آگاه: دو فوشه‌کور در سمه‌آک (Séméac) فرانسه متولد شد. دهه ۵۰ میلادی را به آموختن زبان عربی در تونس و الجزایر گذراند و از ۱۹۶۰ به مدت ۶ سال به تحصیل زبان و ادبیات فارسی در موسسه ملی و تمدن‌های شرقی پاریس و سپس دانشگاه سوربن و مدرسه مطالعات عالی پرداخت و با دفاع از رساله خود، «وصف طبیعت در اشعار غنائی فارسی قرن پنجم»، فارغ‌التحصیل شد. دو فوشه‌کور در سال ۱۹۶۶ به عضویت گروه مطالعات ایرانی مرکز ملی تحقیقات علمی (CNRS) درآمد و مامور تحقیق در نسخه‌های خطی ایران شد. او از سال ۱۹۷۲ تدریس زبان و ادبیات فارسی را در موسسه ملی زبان‌ها و تمدن‌های شرقی آغاز کرد. همچنین از ۱۹۷۵ به مدت چهار سال مدیریت بخش ایران‌شناسی موسسه فرانسوی پژوهش در ایران (IFRI) را بر عهده داشت و در همین دوران مجله بین‌المللی Abstraca Iranica را پایه‌گذاری کرد و چندین سال مدیر آن بود. دو فوشه‌کور در سال ۱۹۹۸ به سمت مدیریت واحد مطالعات شرقی و زبان عربی در دانشگاه سوربن برگزیده شد و چند سال مدیر بخش دکترای زبان و تمدن خاور نزدیک در همان دانشگاه بود. 
دو فوشه‌کور در طول بیش از هفت دهه فعالیت علمی، سهمی ماندگار در شناساندن فرهنگ و ادب فارسی به جهان فرانسوی‌زبان و گسترش مطالعات ایران‌شناسی داشت. شهرت علمی او بیش از همه به سبب پژوهش‌های عمیق درباره ادبیات کهن فارسی، به‌ویژه ترجمه و شرح دیوان حافظ به زبان فرانسوی است. کتاب Moralia که با عنوان اخلاقیات؛ مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی از سده سوم تا سده هفتم هجری به فارسی ترجمه شده است از مهم‌ترین آثار پژوهشی اوست و از منابع معتبر در شناخت اندیشه اخلاقی و عرفانی در ادبیات فارسی به شمار می‌آید. بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار در خرداد ۱۳۸۶ شانزدهمین جایزه ادبی و تاریخی دکتر محمود افشار را به پاس تحقیقات ارزنده درباره زبان فارسی به شارل هانری دو فوشه‌کور اهدا کرده است.