آگاه: در این مراسم که با حضور حسین سیمایی‌صراف، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری برگزار شد، شماری از استادان قدیمی گروه فلسفه دانشگاه تهران از جمله غلامعلی حداد عادل، حسین غفاری و حمید طالب‌زاده در سوگ و رثای دوست و همکار خود شهید علی لاریجانی، عضو فقید گروه فلسفه دانشگاه تهران صحبت کردند. همچنین در این جلسه سیدمصطفی محقق‌داماد و علی مطهری حضور داشتند.

لاریجانی به سیاست به مثابه تامل و تدبیر نزدیک شده بود
در حاشیه این مراسم از کتاب «چنین گفت مجتهد فلسفه؛ روایتی از دکتر کریم مجتهدی به قلم شهید لاریجانی» رونمایی شد. رضا داوری‌اردکانی،‌ استاد ممتاز بازنشسته گروه فلسفه دانشگاه تهران و رئیس پیشین فرهنگستان علوم نیز به این مراسم پیامی فرستاد که متن آن از نظر می‌گذرد:
«به نام خداوند جان و خرد/ کزین برتر اندیشه برنگذرد؛ برگزاری مجلس یادبود برای همکار گرانمایه شهید دکتر علی لاریجانی کاری شایسته است. متاسفانه در روزگار ما خرد رو به ادبار و تنزل دارد و این تنزل را در همه وجوه زندگی می‌توان دید. جهان مایل به بی‌خردی، جهان بد و خطرناکی است و بزرگ خطرش این است که در آن ممکن است زشتی و تبهکاری عادی و رسمی تلقی شود. ظهور تروریسم حکومتی از جمله نشانه‌های این وضع است که در آن امنیت در همه جا به خطر می‌افتد و قانون بی‌اعتبار و راه استبداد هموار می‌شود.
دکتر علی لاریجانی از جمله قربانیان تروریسم رسمی و حکومتی است. او اهل سیاست و دانش بود و پیداست که جمع شغل سیاسی و دانشگاهی کاری بسیار دشوار است هر چند که فلسفه و سیاست پیوندی نزدیک با یکدیگر دارند. دکتر لاریجانی لیسانس خود را از دانشگاه صنعتی شریف گرفت. بیشتر کسانی که در کنکور دانشگاه‌ها در رتبه‌های بالا هستند به دانشگاه‌ها و دانشکده‌های پزشکی و فنی می‌روند. لاریجانی هم با اینکه از نوجوانی به فلسفه علاقه داشت به دانشگاه صنعتی رفت و از آنجا به دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران آمد و تحصیل در دوره‌های فوق لیسانس و دکترا را در آنجا ادامه داد و پس از اخذ درجه دکترا به عضویت هیات علمی در گروه آموزشی فلسفه درآمد.
دکتر لاریجانی مردی بسیار باهوش و فهیم و دانشمند و خوش‌صحبت بود و اگر به جانب شغل سیاسی نمی‌رفت و بیشتر در باب سیاست تحقیق و تامل می‌کرد، آثار و نوشته‌های فلسفی بیشتری از او باقی می‌ماند. احساس من این بود که دکتر لاریجانی در اواخر عمر به سیاست به مثابه تامل و تدبیر و نه شغل سیاسی نزدیک شده بود. کاش عمرش دوام می‌یافت و اهل فلسفه با آثار و آرای دوران پختگی او هم آشنا می‌شدند.
فقدان او نه صرفا برای خویشاوندان و دوستان بلکه برای همکاران و دانشجویان فلسفه نیز مایه دریغ است. خدای بزرگ او را رحمت کند که نظر در کاروبار و زندگی و مرگ او می‌تواند درسی برای همه دانش‌طلبان مایل به سیاست باشد.
اگر بعضی از ما سیاسی بودن او را نمی‌پسندیم کسانی هم می‌گویند او هرچه کرد با قصد و نیت خدمت بود. یکی از مشکلات فلسفه اخلاق این است که به نیت باید نظر کرد یا به نتیجه. من این منفصله را موجه نمی‌دانم زیرا در پاسخ ممکن است بگویند به هر دو یا به هیچ‌کدام. ولی به هرحال نیت را نمی‌توان ناچیز و بی‌قدر و بی‌تاثیر در نتیجه دانست. البته این را هم نمی‌توان پذیرفت که هر عملی با نیت خیر انجام شود موجه است.
من در مورد آقای دکتر لاریجانی به خود حق تعیین تکلیف و اینکه چه می‌بایست و چه نمی‌بایست بکند، نمی‌دهم. فقط می‌گویم که او با سواد و صاحب نظر و رای بود و ساده زندگی می‌کرد و دستش به فساد آلوده نشد. اگر همه اینچنین بودند کشور کمتر گرفتاری و مشکل داشت، ولی روزگار کنونی به اخلاق و نیت خیر وقعی نمی‌نهد و کارها را به راهی که با اقتضاهایش سازگار است، می‌کشاند.
لاریجانی استادی صاحب نظر بود که به دست تبهکاران به فوز شهادت رسید. خداوند او را در پناه رحمت خود قرار دهد و طراحان و عاملان ترورش را به سزای تبهکاری‌ها و جنایات‌شان برساند و ایران عزیز را از همه بلایا مصون و محفوظ نگه دارد. رحمت‌الله علیه.
رضا داوری‌اردکانی - آبان ۱۴۰۵»