بیست‌ونهمین روز جنگ ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، نه‌تنها با تشدید حملات موشکی و پهپادی در چندین جبهه همراه بود، بلکه با ورود رسمی یمن به میدان نبرد، معادلات راهبردی جنگ را دگرگون کرد؛ روزی که همزمان نشانه‌های فرسایش توان نظامی آمریکا، افزایش تلفات صهیونیست‌ها و شکل‌گیری اجماع بین‌المللی درباره بن‌بست واشنگتن بیش از هر زمان دیگری آشکار شد.

فروریختن روایت «پیروزی سریع»

آگاه: در حالی که جنگ با ادعای «ضربه سریع و پایان کوتاه» از سوی واشنگتن و تل‌آویو آغاز شده بود، اکنون در بیست‌ونهمین روز، صحنه نبرد به‌طور کامل دگرگون شده است. آنچه امروز در میدان دیده می‌شود، نه یک عملیات محدود، بلکه یک جنگ چندلایه، فرسایشی و منطقه‌ای است که هر روز بر دامنه آن افزوده می‌شود. تحولات ۲۴ ساعت گذشته را می‌توان نقطه عطفی در این جنگ ارزیابی کرد؛ نقطه‌ای که در آن، جبهه‌های جدید گشوده شد، اهداف راهبردی مورد اصابت قرار گرفت و روایت‌های رسمی غربی بیش از پیش زیر سؤال رفت.

گشایش جبهه جدید؛ ورود رسمی یمن به جنگ
مهم‌ترین تحول روز بیست‌ونهم، ورود رسمی انصارالله یمن به جنگ بود؛ رخدادی که بسیاری از تحلیلگران از آن به‌عنوان «تغییر بازی» یاد می‌کنند. نیروهای مسلح یمن با انتشار اولین بیانیه عملیاتی، از شلیک موشک‌های بالستیک به اهداف حساس در جنوب سرزمین‌های اشغالی خبر دادند. همزمان با این حمله، آژیرهای خطر در مناطقی مانند ایلات، نقب و عراد به صدا درآمد؛ نشانه‌ای واضح از باز شدن جبهه‌ای جدید در جنوب که رژیم صهیونیستی پیش‌تر برای آن آمادگی کافی نداشت. اهمیت این تحول تنها در بعد نظامی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه از منظر راهبردی، ورود یمن به جنگ به معنای گسترش عمق جغرافیایی درگیری و افزایش فشار همزمان بر چندین محور است. اکنون تل‌آویو با تهدیدی چندجبهه‌ای مواجه است: شمال از سوی حزب‌الله، مرکز توسط حملات ایران و جنوب از جانب یمن.

موج ممتد حملات ایران؛ از تل‌آویو تا پایگاه‌های آمریکا
در ادامه عملیات‌های «وعده صادق ۴»، نیروهای مسلح ایران موج جدیدی از حملات موشکی و پهپادی را علیه اهداف صهیونیستی و آمریکایی اجرا کردند. مناطق مرکزی سرزمین‌های اشغالی، به‌ویژه تل‌آویو و قدس، هدف حملات سنگین قرار گرفتند. بر اساس گزارش‌ها، این حملات منجر به کشته شدن یک نیروی امنیتی و زخمی شدن دست‌کم ۱۱ نفر شد و خسارات قابل توجهی به ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها وارد آورد. تخریب بیش از ۱۰۰ خودرو در نزدیکی بیت‌شمش، تنها بخشی از پیامدهای این حمله بود. در بعدی گسترده‌تر، حملات ایران محدود به فلسطین اشغالی نماند. پایگاه‌ها و مراکز وابسته به آمریکا در منطقه، از بحرین و امارات تا عراق، هدف حملات دقیق قرار گرفتند. وقوع انفجار در پایگاه الجفیر بحرین و حملات پهپادی به اطراف فرودگاه بغداد، نشانه‌هایی از گسترش دامنه پاسخ ایران است. از سوی دیگر، گزارش‌هایی از اصابت موشک به پالایشگاه حیاتی «باپکو» در بحرین منتشر شد؛ تأسیساتی که یکی از شریان‌های اصلی انرژی متحدان آمریکا در منطقه به شمار می‌رود. این حملات، پیام روشنی به واشنگتن داشت: زیرساخت‌های اقتصادی نیز در دایره پاسخ قرار دارند.

ضربه به توان هوایی آمریکا؛ از MQ-۹ تا F-۱۶
در تحولی قابل توجه، نیروهای پدافندی ایران موفق به سرنگونی یک پهپاد راهبردی MQ-۹ آمریکا در آسمان شیراز شدند. همزمان، یک جنگنده F-۱۶ آمریکایی نیز هدف قرار گرفت و به گفته منابع رسمی، پیش از فرود در عربستان منهدم شد. هرچند فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) تنها به «فرود اضطراری» این جنگنده اذعان کرد، اما همین اعتراف نیز نشان‌دهنده سطح بالای آسیب‌پذیری نیروهای آمریکایی در برابر پدافند ایران است. این رخدادها در کنار اظهارات دونالد ترامپ درباره حمله چندجهته ایران به ناو هواپیمابر «یواس‌اس جرالد فورد»، تصویری متفاوت از موازنه قدرت ارائه می‌دهد؛ تصویری که با روایت اولیه آمریکا فاصله زیادی دارد.

حزب‌الله؛ کمین‌های مرگبار در شمال
در جبهه شمالی، حزب‌الله لبنان نیز نقش فعالی در تحولات میدانی ایفا کرد. کمین آتشین رزمندگان مقاومت در منطقه بیدر الفقعانی، به گفته منابع لبنانی، به «میدان کشتار» برای نیروهای صهیونیست تبدیل شد. در ادامه این عملیات‌ها، سه تانک مرکاوا منهدم و چندین موقعیت نظامی هدف حملات موشکی و پهپادی قرار گرفت. این تحولات نشان می‌دهد که جبهه شمالی همچنان یکی از نقاط فشار اصلی بر ارتش اسرائیل باقی مانده است.

جنگ زیرساخت‌ها؛ تغییر ماهیت درگیری
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های روز بیست‌ونهم، تغییر ماهیت جنگ از تقابل صرف نظامی به جنگ زیرساختی است. هدف قرار گرفتن مراکز صنعتی، پالایشگاه‌ها و پایگاه‌های لجستیکی، نشان‌دهنده ورود جنگ به مرحله‌ای جدید است. در این چارچوب، حملات ایران به صنایع وابسته به آمریکا در منطقه، پاسخی مستقیم به هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های صنعتی داخل ایران ارزیابی می‌شود. این روند می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای بر اقتصاد منطقه و بازار جهانی انرژی داشته باشد.

افزایش تلفات و بحران داخلی در اسرائیل
بر اساس داده‌های منتشرشده، از آغاز جنگ تاکنون دست‌کم ۲۲ صهیونیست کشته و بیش از ۵۰۰۰ نفر زخمی شده‌اند؛ آماری که با توجه به سیاست‌های سانسور، احتمالاً کمتر از واقعیت است.همزمان، موج تخلیه ساکنان از شهرهای مختلف ازجمله تل‌آویو، دیمونا و بئرشبع، نشان‌دهنده تشدید بحران داخلی در سرزمین‌های اشغالی است. انتقال شهروندان به هتل‌ها در ایلات، تصویری از وضعیت ناپایدار جبهه داخلی اسرائیل ارائه می‌دهد.

جمع‌بندی؛ جنگی که از کنترل خارج شد
روز بیست‌ونهم جنگ، بیش از هر چیز نشان داد که این درگیری از چارچوب‌های اولیه خود خارج شده و به یک بحران چندبعدی تبدیل شده است. ورود یمن، تشدید حملات زیرساختی، افزایش تلفات و شکاف در جبهه متحدان آمریکا، همگی نشانه‌هایی از تغییر موازنه به نفع ایران و محور مقاومت است. در چنین شرایطی، کاخ سفید با گزینه‌هایی محدود و پرهزینه مواجه است؛ گزینه‌هایی که هرکدام می‌تواند پیامدهای غیرقابل پیش‌بینی برای منطقه و جهان به همراه داشته باشد. اگر روند فعلی ادامه یابد، جنگی که قرار بود کوتاه و محدود باشد، ممکن است به یکی از پیچیده‌ترین و فرسایشی‌ترین درگیری‌های دهه‌های اخیر تبدیل شود؛ جنگی که نه‌تنها سرنوشت منطقه، بلکه معادلات قدرت جهانی را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.