آگاه: پژوهشی از دانشگاه مریلند نشان می‌دهد قابلیت «Be My AI» اغلب پاسخ‌های مفید را در میان توصیف‌های طولانی پنهان می‌کند و باعث می‌شود کاربران نابینا برای دستیابی به اطلاعات موردنیازشان تلاش بیشتری کنند.
به نقل از دیجیتال‌ترندز، هوش مصنوعی می‌تواند یک تصویر را توصیف کند، اشیای موجود در آن را شناسایی کند و به پرسش‌هایی درباره آنچه دوربین می‌بیند، پاسخ دهد. اما وقتی یک کاربر نابینا به پاسخی سریع نیاز دارد، دریافت یک متن طولانی و مفصل درباره تمام صحنه، چندان کمک‌کننده نیست.
پژوهشگران دانشگاه مریلند (UMD) دریافته‌اند که ابزارهای کمک‌بینایی مبتنی بر هوش مصنوعی ممکن است کاربران نابینا را مجبور کنند برای به دست آوردن اطلاعاتی که واقعا به آن نیاز دارند، بیش از اندازه تلاش کنند.
پژوهشگران دریافتند کاربران اغلب توضیحات طولانی دریافت می‌کنند که به اندازه کافی به هدف فوری آنها پاسخ نمی‌دهد. در نتیجه، کاربران ناچار می‌شوند پرسش‌های تکمیلی مطرح کنند یا راه‌هایی پیدا کنند تا هوش مصنوعی را به سمت پاسخی کاربردی‌تر هدایت کنند.
پژوهشگران معتقدند کاربران نابینا نباید مجبور باشند برای دریافت پاسخ‌هایی ساده، بر نوشتن دستورهای پیچیده برای هوش مصنوعی مسلط شوند.
برای اینکه ابزارهای کمک‌بینایی مبتنی بر هوش مصنوعی واقعا دسترس‌پذیر باشند، باید بر نیازهای اطلاعاتی کاربران تمرکز کنند و پاسخ‌هایی روشن و کاربردی ارائه دهند؛ بدون آنکه کاربران را وادار کنند برای جبران کاستی‌های فناوری، خودشان راه‌حل پیدا کنند.