آگاه: بزرگترین میراثی که آقای شهید از خود به جا گذاشتند، تبدیل مقاومت از یک حالت پراکنده به یک ساختار منظم بود. معظمله مسیر را از دفاع در برابر دشمن به بازدارندگی فعال تغییر دادند. میراث ایشان در این است که امروز محور مقاومت، یک هویت است و دیگر به یک شخص وابسته نیست، چرا که به یک «شبکه عملیاتی» تبدیل شده است. مگر رژیم صهیونی سیدحسن نصرالله را شهید نکرد، رویایشان آن بود، با شهادت او خیمه حزبالله پایین کشیده میشود و دیگر هیچ چیز از مقاومت حزبالله باقی نخواهد ماند. اما یاران سیدحسن در جنگ ۴۰ روزه و در حمایت از ایران، صهیونیستها را بیچاره کردند. اصلا گمان نمیبردند، حزبالله در دوره پسا سیدحسن اینگونه ظاهر شوند و دشمن را غافلگیر کنند. این ثمره مدیریتها و هدایتهای داهیانه رهبر شهیدمان بود. ایشان به منطقه آموختند که ترس از آمریکا یک توهم است. این شجاعت استراتژیک، میراثی است که اکنون در رگهای تمام گروههای مقاومت در منطقه جاری است.
همچنین «آقای ما» میراثی به نام «ترکیب ایمان و تکنولوژی» به جا گذاشتند. ایشان بر این باور بودند: سرمایه اصلی ایران، نیروی انسانی و دانش بومی است. پیشرفتهای موشکی، هستهای و پزشکی که در دوران ایشان شتاب گرفت، نتیجه این نگاه بود. قائد شهید مفهوم خودکفایی را از یک شعار، به یک ضرورت بقا تبدیل کردند. میراث ایشان این است که ایران آموخت چگونه در سختترین تحریمها، نه تنها زنده بماند، بلکه رشد کند.
رحیم زارع، نماینده مردم آباده در مجلس با تاکید بر اینکه بخش مهمی از میراث آیتالله خامنهای (ره) در حوزه اقتصاد قابل بررسی است، اظهار کرد: تاکید بر اقتصاد مقاومتی، تقویت تولید داخلی، کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی، مردمیسازی اقتصاد، حمایت از شرکتهای دانشبنیان و استفاده از ظرفیتهای داخلی، از جمله راهبردهایی است که همچنان میتواند مبنای سیاستگذاری اقتصادی کشور باشد. سبک تصمیمگیری رهبر شهید مبتنی بر آیندهنگری، شناخت دقیق تهدیدها، استفاده از ظرفیت نخبگان، اعتماد به توان داخلی و حفظ انسجام ملی بود، یکی از مهمترین ویژگیهای ایشان، ایجاد همافزایی میان ارکان مختلف نظام و تبدیل اختلافنظرها به فرصتی برای پیشبرد منافع ملی بود. وی تاکید کرد: میراث آقای شهید را باید در قالب یک مکتب حکمرانی ارزیابی کرد؛ مکتبی که بر استقلال سیاسی و اقتصادی، اقتدار ملی، عدالت، مردممحوری، حمایت از ملتهای مظلوم و حفظ عزت جمهوری اسلامی ایران استوار است و میتواند مسیر حرکت کشور در دهههای آینده را ترسیم کند.
ایشان میراثی از «عزت» به جا گذاشتند. اینکه در برابر قدرتهای جهانی، با قامتی استوار ایستادگی کنیم و تسلیم نشویم. هرچه نباشد ایران قوی است و باید همین مسیر اقتدار را با شتاب ادامه دهد. از سوی دیگر تاکید میکردند، نباید دشمن را دستکم گرفت و مراقب توطئههای او بود. صرفا جهت یادآوری! سال ۱۴۰۱ قائد شهید در دیدار مداحان اهلبیت (ع) فرموده بودند: «دشمن را دستکم نگیریم؛ دشمن هست. آن روزی که شما آن قدر قوی بشوید که دشمن مأیوس بشود، آن روز میتوانید یک آسودگی و آسایش خاطری پیدا کنید. باید سعی کنیم قوی بشویم؛ این تاکید و تکرار و اصرار این حقیر برای اینکه کشور باید قوی بشود به خاطر این است. باید دشمن را مأیوس کرد. بهحمدالله ملت با معنویت، با کمک الهی، با هدایت الهی، در خدمت انقلابند، پشت سر انقلابند، پشت سر نظامند، کمک میکنند. عوامل خوبی داریم، نهادهای موثر و بسیار مفیدی داریم، روزبهروز رشحات انقلاب در خارج از مرزهای کشور بیشتر بروز میکند.»
از این رو یک میراث ماندگار آقای شهید، ایستادگی مقابل نظام سلطه است. آری! طبق آنچه از رهبر شهید فراگرفتهایم نباید دشمن را دستکم بگیریم، باید نسبت به دشمن حساس بوده و با روشی اقدام کنیم که هم دشمن را شکست دهیم و هم در مبارزه پیروز شویم.
سردار رضا طلایینیک، سخنگوی وزرات دفاع میگوید: مکتب قائد شهید همانند نهضت عاشورا الهامبخش نسلهای آینده خواهد بود. همانگونه که پیام عاشورا پس از قرنها همچنان الهامبخش آزادیخواهان جهان است، مکتب رهبر شهید انقلاب اسلامی نیز مسیر مبارزه با استکبار، ظلم و سلطهطلبی را برای ملتهای آزاده روشن کرده و به عنوان سرمایهای ماندگار در تاریخ معاصر باقی خواهد ماند.
نهادینهسازی نظام جانشینپروری، ارتقای عمق مدیریتی و ایجاد تابآوری نهادی در ساختار حکمرانی از دستاوردها و میراث رهبر شهید است. این اقدامات باعث شد حتی در دشوارترین شرایط نیز فرآیند تصمیمگیری، فرماندهی و اداره کشور با وقفه یا آشفتگی مواجه نشود. فلذا، میراث رهبر شهید در سومین جنگ تحمیلی به وضوح مشاهده شد. ایشان و سایر فرماندهان ارشد نیروهای مسلح ترور و به شهادت رسیدند اما هیچ وقفهای در پاسخ محکم جمهوری اسلامی ایران ایجاد نشد. در آن برهه، کارآمدی ساختارهای دفاعی، امنیتی، اطلاعاتی و مدیریتی کشور در عمل به آزمون گذاشته شد و توانست دشمن را به عقبنشینی وادار سازد. نتیجه این تجربه، از یک سو منجر به ناکامی محاسبات راهبردی دشمن شد و از سوی دیگر، تثبیت تصویری از ایرانی مقتدر، برخوردار از عمق راهبردی و استفاده از تاکتیکهای نوین و بومی نامتقارن، انسجام نهادی و ظرفیت بالای مدیریت بحران در افکار عمومی جهان و در ارزیابی مراکز تصمیمساز و قدرتهای بینالمللی بود.
اگر بخواهیم نتیجهگیری نهایی داشته باشیم باید بگوییم بزرگترین میراث رهبر شهید قوی شدن، توجه به دانش بومی و عدم اتکا به شخص بود. ایشان چنان با دقت و تدبیر عمل کردند که اراده آقای شهید ایران تبدیل به اراده نظام و عشق مردم به ایشان تبدیل به وفاداری به راه شد. نتیجه این میراث این است: امروز بعد از شهادت آقا، ما با یک خلأ روبهرو نیستیم، دستمان پر است. خلأ فیزیکی آیتالله سیدعلی خامنهای، با حضور مکتبی که از خود به جا گذاشته پر شده است. ایشان به ما آموختند: راهبران میمیرند، اما راه، با خون شهیدان، جاودانه و تقویت میشود. بنابراین، میراث ایشان در عزم راسخ میلیونها انسان نهفته است که در تهران و قم فریاد زدند: «ما بر این مسیر ایستادهایم.»
۱۶ تیر ۱۴۰۵ - ۲۲:۳۹
کد مطلب: ۲۳٬۵۶۸
پس از شهادت «قائد شهید» سیاسیون از یک کلیدواژه، زیاد استفاده میکنند «میراث ماندگار رهبر شهید.» آنچه مسلم است، میراث ماندگار که برخی دیگر آن را مکتب مینامند را نمیتوان تنها در قالب یک فهرست از دستاوردهای سیاسی یا نظامی گنجاند، زیرا میراث ایشان، یک نقشه راه استراتژیک است.
نظر شما