آگاه: سخنرانی شب گذشته اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، مبنی بر اعلام فشار اقتصادی همه‌جانبه و جهانی علیه جمهوری اسلامی ایران، بار دیگر صحنه نمایش سیاست‌های شکست‌خورده و فرسوده واشنگتن را در برابر ملت ایران گشود. وی در این سخنرانی مدعی شد که از امروز شبکه‌های فروش پنهانی نفت ایران را به صفر می‌رساند، هر منبع درآمدی سپاه پاسداران و نظام را مسدود می‌کند، شرکت‌هایی که به پولشویی برای ایران کمک کنند را از سیستم دلار آمریکا حذف می‌نماید و کشورها را میان انتخاب آمریکا یا ایران مخیر می‌سازد. او حتی با ادبیاتی تحریک‌آمیز خطاب به سربازان عادی ایرانی گفت که وقتی حقوق‌شان قطع شود، از خود بپرسند آیا فرماندهان‌شان کشور را به سوی پیروزی می‌برند یا ویرانی و به دیوار برلین اشاره کرد. این سخنان، هرچند با لحن تند و تهدیدآمیز بیان شده، هیچ عنصر تازه‌ای در خود ندارد و صرفا بازتولید همان سناریوهای کهنه‌ای است که طی بیش از چهار دهه گذشته بارها آزموده شده و هر بار با شکست مواجه شده است.
از فردای پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ تا امروز، ایالات متحده هیچ‌گاه دست از سیاست تحریم، فشار و انزوای ایران برنداشته است. تحریم‌های بانکی، نفتی، کشتیرانی، هوایی، فناوری و حتی دارایی‌های دیجیتال، همگی به کار گرفته شد تا اراده ملت ایران را درهم بشکند. اما نتیجه چه بود؟ ایران نه تنها سرپا ماند، بلکه با اتکا به ظرفیت‌های داخلی، اقتصاد مقاومتی، خودکفایی و دیپلماسی هوشمندانه، سناریوهای دشمن را یکی پس از دیگری خنثی کرد. در دوره نخست ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ نیز تمام توان و ظرفیت‌های آمریکا برای اعمال «فشار حداکثری» بسیج شد؛ هزاران تحریم جدید وضع شد و تلاش گسترده‌ای برای صفر کردن صادرات نفت ایران صورت گرفت. با این حال، جمهوری اسلامی با همبستگی ملی، مدیریت جهادی و مقاومت هوشمندانه، از آن آزمون نیز سربلند بیرون آمد و دشمن ناچار به عقب‌نشینی نسبی شد.
امروز نیز همان ادبیات تکراری بازتولید شده است: تهدید به انزوای کامل، قطع شریان‌های حیاتی پنج‌گانه (دارایی‌های دیجیتال، فناوری، طلا، هوانوردی و کشتیرانی)، تعیین جدول زمانی برای کشورها و هشدار به کسانی که به تهران کمک می‌کنند. اینها نه نشانه قدرت، بلکه نشانه‌های استیصال قدرتی است که می‌داند ابزارهای سنتی‌اش کارآمدی گذشته را از دست داده‌اند. ایران بارها ثابت کرده که با وجود همه محدودیت‌ها، صادرات نفت خود را ادامه می‌دهد، شبکه‌های مالی جایگزین می‌سازد، در عرصه‌های فناوری و دفاعی به پیشرفت‌های چشمگیر دست می‌یابد و معادلات منطقه‌ای را به نفع خود تغییر می‌دهد. حذف سوریه از فهرست حامیان تروریسم نیز تغییری در اصل سیاست خصمانه آمریکا ایجاد نمی‌کند و تنها گواهی بر فرصت‌طلبی سیاسی واشنگتن است.
ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی با اتکا به اتحاد، همدلی و ایمان به مسیر استقلال، بار دیگر از این آزمون نیز سربلند بیرون خواهند آمد. فشار اقتصادی دشمن، هرچند سنگین و همه‌جانبه، نتوانسته و نخواهد توانست اراده ملتی را که عزت و استقلال خود را بر همه چیز مقدم می‌داند، درهم بشکند. تاریخ ۴۷ ساله مقاومت، بهترین گواه این مدعاست و آینده نیز چیزی جز تکرار این سربلندی نخواهد بود.