آگاه: انسجام ملی و اسلامی، یکی از مهم‌ترین دارایی‌ها و حفاظ‌های دفاعی کشور در برابر دشمنان است؛ ابزاری راهبردی که می‌توان با تکیه بر آن، بسیاری از مشکلات را حل کرد و توطئه‌های بدخواهان را نقش‌برآب ساخت. از منظر دیپلماسی و روابط بین‌الملل نیز، انسجام داخلی از اهمیت بسزایی برخوردار است؛ چرا که قدرت و توان هر کشوری در نظام بین‌الملل، مستقیما به میزان انسجام ملی و مدیریت اختلافات داخلی بستگی دارد. فقدان این انسجام، به دشمن اجازه می‌دهد با ایجاد شکاف و تفرقه، امنیت کشور را به راحتی به مخاطره اندازد.
پیش‌شرط دستیابی به این انسجام، اصلاح رویکردهای ذهنی و اخلاقی در جامعه است. بر اساس آیه شریفه «وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّک فَحَدِّثْ» (آیه ۱۱ سوره ضحی) که مورد تاکید رهبر انقلاب نیز قرار گرفته است، القای امید و پرهیز از یأس‌پراکنی با یادآوری توانمندی‌ها، یک وظیفه است. این بدین معنا نیست که ضعف یا کاستی وجود ندارد، بلکه به معنای مدیریت صحیح چالش‌هاست. در حالی که دشمن در جنگ روایت‌ها سعی دارد مشکلات را بزرگ‌نمایی کرده و ناامیدی را تزریق کند، بهترین راهبرد، تبیین واقع‌بینانه دستاوردهای صنعتی و دفاعی در کنار ارائه راهکارهای عملی برای رفع چالش‌هاست. رکن دیگر این مبانی، اخلاق‌مداری است. مطالبه‌گری و انتقاد اگرچه نشانه پویایی جامعه است، اما نباید به بهانه عدالت‌خواهی و دفاع از آرمان‌ها، به ابزاری برای تخریب شخصیت افراد و ظلم به بی‌گناهان تبدیل شود. چنان‌که رهبری تاکید داشته‌اند، ظلم به بی‌گناه سبب محرومیت از برکات الهی خواهد شد. همچنین در بحث بصیرت، نباید دچار خودبرتربینی شد؛ اینکه برخی تصور کنند تنها خود حقیقت را می‌فهمند و بصیرت انحصاری است، خطایی راهبردی است. بصیرت واقعی، در گرو سعه‌صدر و جذب حداکثری نیروهای معتقد است؛ در غیر این صورت، کسی که بصیرت را تنها در چشم و عقل خود محصور کند، گامی در مسیر بی‌بصیرتی برداشته است.
هنگامی که این اصول اخلاقی و معرفتی در ساحت اندیشه پذیرفته شود، باید در عرصه حکمرانی نیز متجلی شود. در راستای تاکیدات اخیر رهبری که فرمودند «هر اقدامی که به انسجام اجتماعی لطمه بزند، اکیدا ممنوع است» https://akhbariran.ir/?p=۱۴۴۳۴)، ۱۴۰۵،۵،۶)، می‌توان گفت که خط قرمز اصلی کشور، تضعیف انگیزه‌های ملی و ایجاد شکاف در پیکره جامعه است. بر این اساس، دستگاه‌های اجرایی، بانک‌ها، اتاق‌های بازرگانی و تشکل‌های کارگری موظف‌اند در سیاست‌گذاری‌های اقتصادی، توجه ویژه‌ای به امر وفاق ملی داشته باشند. در تصمیمات کلان نظیر جراحی ارزی، اصلاح یارانه‌ها یا تغییر قوانین مالیاتی، مشارکت دادن نخبگان و شفافیت رسانه‌ای، عاملی کلیدی در جهت تقویت همبستگی ملی است؛ چرا که در فضای غبارآلود تصمیمات پشت ‌پرده، انسجام به راحتی آسیب می‌بیند. در نهایت، تاکید بر وحدت و اتحاد مقدس، یک نیاز فوری برای تامین امنیت ملی است. اگرچه اختلافات سیاسی و تفاوت‌های اجتماعی در کشوری با این وسعت و تنوع طبیعی است، اما باید در عین به رسمیت شناختن این تفاوت‌ها، اجازه نداد که دشمن از آنها برای شکاف‌افکنی بهره‌برداری کند. برجسته‌سازی تفاوت‌ها و دوقطبی‌سازی، پروژه‌ای طراحی‌شده از سوی دشمن است که مستقیما انسجام و وحدت ملی را نشانه گرفته است.
انسجام اجتماعی صرفا یک شعار اخلاقی نیست، بلکه یک ضرورت هستی‌شناسانه برای بقا و پیشرفت جمهوری اسلامی ایران است. جمع‌بندی نکات فوق نشان می‌دهد که امنیت پایدار کشور، در گروی مثلث امیدآفرینی واقع‌بینانه، اخلاق‌مداری در حکمرانی و مطالبه‌گری و جذب حداکثری با نگاهی فراجناحی است.
در این میان، مسئولان اجرایی و نهادهای اقتصادی با شفافیت و مشارکت دادن نخبگان و توده‌های مردم و جریان‌های فکری با پرهیز از دوقطبی‌سازی‌های کاذب، اضلاع این امنیت ملی را مستحکم می‌کنند. انسجام مد نظر رهبری، نه به معنای حذف تفاوت‌های فکری، بلکه به معنای مدیریت هم‌افزای آنها در سایه منافع عالی کشور است. تنها با تبدیل تفاوت‌ها به تنوع سازنده و امید به نیروی محرکه، می‌توان از پیچ‌های تند تاریخی عبور کرد و راه نفوذ دشمن را مسدود ساخت.