آگاه: دیروز خبر رسید، هیات مرکزی نظارت بر انتخابات خواهان برگزاری انتخابات در تابستان است. این مطلب را محمدصالح جوکار در نشست مشترک اعضای هیات مرکزی نظارت بر انتخابات شوراهای اسلامی کشور و ستاد انتخابات وزارت کشور مطرح کرد و گفت: در صورت تامین نظر شورای عالی امنیت ملی، هیات نظارت و ستاد انتخابات کشور آمادگی دارند که انتخابات را تا پایان تابستان برگزار کنند. هیات مرکزی نظارت و ستاد انتخابات کشور برای تصمیم‌گیری در این خصوص متنی را تنطیم و به دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی ارسال خواهند کرد.
علی زینی‌وند، رئیس ستاد انتخابات کشور هم از آماده شدن همه امکانات، زیرساخت‌ها و لوازم برگزاری انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا خبر داد و گفت: ستاد انتخابات کشور منتظر تصمیم‌گیری شورای عالی امنیت ملی درباره زمان برگزاری انتخابات است. همچنین هیات مرکزی نظارت بر انتخابات شوراهای اسلامی با اشاره به شرایط جنگی کشور مصوب کرد که اعضای هیات‌رئیسه شوراهای اسلامی ششم، شهرداران و دهیاران تا زمان برگزاری انتخابات و انتخاب اعضای شوراهای هفتم به فعالیت قانونی خود ادامه دهند.
هرچند نهاد ناظر بر انتخابات نسبت به برگزاری هرچه سریع‌تر انتخابات شوراها چراغ سبزی نشان داده اما باید دید نهاد بالادستی چه تصمیمی اتخاذ می‌کند. مدافعان تعویق انتخابات می‌گویند: در مقطع کنونی، حفظ ثبات و امنیت عمومی و پرهیز از دوقطبی‌های سیاسی امری بسیار مهم است. نباید جامعه را به سمت و سوی «کل‌کل‌های» انتخاباتی سوق داد؛ برگزاری انتخابات می‌تواند به چالش‌های سیاسی منجر شود. پس بهترین رویکرد همان تعویق و برگزاری آن در یک شرایط مناسب است. آنچه بیان می‌شود فقط دیدگاه فعالان سیاسی و کنشگران اجتماعی است، تصمیم را شعام می‌گیرد.
اگر تصمیم بر برگزاری انتخابات در اسرع وقت بود؛ توپ اولا در زمین وزارت کشور قرار می‌گیرد تا انتخاباتی خوب و سالم همانند سایر ادوار گذشته برگزار کند. در این میان نمی‌توان و نباید نقش احزاب را کم‌رنگ دانست؛ بزرگ‌ترین ضعف احزاب، معرفی افراد محبوب (چهره‌های پرطرفدار) به جای معرفی افراد متخصص است. احزاب باید به جای تکیه بر نام، روی «لیست‌های برنامه‌محور» تمرکز کنند. از سوی دیگر باید نقش «آکادمی» را ایفا کنند؛ یعنی کاندیداها را قبل از معرفی به جامعه، در زمینه‌های مدیریت شهری، بودجه‌ریزی و حقوق شهروندی آموزش دهند. برای آنکه این دوره از انتخابات، نقطه عطفی در تاریخ مدیریت محلی باشد، باید از «سیاست برنده-بازنده» به سمت «سیاست مدیریت محلی» حرکت کرد. اگر انتخابات صرفا برای پر کردن کرسی‌ها برگزار شود، همان مسیر قبلی تکرار خواهد شد، اما اگر با تمرکز بر تخصص، برنامه و شفافیت برگزار شود، شوراها می‌توانند دوباره به عنوان «سپر مردم در برابر بروکراسی» عمل کنند.