۳۱ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۰
کد مطلب: ۲۵٬۵۵۵

«آژانس شیشه‌ای» شاهکار درخشان ابراهیم حاتمی‌کیا در سال ۱۳۷۶، نقطه عطفی در سینمای پس از جنگ ایران است. این درام نفسگیر به‌جای خاکریزها، امتداد آرمان‌های دفاع مقدس را در متن جامعه معاصر جست‌وجو می‌کند؛ جایی که تقابل تلخ میان فراموشی ارزش‌ها و وفاداری به همرزمان، یک گروگان‌گیری اعتراضی، تراژیک و فراموش‌نشدنی را رقم می‌زند.

فریاد عباس در هیاهوی شهر

آگاه: فیلم «آژانس شیشه‌ای» با بازی ماندگار پرویز پرستویی، حبیب رضایی و رضا کیانیان، راوی تنهایی رزمندگان در هیاهوی روزمرگی شهری است که خیلی زود فداکاری‌های آنان را به دست فراموشی سپرده است. داستان از مواجهه اتفاقی حاج کاظم، فرمانده سابق جبهه، با عباس، همرزم ساده‌دل روستایی‌اش آغاز می‌شود که ترکش به جامانده از دوران دفاع، گلوی او را می‌فشارد و فرصت اندکی برای بقا دارد. وقتی بی‌اعتنایی سیستم اداری و ناتوانی در تامین هزینه بلیت درمان عباس در خارج از کشور، تمام راه‌ها را به بن‌بست می‌کشاند، حاج کاظم دست به اقدامی رادیکال می‌زند: تسخیر یک آژانس هواپیمایی و گروگان ‌گرفتن حاضران. این فضای بسته، در نگاه هوشمندانه حاتمی‌کیا به یک ماکت نمادین از جامعه تبدیل می‌شود؛ جایی که هر یک از گروگان‌ها نماینده طیفی از جامعه در حال گذار دهه ۷۰ ایران هستند.
تقابل درخشان حاج کاظم به عنوان نماد پایبندی به عهد، با سلحشور (با بازی خیره‌کننده رضا کیانیان) به عنوان نماینده نظم و مصلحت‌اندیشی مستقر، یکی از قوی‌ترین مناظره‌ها و تنش‌های تاریخ سینمای ایران را خلق می‌کند. بازی درخشان پرستویی و مظلومیت عباس با هنرنمایی حبیب رضایی، بار دراماتیک اثر را به اوج می‌رساند. «آژانس شیشه‌ای» بیش از آنکه روایتی فیزیکی از جنگ باشد، مرثیه‌ای اجتماعی و جسورانه درباره سرنوشت قهرمانان دیروز در غبار زندگی مدرن است؛ اثری ماندگار که پس از گذشت دهه‌ها، همچنان زنده، منتقدانه و عمیقا تکان‌دهنده باقی مانده است.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.