارد، بلکه با تکیه بر اعتماد به نفس ملی، ابتکار عمل را در دست گرفته و دشمنان را در وضعیت انفعال و اضطرار راهبردی قرار داده است.
ماهیت موضع تهاجمی انقلاب اسلامی؛ «دست بالا داشتن» در منطق انقلاب اسلامی با مفهوم تهاجم صرف و سلطه‌جویانه متفاوت است. این موضع ریشه در آموزه‌های الهی و عقلانی دارد که دفاع از کرامت، استقلال و عدالت را واجب می‌داند. قرآن کریم می‌فرماید: وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّکمْ (سوره انفال، آیه ۶۰)
این آیه، تدارک قدرت را نه برای تهاجم ظالمانه بلکه برای بازدارندگی و حفظ عزت تعیین می‌کند. موضع تهاجمی انقلاب اسلامی دقیقا در همین چارچوب معنا می‌یابد؛ اقتدار مبتنی بر عدالت، که با نمایش قدرت، دشمن را از تجاوز بازمی‌دارد و امنیت منطقه را از انحصار قدرت‌های بیگانه خارج می‌سازد. در سال‌های اخیر، این موضع در عرصه‌های گوناگون متجلی شده است:
در عرصه نظامی، از حملات دقیق موشکی تا گسترش سامانه‌های دفاعی چندلایه؛
در عرصه سیاسی، از دیپلماسی مقاومت تا مدیریت بحران‌های منطقه‌ای بدون وابستگی به قدرت‌های بزرگ؛
و در عرصه فناورانه، از ساخت پهپادهای هوشمند تا دستیابی به فناوری‌های پیشرفته در حوزه‌های انرژی و نانو.
اینها نشانه‌های روشن از «تهاجم عاقلانه»ای هستند که نه بر پایه تحریک، بلکه بر مبنای ابتکار و اقتدار ملی شکل گرفته‌اند.
اما توان تهاجمی انقلاب اسلامی بدون پشتوانه مردمی معنا ندارد. ملت ایران طی دهه‌های متوالی، زیر فشار تحریم، جنگ و تبلیغات دشمن، ثابت کرده است که عظمت ملی نه در شعار، بلکه در مقاومت و خودباوری ریشه دارد.
قرآن در تاکید بر چنین روحیه‌ای می‌فرماید: وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن کنتُمْ مُّؤْمِنِین (سوره آل عمران، آیه ۱۳۹) این آیه، روحیه برتری و عدم تسلیم را برای مومنان تثبیت می‌کند؛ دقیقا همان روحیه‌ای که ملت ایران در برابر فشار اقتصادی و تهدید نظامی نشان داده است. انسجام اجتماعی، عمق تاریخی تمدن ایرانی – اسلامی، ظرفیت عظیم علمی و مقاومت اقتصادی مبتنی بر تولید درون‌زا، همگی مؤلفه‌های این عظمت هستند. جوان ایرانی که امروز در قالب نیروی دانش‌بنیان و جهادی وارد میدان می‌شود، تجسمی از همین تحول روحی و تمدنی است. از طرف دیگر، دشمنان انقلاب اسلامی، به‌ویژه رژیم استکباری آمریکا و صهیونیستی، در مواجهه با قدرت چندبعدی ایران از راهبرد «فشار مستقیم» به سمت «جنگ روانی و اقتصادی» تغییر مسیر داده‌اند. این تغییر نشان‌دهنده انفعال استراتژیک آنان است. تجربه نشان داده که هرگاه ایران در موضع دفاع فعال قرار گرفته، دشمن پیش از اقدام نظامی، به فاز تبلیغاتی و تحریم پناه برده است. این اضطرار از دو علت سرچشمه می‌گیرد:
۱. ناتوانی در مواجهه نظامی بدون هزینه سنگین،
۲. افزایش نفوذ گفتمان انقلاب در میان ملت‌های منطقه، از فلسطین و لبنان تا یمن و عراق.
نمایش قدرت دقیق و هدفمند ایران، نه تنها توازن منطقه‌ای را دگرگون کرده، بلکه بازتعریفی از مفهوم «امنیت مستقل» را ایجاد کرده است؛ امنیتی که بدون اتکا به بلوک‌های قدرت جهانی، بر پایه اراده ملت‌ها تحقق یافته است.
تمایز اساسی انقلاب اسلامی با کشورهای مدعی قدرت در این است که دفاعش از خود و متحدانش صادقانه و شفاف است. هر اقدام ایران، از واکنش به تهدید تا حمایت از مقاومت منطقه‌ای، در چارچوب دفاع از حق و مقابله با ظلم انجام می‌شود. قرآن در این باره می‌فرماید: وَقَاتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ الَّذِینَ یقَاتِلُونَکمْ وَلَا تَعْتَدُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا یحِبُّ الْمُعْتَدِینَ (سوره بقره، آیه ۱۹۰) این دستور روشن الهی، مرز میان «تهاجم ظالمانه» و «دفاع مقدس» را مشخص می‌سازد. انقلاب اسلامی در عمل به همین اصل، در موضع دفاعی فعال قرار گرفته است؛ یعنی دفاعی که می‌تواند پیش‌دستانه، هوشمند و بازدارنده باشد، اما هرگز تجاوزگر نیست. همین صداقت رفتاری موجب افزایش اعتبار ایران در میان ملت‌های منطقه و شکل‌گیری نظم نوین مبتنی بر استقلال و عدالت شده است.
موضع تهاجمی فعلی انقلاب اسلامی حاصل ترکیب عظمت ملت، تجربه تاریخی و بصیرت راهبردی است. ایران دیگر در حاشیه قدرت نیست، بلکه در مرکز معادله امنیت منطقه‌ای قرار دارد. دشمنان، با همه ابزارهای رسانه‌ای و اقتصادی‌شان، به‌ناچار به الگوی بازدارندگی و مذاکره تن می‌دهند؛ چراکه در برابر اراده ملت و ایمان مبتنی بر عقلانیت، هیچ استراتژی اضطراری توان پایداری ندارد.
این موضع تهاجمی نه آغاز جنگ، بلکه تجلی قدرتی است که به تعبیر قرآن، «ترهیب عادلانه» برای صیانت از حق و عزت انسانی است؛ قدرتی که از باور به خدا، اعتماد به ملت و تداوم راه انقلاب سرچشمه می‌گیرد.