آگاه: برگ برنده مسئولان، منتقد منصف و دلسوز است. اگر مسئولان اجرایی بخواهند در امور گام‌های بلندی بردارند، طبیعتا باید پای صحبت‌های کارشناسان، صاحب‌نظران و منتقدان وضع موجود بنشینند و نظراتشان را دریافت کنند. نکات درست و بجا را پذیرا باشند و در عین حال رودررو و چهره به چهره پاسخ نقدها را هم بدهند. بالاخره مسئولیت اجرا (قوه مجریه) بسیار سنگین است، نمی‌شود کنار تشک نشست و گفت لنگش کن! باید دید حرف دولت چیست و درباره مسائل سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و جامعه چه نظری دارد؟ چرا در یک حوزه خوب پیش می‌رود یا در حوزه دیگر کندی در حرکت احساس می‌شود! از زمانی که پزشکیان به پاستور رفت، سعی کرد جلسات هم‌اندیشی زیادی با خواص ـ از اساتید و دانشجویان گرفته تا احزاب، نمایندگان مجلس و کارشناسان اقتصادی ـ برگزار کند تا نشان دهد صدای همه را می‌شنود.
حال که فضایی فراهم شده و مسئولان دولتی پای صحبت‌ها و نقطه نظرات اشخاص با سلایق مختلف می‌نشینند توقع می‌رود رجال سیاسی هم با حفظ اخلاق سیاسی آنچه در نظر دارند را به گوش کارگزاران نظام برسانند نه آنکه حرفشان خوراکی برای آن‌ور آبی‌ها فراهم کند. دیگر اسم آن نقد نیست، پاس گل به طرف مقابل (دشمن) است. باید هم منتقد بود و هم مراقبت کرد تا بر اختلاف‌افکنی و دوقطبی‌های کاذب دامن زده نشود. در همین رابطه، محمدعلی امانی، دبیرکل حزب موتلفه دیروز در یک موضع‌گیری گفته بود: «میان نقد منصفانه و موثر با تندروی تمایزی آشکار وجود دارد. حفظ انسجام ملی، صرفا با شعار محقق نمی‌شود، بلکه نیازمند مسئولیت‌پذیری همه جریان‌ها، نخبگان، رسانه‌ها و گروه‌های اجتماعی است. در این چارچوب، هر صدایی که به جای آرام‌سازی فضا، بر طبل تقابل داخلی بکوبد، عملا به تضعیف جبهه داخلی کمک می‌کند، حتی اگر در ظاهر، مدعی دفاع از ارزش‌ها یا منافع کشور باشد.»
همچنین بابک نگاهداری، رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس ـ بخوانید اتاق فکر مجلس ـ در این باره تصریح کرد: باید یاد بگیریم که هر اختلافی را به شکاف تبدیل نکنیم. هر نقدی را به نفی همه‌چیز نرسانیم. هر دستاوردی را با معیارهای خیالی و غیرواقعی بی‌اعتبار نکنیم. ایران نه با اغراق ساخته می‌شود نه با تحقیر. ایران با تشخیص درست میدان ساخته می‌شود. با حفظ انسجام ملی ساخته می‌شود. با تقویت ظرفیت حکمرانی ساخته می‌شود. با اعتماد به توان واقعی این ملت ساخته می‌شود. حقیقتا آنچه گفته شد خوب و به جا بود اما باید سیاسیون در عمل به مرامنامه «اتحاد مقدس» پایبند باشند. یک بند این مرامنامه همین نقدهایی است که هم بیانش ضرورت دارد و هم نباید به گونه‌ای اتخاذ شود که آب برآسیاب دشمن بریزد. آری! نقد منصفانه «اکسیژن» توسعه است. اگر به جای نقدهای تند به اشخاص، به تصمیمات انتقاد شود و در مقابل پیشنهادهایی نیز روی میز گذاشته شود، هم نقد، خریدار خواهد داشت و هم جامعه از فضای پرتنش به سمت فضای تفاهم برای پیشرفت حرکت خواهد کرد. سیاسیون و خواص، به عنوان الگوهای رفتاری، مسئولیت دارند تا با خویشتنداری و مستندگویی، سطح فرهنگ سیاسی کشور را ارتقا دهند.