وقتی دشمن آمریکایی و صهیونی تهدیدات خود را علیه کشورمان پی در پی مطرح می‌کرد، «جان‌فدایان» برای حراست و دفاع از وجب به وجب خاک کشورمان به صف شدند و تا به امروز استقبال خوبی از آن صورت گرفت، به گونه‌ای که تا زمان تنظیم این گزارش از ۳۰ میلیون نفر عبور کرده است. آنها آمده‌اند تا بگویند این کشور سربازانی دارد که «میدان» را ترک نخواهند کرد و تا پیروزی نهایی در صحنه حضور خواهند داشت.

جان‌فدایان آماده جهاد سازنگی در دوره «پسا جنگ»

آگاه: مسئولان لشکری و کشوری نیز به تدریج به این پویش پیوستند تا نشان دهند هیچ جدایی و تفکیکی بین مردم و مسئولان وجود ندارد. در واقع ایرانیان با حضور در این پویش تلاش کرده‌اند به متجاوزان پیامی را منتقل کنند، مبنی بر اینکه همه ما در دفاع از ایران، یک سرباز هستیم. حقیقتا «جان‌فدا برای ایران» به نمادی از همبستگی ملی تبدیل شد و حضور اقشار مختلف مردم در آن، جلوه‌ای از عشق به ایران، پایبندی به ارزش‌های ملی و روحیه ریشه‌دار وطن دوستی در میان ملت بزرگ ایران را نمایان کرد. البته مردمی که به موج «جان‌فدا» پیوسته‌اند و همچنان به تعداد آن افزوده می‌شود، بارها در بزنگاه‌ها و رویدادهای مختلف پایبندی خود را به «جمهوری اسلامی ایران» نشان داده‌اند.

نقش مردم در بازسازی کشور پس از جنگ هشت ساله
رهبر شهید در سخنرانی‌هایشان بارها به نقش‌آفرینی مردم در جنگ هشت ساله پرداخته بودند. معظم‌له سال ۹۰ فرموده بودند: «جنگ به وسیله مردم اداره شد. هم ارتش و هم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و هم نیروهای گوناگون، متکی به مردم بودند؛ به ایمان مردم، به عشق مردم، به صفای مردم.»
سال ۷۹ هم در یک سخنرانی دیگر گفته بودند: «ما در جنگ، بسیار جان‌های عزیز را از دست دادیم و خسارت‌های مادی و معنوی زیادی هم تحمل کردیم؛ اما چیزی در دل این ملت جوشید که برکات و ارزشش برای امروز و فردای این ملت، از همه چیز بالاتر است و آن، احساس اتکا به نفس، احساس عزت، احساس استقلال، احساس خودباوری ملی عظیم و احساس اعتقاد به این بود که اگر یک ملت حول محور ایمان به خدا و عمل صالح جمع شوند، معجزات نشدنی یکی پس از دیگری قابل شدن خواهد شد.» همین احساس عزت و استقلال پس از پایان جنگ ایران و عراق و پذیرش قطع‌نامه شکل گرفت؛ ایرانیان برای آبادانی و ساخت و ساز کشور پای کار آمدند و «برای ایران» آستین‌ها را بالا زدند. بیشتر آنها، خود را عضوی از جهاد سازندگی می‌دانستند و هم و غمشان زدودن جنگ از میادین و  خیابان‌های این مرز و بودم بود؛ جهاد سازندگی از جمله نهادهای انقلابی و مردمی بود که پس از پیروزی انقلاب اسلامی به همت جوانان مومن انقلابی با فرمان حضرت امام رحمه‌الله در ۲۷ خرداد ۱۳۵۸ به منظور فراهم ساختن نهضتی همه جانبه در جهت مبارزه با فقر و محرومیت تشکیل شد. تاسیس چنین نهادی نمایانگر اهتمام امام راحل رحمه‌الله به پیشبرد امور کشور در حوزه‌های مختلف با حضور و همراهی مردم و جایگاه والای مردم در اندیشه ایشان بود، چنانکه در همان سال‌های نخست انقلاب، نهادهای مردمی دیگر مانند بسیج مستضعفان، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، کمیته‌های انقلاب اسلامی و کمیته امداد در حوزه‌های مختلف فرهنگی، نظامی و اقتصادی به فرمان ایشان تاسیس شدند. بنیان‌گذار انقلاب اسلامی، در فرمان تشکیل جهاد سازندگی، رفع خرابی‌های برجای مانده از دوران پهلوی در کشور را صرفا با همت ملت میسر دانسته و ثواب شرکت در سازندگی کشور را آن چنان می‌دانستند که «شاید عبادتی بالاتر از این عبادت نباشد.» ایشان از کسانی که قصد سفرهای مستحبی همچون زیارت «مکه معظمه»، «مدینه منوره» و «عتبات عالیات» داشتند، تقاضا می‌کردند که با شرکت در سازندگی کشور و خدمت به برادران خویش، به ثوابی بالاتر دست یابند.

مأموریت جان‌فدایان در آبادانی کشور
اقدام حضرت امام در تاسیس نهادهایی مردم‌بنیان در حوزه‌های مختلف، در حقیقت نوعی محاجه با نهادسازی‌های متداول و مرسوم به سبک دولت‌سازی مدرن بود. لذا در ماه‌های اولیه تشکیل این نهاد مردمی، مخالفت‌های فراوانی از سوی افراد و جریان‌هایی همچون سران دولت موقت که قائل به استقرار سریع نهادهای رسمی دولتی در کشور و بازگشت مردم به خانه‌هایشان بودند، صورت گرفت، چراکه اعتقاد داشتند حضور مردم در مرحله وقوع انقلاب ضروری و ناگزیر بوده، اما تداوم حضور آنان می‌تواند موجب ایجاد هرج و مرج شده و کارها لزوما باید تحت نظر متخصصان مورد تایید و نمایندگان رسمی دولت سامان یابد. این در حالی بود که امام (ره) نظری کاملا متفاوت داشتند و معتقد بودند «اگر با همه ملت، این کار شروع شود، ایران بعد از چندی، یک ایران آباد ان‌شاءالله خواهد بود.» همین گونه هم شد! هرچند جهاد سازندگی به وزارتخانه تبدیل و پس از آن در وزارت کشاورزی ادغام شد؛ اما مسیر آبادنی و توسعه کشور متوقف نشد.
حجت‌الاسلام حسنعلی اخلاقی‌امیری، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در یک موضع‌گیری بر ضرورت تداوم جنبش «جان‌فدا» پس از جنگ تحمیلی تاکید کرد و گفت: دشمنان ایران اسلامی که هزاران کیلومتر از کشور ما دور هستند و شناختی از ایران و مردم ایران ندارند، همیشه تحلیل‌های اشتباهی از کشورمان مطرح می‌کنند. در حالی که ایران و ایرانی با سابقه تمدنی چند هزار ساله خود، همیشه در قرن حاضر و قرون گذشته درخشیده‌اند و همه دنیا در همین جنگ سوم تحمیلی دیدند که در مدت زمان کوتاهی نزدیک به ۳۰ میلیون نفر از مردم کشور با ثبت نام در پویش جان‌فدا برای دفاع از کشور، حفظ وطن و مقابله با دشمنان اعلام آمادگی کردند.
وی با اشاره به ظرفیت ۳۰ میلیون ایرانی که در پویش جان‌فدا ثبت نام کردند در جهت ساخت کشور در دوران پساجنگ، افزود: برای اینکه از این ظرفیت هم در دوران جنگ و پساجنگ استفاده کنیم باید اندیشکده‌ها، پژوهشکده‌ها و نهادهای مختلف تحلیلی درباره راهکارهای استفاده از این ظرفیت نزدیک به ۳۰ میلیون نفری، طرح‌ها و روش‌های مختلفی را ارائه دهند و قطعا این بسیج مردمی می‌تواند در اندک زمان در بازسازی نقاط آسیب دیده کشور در جنگ رمضان، نقش مهمی ایفا کند. به هرحال، ما در دوره آتش‌بس موقت به سر می‌بریم، اما آنچه مسلم است هرگاه جنگ پایان یافت، باز نگاه‌ها به سمت و سوی «جان‌فدایان ایران» خواهد رفت؛ یک زمان باید برای دفاع از کشور اعلام آمادگی می‌کردند و زمان دیگر باید جهت اعتلا و سازندگی ایران عزیز وارد میدان صحنه شوند و احساس تکلیف کنند. البته اکثر ایرانیان نیک می‌دانند به دنبال چه هستند و چه ماموریت‌های مهمی در بزنگاه‌های حساس برعهده دارند و حقیقتا نمی‌توان برای آنها تعیین تکلیف کرد؛ دست دشمن را خوب می‌خوانند و می‌دانند تنها متعلق به روزهای سخت و بحرانی نیستند، بلکه نقش اساسی در دوران سازندگی، بازسازی و نوسازی کشور نیز خواهند داشت.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.